(θα έχω) χρώμα

ξέρω

εγώ είμαι αυτή
που σου έδωσα την άδεια
να πάρεις το γκρι μυαλό μου
στα δυο χέρια σου

και την ελευθερία
να το αγγίζεις
τεστάροντας λίγο την υγρασία του
πριν χώσεις μέσα του ό,τι θέλησες

άκου

όταν σου έδωσα απλόχερα
αυτήν την άδεια
πήρα ένα ρίσκο
με μια τυφλή ελπίδα

να ασκήσεις
τις κατάλληλες πιέσεις
ή έστω, να μην ασκήσεις
ακατάλληλες

εσύ

αρπάξες
τον σφαιρικό
εγκέφαλο μου
σαν μπάλα του μπόουλινγκ

και τον πέταξες
από τον πέμπτο όροφο
μιας βρώμικης
ασφυκτικής πολυκατοικίας

κοίτα

τον άφησες να ματώνει
σε 80 σκαλοπάτια
και πάνω του να κολλούν
σκουπίδια, σκόνες, στάχτες

ώσπου έφτασε στο ισόγειο
και έτσι σταμάτησε
η παθητική μου
κατρακύλα

εγώ

δεν σε κατηγορώ
μόνο μισώ τον εαυτό μου
κι αυτή την ανυπόφορη
παθητικότητα μου

μισώ
που χρόνια τώρα
βρίσκομαι χαμένη
σε μια λήθη

είμαι

κάπου ανάμεσα
στα όχι και τα ναι
και μεταξύ
νεκρών και ζωντανών

παθητική
απούσα
απόμακρη
απαθής

όμως

κουράστηκα
να με μισώ
για όσα αφήνω
να περνούν

για όσα
αφήνω να συμβούν
στο έλεος
μιας μη-παρεμβατικότητας

έτσι

παίρνω πίσω
τον πρησμένο
από την πτώση
εγκέφαλό μου

τον ξεσκονίζω ελαφρά
φυσάω τις στάχτες του
τον βάζω με το ζόρι
μέσα στο κεφάλι μου

όχι

δεν θα σε εμπιστευτώ
ποτέ ξανά
η γκρι περίοδος
τελείωσε για μένα

κι από σήμερα
θα θέτω όρια
καθαρά
θα έχω χρώμα

(τώρα

για παράδειγμα
είμαι κόκκινη
στην έντονη απόχρωση
του STOP)

*Αναδημοσίευση από dimifou.wordpress.com

Related posts:

  1. Rage
  2. Το νήμα της ζωής μας
  3. Απλά c’est la vie
  4. Να με φωνάζετε «Ατυχία»
  5. Σε κίνηση
  6. Πρίσμα
  7. Φυσικές σχέσεις
  8. Πρίσμα
  9. Η τελευταία νύχτα
  10. Κλωνοποιείται ο έρωτας;
  11. Το κίτρινο hooded oriole
  12. Τα μάτια στο σκότος έστρεψα
  13. Έπεσε η κοπέλα