Συνδυάζοντας την επιστημονική φαντασία με τη φιλοσοφία

Ad Astra
ΗΠΑ (2019)
Σκηνοθεσία: Τζέις Γκρέι

Παίζουν: Μπραντ Πιτ, Τόμι Λι Τζόουνς, Ρουθ Νέγκα, Λιβ Τάιλερ

Κερδίζει τις εντυπώσεις ο Μπραντ Πιτ στον πρωταγωνιστικό ρόλο

Ο αστροναύτης και ταγματάρχης, Ρόι ΜακΜπράιντ, κατορθώνει να επιβιώσει από ένα ατύχημα σε διαστημικό σταθμό στη Σελήνη. Μετά την επιστροφή του στη Γη, μία έκπληξη τον περιμένει, η οποία θα ανατρέψει ολόκληρη τη ζωή του. Οι ανώτεροι του τον ενημερώνουν ότι o επίσης αστροναύτης, πατέρας του και αγνοούμενος στο διάστημα εδώ και δεκαέξι χρόνια, ενδέχεται να βρίσκεται εν ζωή. Πιστεύουν ότι παραμένει στην ερευνητική του βάση, στον Ποσειδώνα, και γνωρίζει τα αίτια της πρόκλησης των ηλεκτρικών εκκενώσεων, οι οποίες απειλούν τη ζωή στη Γη. Στον Ρόι θα ανατεθεί η αποστολή να ταξιδέψει στον πλανήτη Άρη, για να μεταφέρει από διαστημικό σταθμό μήνυμα στον πατέρα του. Οι περιπέτειες του Ρόι θα ενταθούν από τη στιγμή που θα στείλει το συγκεκριμένο μήνυμα.

Για τον κεντρικό χαρακτήρα της ταινίας του Τζέιμς Γκρέι το τελικό ταξίδι προς τον πλανήτη Ποσειδώνα αποτελεί ένα ταξίδι προς την αυτογνωσία. Πέθανε ο πατέρας του αγωνιζόμενος για τα ιδανικά του ή ζει ακόμα και θα του δοθεί μία ευκαιρία να τον συναντήσει και να γνωρίσει ποιος είναι πραγματικά; Μέχρι να φτάσει στον τελικό του προορισμό θα αποκαλυφθούν στοιχεία τα οποία θα φανερώσουν τον σκληρό χαρακτήρα του Κλίφορντ ΜακΜπράιντ. Ο γιος του, όμως, δεν πτοείται από αυτά και ελπίζει πραγματικά, αν κατορθώσει να φτάσει στον Ποσειδώνα, να τον βρει ζωντανό, ώστε να δοθούν απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματά του.

Το “Ad Astra” δεν αποτελεί μία καταιγιστική χολιγουντιανή διαστημική περιπέτεια, η οποία καθηλώνει τους θεατές της με την έντονη δράση της. Η απουσία της τελευταίας δικαιολογείται, εφόσον το δραματουργικό βάρος πέφτει στην απεικόνιση της ψυχολογικής κατάστασης του Ρόι. Ο Γκρέι παρουσιάζει μία δυστοπία του μέλλοντος, όπου η τεχνολογική εξέλιξη έχει αλλοτριώσει τις ανθρώπινες σχέσεις και έχει επιφέρει την αποξένωση. Ο ήρωας της ταινίας του βασανίζεται από τη μοναξιά και την αδυναμία του να εκφράσει τα αρνητικά συναισθήματα που τον κατακλύζουν. Παρόλα αυτά, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, βρίσκει τις δυνάμεις να ξεφύγει από τα μηχανιστικά πλαίσια της ζωής ενός αστροναύτη και να εκδηλώσει τους φόβους και τις προσδοκίες του.

Η ερμηνεία του Μπραντ Πιτ, στον ρόλο του Ρόι, κινείται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, αποτελώντας ένα από τα δυνατά σημεία της ταινίας. Πίσω από το προσωπείο του δυνατού άνδρα, ο οποίος εκτελεί αποστασιοποιημένα το επαγγελματικό του καθήκον, κρύβεται ένας πληγωμένος άνθρωπος, στερημένος της πατρικής αγάπης. Ο χολιγουντιανός σταρ κατορθώνει να συγκινήσει τους θεατές με τον τρόπο που παρουσιάζει το δράμα του ήρωά του.

Ο Τζέιμς Γκρέι, με μια ιδιαίτερη σκηνοθετική ματιά, μεταφέρει στο κοινό ταυτόχρονα την ποιητική ομορφιά του διαστημικού τοπίου και την απέραντη μοναξιά, η οποία κρύβεται πίσω από την επιφάνεια του. Βαθύτερος στόχος του είναι διατυπώσει τους δικούς του προβληματισμούς για το κατά πόσον η τεχνολογία και η επιστήμη υπηρετούν τον άνθρωπο, όταν δεν αυτός δεν τίθεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τους. Το συμπέρασμα του φινάλε, ότι δεν υπάρχει εξωγήινη ζωή, φαντάζει αυθαίρετο. Ωστόσο θα ήταν υπερβολικό να ισχυριστούμε ότι ο Αμερικανός σκηνοθέτης, υποβιβάζει συνολικά τον ρόλο της επιστήμης, θεωρώντας ότι η δύναμη της αγάπης αρκεί για να σωθεί ο άνθρωπος από τα αδιέξοδο της μοναξιάς και να δώσει απαντήσεις στα θεμελιώδη ερωτήματα, τα οποία τον απασχολούν.

Κύριο μέλημα του Γκρέι φαντάζει να αναδείξει τη ματαιότητα της εμμονικής προσήλωσης σε έναν στόχο, όσο μεγάλος και τρανός και αν είναι αυτός. Το “Ad Astra” διαθέτει φιλοσοφικές προεκτάσεις και θέτει το ερώτημα αν μπορεί ο σκοπός να αγιάσει τα μέσα και αν δικαιούται ο φορέας της εκπλήρωσης του να ξεπεράσει τα όρια των καθιερωμένων ηθικών κανόνων. Ταυτόχρονα, μας υπενθυμίζει ότι μία σκληρή αλήθεια είναι προτιμότερη από τη διαιώνιση ενός φαινομενικά καθησυχαστικού ψέματος.

No related posts.