Γιατί μία εκκλησία δείχνει να συγκινεί τα Μ.Μ.Ε. περισσότερο από άλλα, σημαντικότερα γεγονότα;

Απρίλιος 2019: Η Παναγία των Παρισίων, ένα αδιαμφισβήτητα σημαίνον μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς χάνει ένα κομμάτι του στις φλόγες, έπειτα από αιώνες αλώβητης ύπαρξης. Τα δυτικά Μ.Μ.Ε. «παραληρούν» και εκατομμυριούχοι δίνουν δισεκατομμύρια για την αποκατάσταση της ζημιάς.

Ιούνιος 2019: Το Σουδάν πλήττεται από εξαιρετικά αιμοβόρες καταστολές διαμαρτυρίας των πολιτών από τον στρατό που κατέλαβε την εξουσία. Πολυάριθμοι νεκροί, πτώματα πεταμένα στο Νείλο, τραυματίες κι ανελέητες βιαιότητες. Ελάχιστη κάλυψη από τα Μ.Μ.Ε., που δεν δικαιολογείται ούτε από τη διακοπή του Ίντερνετ στη χώρα, ενώ και καμία αντίστοιχη αξιοσημείωτη δωρεά δεν γνωστοποιήθηκε.

Αύγουστος 2019: Το μεγαλύτερο δάσος του πλανήτη φλέγεται ανεξέλεγκτα. Ο Αμαζόνιος, ζωοδόχος πηγή αναρίθμητων ιθαγενών φυλών, φυτών, ζώων, αλλά και όπως είναι ευρέως γνωστός ο «πνεύμονας του πλανήτη» καταστρέφεται όλο και περισσότερο κάθε χρόνο, αλλά φέτος βιώνει μία πρωτοφανή εξόντωση του οικοσυστήματός του, καθώς οι φλόγες εξαπλώνονται με απίστευτους ρυθμούς. Πέρα από το γεγονός ότι η πυρκαγιά προβλήθηκε εξαιρετικά καθυστερημένα, τα Μ.Μ.Ε. δεν δίνουν την πρέπουσα σημασία, προκαλώντας διαδικτυακή οργή.

Δεν έχει νόημα να απαριθμήσουμε, ωστόσο, όλα εκείνα τα ζητήματα που τυραννούν κάθε μέρος της γης κι επιζητούν την κάθε είδους βοήθεια και παρέμβαση. Το ζητούμενο είναι το τι κάνουν τα Μέσα γι’ αυτό. Η ειδησεογραφική ατζέντα θέτει μια ιεραρχία ως προς τη σημασία των γεγονότων που -σχεδόν αναπόφευκτα- διαμορφώνει την κρίση της κοινής γνώμης. Το αν τα mainstream Μέσα καθρεπτίζουν τις πραγματικές ανησυχίες του πληθυσμού ή τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών λόμπι είναι ένα μεγάλο ζήτημα. Το πιθανότερο φαίνεται να είναι πως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Σε κάθε περίπτωση, είναι άξια απορίας η δυσανάλογα μεγάλη αφοσίωση τους και κατ’ επέκταση του κοινού τους στην αναίμακτη πληγή ενός ναού, σε σχέση με άλλα περιστατικά με ουσιαστικότερες επιπτώσεις σε ανθρώπους, ζώα και περιβάλλον.

Η ανταπόκριση στο θέμα της Παναγίας των Παρισίων υπήρξε άμεση και εκδηλώθηκε με την δωρεά ογκωδών χρηματικών ποσών που θα μπορούσαν, κάλλιστα, να δοθούν στα θύματα των διαμαχών στο Σουδάν ή στη Συρία, καθώς και στην αναδάσωση του Αμαζονίου ή οποιασδήποτε καμένης δασικής έκτασης. Η εγγύτητα συμβάλει στην επιλογή των ειδήσεων, καθώς και στην έμφαση που δίνεται σ’ αυτές. Από τη στιγμή που κάτι συμβαίνει εκτός Ευρώπης ή Αμερικής δεν αφορά ιδιαίτερα τα Μ.Μ.Ε., όσο τραγικό κι αν είναι. Η Παναγία των Παρισίων φλέγεται στην καρδιά της Ευρώπης κι επικρατεί πανικός, ενώ την ίδια περίοδο βομβιστικές επιθέσεις σκοτώνουν κόσμο στη Σρι Λάνκα κι ο μιντιακός συναγερμός χτυπάει ανεπαίσθητα.

Αυτό είναι δεικτικό της νοοτροπίας μας, να νοιαζόμαστε, δηλαδή, για ό,τι βρίσκεται δίπλα στην πόρτα μας, ακόμα κι αν είναι ασήμαντο, σε σχέση με κάτι που συμβαίνει χιλιόμετρα μακριά. Δεν είναι τελείως παράλογο, αλλά στη σημερινή εποχή όπου έχουμε τη δύναμη να επηρεάσουμε γεγονότα, απλά μέσα από το κινητό μας, θα ήταν ωφέλιμο να αποκτούσαμε μία πιο ανεξάρτητη και λογική κρίση όσον αφορά το πού ξοδεύουμε δωρεές, ενέργεια, προβληματισμούς και δράσεις.

Σκεφτείτε, λοιπόν, η προσοχή που δόθηκε στον παριζιάνικο ναό να δινόταν, λόγου χάρη, στο Σουδάν ή στον Αμαζόνιο.

Σκεφτείτε τα Μ.Μ.Ε. να είχαν μια καλύτερη και άνευ συνόρων αντίληψη ως προς το τι είναι σημαντικό και τι συνέπειες μπορεί να έχει ένα συμβάν που επιλέγουν να μην προβάλουν ή να μην του δώσουν την απαραίτητη έκταση.

Σκεφτείτε να ενημέρωναν το κοινό τους για το τι μπορεί να κάνει προκειμένου να συμβάλει στην αντιμετώπιση ενός προβλήματος, αντί να αναλώνονται στην ξερή, τυπική κινδυνολογική πληροφόρηση που πλέον δεν συγκινεί κανέναν…

No related posts.