Συνέντευξη με τον σκηνοθέτη των Theatrolls

Μαύρη κωμωδία, με καυστική σάτιρα ήταν η φετινή παράσταση των Theatrolls, της Θεατρικής ομάδας του τμήματος Φιλολογίας στο πλαίσιο του θεσμού της Φοιτητικής Εβδομάδας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Οι παραστάσεις πραγματοποιήθηκαν στις 17 και 18 Μαΐου στο αμφιθέατρο της Νέας Πτέρυγας της Φιλοσοφικής Σχολής. Η ανταπόκριση του κοινού ήταν μεγάλη και τις δυο ημέρες.

Ο σκηνοθέτης, Σοφιανός Πεσιρίδης, φοιτητής του Μαθηματικού, που έχει αναλάβει την οργάνωση των Theatrolls, απάντησε, στο πλαίσιο της Φοιτητικής Εβδομάδας, στις παρακάτω ερωτήσεις για τη θεατρική ομάδα της Φιλολογίας, για το έργο «Η τελετή» και τον θεατρικό του συγγραφέα, Παύλο Μάτεσι.

-Σοφιανέ, πες μας λίγα λόγια για τους Theatrolls και ποια είναι η δική σου συμβολή σε αυτήν την ομάδα;
Η θεατρική ομάδα Φιλολογίας, γνωστή και ως Theatrolls, ιδρύθηκε το 2014 και η πρώτη της παραγωγή ήταν το 2015. Εγώ τότε ήμουν 22 χρονών και έτυχε να γνωρίσω σε μία παράσταση τους ιδρυτές της ομάδας, Γιώργο Μιχαήλ Λαμπρίνα Σκορίλα. Ο Γιώργος Μιχαήλ ήταν ο υπεύθυνος της ομάδας εκείνη την περίοδο. Τα παιδιά απευθύνθηκαν σε μένα για να τους βοηθήσω με την οργάνωση της ομάδας, γιατί είχα κάποια εμπειρία και είχα κάνει και μία ταινία. Τον πρώτο χρόνο της συμμετοχής μου στην ομάδα ανεβάσαμε το έργο ο «Υμπύ Τύραννος», το οποίο είχε πολύ μεγάλη επιτυχία. Τον δεύτερο χρόνο, ο Γιώργος Μιχαήλ έφυγε στην Αθηνά, καθώς είχε τελειώσει πλέον τη δραματική σχολή. Το ισχυρό αυτό team έπρεπε να συνεχιστεί. Ανέλαβα τη διεύθυνση των Theatrolls και αποφασίσαμε να κάνουμε ένα πολύ απαιτητικό έργο, το «Ο Ρόζενκραντζ και ο Γκίλντενστερν είναι νεκροί». Αυτό συνέβη πριν από δυο χρόνια. Τον επόμενο χρόνο είχαμε αποχή. Και βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να σας παρουσιάσουμε το έργο «Η τελετή», του Παύλου Μάτεσι.

-Τι είναι αυτό που διαφοροποιεί τη θεατρική σας ομάδα από άλλες αντίστοιχες προσπάθειες της πανεπιστημιακής κοινότητας;
Η ομάδα δεν είναι τόσο γνωστή. Η ομάδα αυτή επιλεγεί ένα άλλο είδος θέατρου, το οποίο βασίζεται πολύ στην κωμωδία, και κυρίως στην πολιτική κωμωδία, αλλά και στα έργα με υπαρξιακό περιεχόμενο και νεοελληνικό δραματολόγιο. Είναι αυτό, λοιπόν, και κάτι άλλο που μας διαφοροποιεί, το ότι θέλουμε πιο πολύ να εστιάσουμε στο θέατρο. Προσπαθώ όλο αυτό για τα παιδιά να είναι πιο διδακτικό, με όχι πολλές γνώσεις αλλά βασικές. Επιπλέον, η ομάδα δεν είναι τόσο έντονα συνεργατική, όπως οι άλλες ομάδες.

-Ποιος έχει δυνατότητα συμμετοχής στους Theatrolls;
Η ομάδα είναι ανοιχτή για παιδιά από όλα τα τμήματα. Εγώ, για παράδειγμα, είμαι φοιτητής στο τμήμα του Μαθηματικού.

-Στρέφοντας την προσοχή μας τώρα στην παράσταση η «Τελετή», ποια είναι τα βασικά στοιχεία που θα πρέπει να γνωρίζει κανείς για το έργο αυτό του Παύλου Μάτεσι;
Πολλά μπορούν να επισημανθούν για την ανάγνωση του έργου. Είναι ένα έργο που θα λέγαμε «σούπα», με την έννοια ότι έχει ανεβεί πάρα πολλές φορές τα παλαιοτέρα χρόνια και από πιο επαγγελματικούς θιάσους, αλλά και τώρα από πάρα πολλούς ερασιτεχνικούς θιάσους. Μπορείς να δεις, λοιπόν, από τον οποιοδήποτε να το ανεβάζει. Και καλά κάνει και το ανεβάζει! Το έργο έχει έναν μεστό λόγο και μια νεανική ορμή. Η νεανική αυτή ορμή οφείλεται στο ότι αποτέλεσε και για τον Μάτεσι το πρώτο του έργο, το οποίο και έμεινε αρχικά «στα σκαριά», αδημοσίευτο. Το έγραψε το 1967, αλλά δημοσιεύτηκε το 1997 από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Αυτός είναι και ο λόγος που έχει τη μορφή μονόπρακτου. Γενικότερα, η μαύρη αυτή κωμωδία έχει μια δυσκολία, αλλά έχει και κάτι το ατελές ως έργο, ως αυτοτελής δομή.

-Πέρα από τα παραπάνω, τι άλλο αποτέλεσε λόγο για την επιλογή αυτού του έργου για τους φοιτητές της Θεατρικής Ομάδας Φιλολογίας;
Το έργο είναι νεοελληνικό, γεγονός που εμπίπτει στα ενδιαφέροντα μας. Ακόμη, έχει να κάνει με ενός είδους κριτική. Τρίτον, είναι η ευκολία του και η ταυτόχρονη δυσκολία που ίσως οδηγεί ορισμένες φορές σε παγίδες. Μία απλή ανάγνωση είναι πολύ εύκολη. Παρόλα αυτά, είναι και ένα έργο που ξεκινάς με μια ομάδα που δεν έχει καμία εμπειρία και στοχεύει και σε ένα διδακτικό πλαίσιο.

-«Η τελετή» μπορεί να φανεί το ίδιο διδακτική για τον θεατή;
Ο πρώτος σκοπός για τον θεατή είναι να γελάσει. Παρουσιάζεται μία κοινωνική κριτική που έχει να κάνει με το πώς αντιμετωπίζουμε μία κηδεία και τι καταστάσεις βλέπουμε σε αυτήν. Mία κωμικοτραγική κατάσταση. “Greek freak”, που λέει και ο Σίμος Kακάλας.

Το θέατρο, και κυρίως το επαγγελματικό, αποδομεί καταστάσεις και στέκεται με κριτική ματιά σε όλο αυτό το κακέκτυπο, όπου έρχεται η «κυριούλα» με την καλή της γούνα και το ταξί και όπου πρέπει η παράσταση να είναι δυόμισι ώρες γιατί έχει πληρώσει εισιτήριο. Αυτές είναι οι εικόνες που συναντάμε στο Κρατικό Θέατρο και αυτό το πράγμα ανακυκλώνεται, αλλά αυτό δε παρέχει ουσιαστική ανάδραση με το κοινό. Αυτοί είναι και οι λόγοι που πήγαμε προς τα εκεί.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει πως ο Μάτεσις, ως προσωπικότητα, δεν είχε πολιτικό στίγμα. Έχει ξεχωρίσει, άλλωστε, και ως λογοτέχνης-αρθρογράφος, αλλά και ως θεατρικός συγγραφέας.

-Είναι απαραίτητο κάποιο θεατρικό υπόβαθρο για να κατανοήσει ο απλός θεατής αυτά που θέλετε να μεταδώσετε μέσα από αυτήν την παράσταση;
Η ευθύνη σου είναι το κοινό να το γαλουχήσεις κατά κάποιο τρόπο. Το «δεν μου άρεσε αυτό» μπορεί να ξενίσει και στο κοινό, γιατί μπορεί να καταλάβει ότι το κάνει και το ίδιο. Μια κίνηση, μια συμπεριφορά… Αντιλαμβάνεται ότι είναι μέρος αυτής της συμπεριφοράς, γι’ αυτό πολλές φορές στις πιο σαχλό-κωμωδίες βλέπεις πιο χαζούληδες πιο «μπουφονικές» καταστάσεις… Commedia dell’arte. Οπότε γελάς με την ηλιθιότητα και τη χαζομάρα του άλλου. Βγάζεις τον εαυτό σου από όλο αυτό. Aποστασιοποιήσε, κατά κάποιον τρόπο. Εμείς προσπαθήσαμε και τα δυο κάπως.

-Η ταύτιση αύτη που αναφέρεις σχετίζεται και με κάποια επίκαιρα στοιχεία που ίσως να διαθέτει το έργο;
Το έργο είναι πολύ επίκαιρο. Θα δεις κάτι που το κάνεις και εσύ. Θα ήθελα ο θεατής να ταυτιστεί με τους ηθοποιούς. Δεν γίνεται ακριβώς γιατί αυτό θέλει από τον ηθοποιό κάτι άλλο, μία μεγάλη αμεσότητα που θα σπάσει κόκκαλα. Ο αρχικός μου σκοπός, όμως, λέγοντας ότι φιλοσοφήσαμε πάνω σε ένα έργο είναι η διαστολή του μοιραίου με το τυχαίο. Αφήνει το τυχαίο να καθορίσει καταστάσεις. Μία μοιραία κατάσταση, όπως είναι ο θάνατος και η ζωή ενός ανθρώπου, τα πρόσωπα της κωμωδίας μας την αντιλαμβάνονται ως ένα τυχαίο γεγονός και το καταλαβαίνουν ως κάτι αναπόφευκτο. Στη θέση της νεκρής θα μπορούσαν να ήταν αυτοί. Γενικότερα, η αντιδιαστολή μοιραίου και τυχαίου που είναι κάτι πιο φιλοσοφικό υπάρχει σε όλο το έργο. Βέβαια, κάποιος δεν θα φύγει έχοντας κατανοήσει όλα αυτά, άλλα μακάρι μετά από μια εβδομάδα να το ξανασκεφτεί και να το δει αυτό. Γι’ αυτό και προσπαθήσαμε να έχουμε αντιπαραβολές πιο συμβολικές. Τα πράγματα να είναι υποκριτικά και πιο στιλιζαρισμένα, ώστε να περάσει έτσι. Γι’ αυτό και έχουμε σκηνικά πολύ λιτά, όπως ένα αυτοσχέδιο φέρετρο, που εξυπηρετεί και άλλες χρήσεις.

-Υπάρχει οικονομική υποστήριξη από το Πανεπιστήμιο για τους Theatrolls και για άλλες αντίστοιχες ομάδες;
Όχι, δεν υποστηρίζεται καθόλου από το Πανεπιστήμιο. Είναι από τη δικιά μας τσέπη, από τη δικιά μας θέληση. Εγώ αυτό που λέω και στα παιδιά είναι ότι αυτό που κάνουμε είναι σαν επαναστατική πράξη.

-Πώς είναι, λοιπόν, να κάνεις μία τέτοια επαναστατική πράξη;
Θέλει πολλά κότσια!

-Τα προβλήματα, πέρα από τη χρηματοδότηση, αφορούν και τη συνεννόηση με τη διοίκηση του Πανεπιστημίου;
Αντιμετωπίζουμε προβλήματα με τη διοίκηση. Αρχικά αφορούν το να πάρεις τις άδειες, που, στην περίπτωση μας, τα πράγματα ήταν πιο ευνοϊκά από άλλες ομάδες. Ακόμη, δεν υπάρχει φύλαξη και είμαστε στην καρδιά του προβλήματος. Μπαίνεις μέσα στον χώρο του πανεπιστημίου, όπου πραγματοποιούνται οι πρόβες, και η πρώτη ερώτηση είναι αν θέλεις «αλβανό»*. Εμείς εδώ παλεύουμε να βάλουμε αντίβαρο στη ζωή, ενώ αυτοί εκεί έξω υμνούν τον θάνατο.
_______
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Σοφιανό Πεσιρίδη για τη συνέντευξη που μας παραχώρησε.

*αργκό για την κακής ποιότητας κάνναβη

Related posts:

  1. Η Κινηματογραφική Ομάδα της Οδοντιατρικής
  2. Βία κατά των γυναικών: ευαισθητοποιήσου και ευαισθητοποίησε τους γύρω σου
  3. Μία διαδρομή στην ιστορία της «Παλαιάς Φιλοσοφικής»
  4. Πριν το ρολόι χτυπήσει
  5. Η δύναμη της Φωτογραφίας – Συνέντευξη με τον Αλέξανδρο Αβραμίδη
  6. «Στο στόχαστρο», της ομάδας Θεατρικό Πραξικόπημα
  7. AIESEC – Γίνε πολίτης του κόσμου