Πριν το ρολόι χτυπήσει

«Μία στιγμή πριν» του Sergi Belbel, η παράσταση που μας δίδαξε πόσα μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μία και μόνο στιγμή. Τη Δευτέρα 20 Μαΐου, η ομάδα των «Ανώνυμων Θεατρικών» ανέβασε μία διασκευή του έργου στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Το αρχικό σενάριο είχε, στην πλειονότητά του, σκηνοθετικές οδηγίες που αφορούσαν τον Κινηματογράφο. Ωστόσο, μετά τις απαραίτητες τροποποιήσεις από τους σκηνοθέτες της ομάδας, προσαρμόστηκε στα μέτρα μίας θεατρικής παράστασης.

Πρόκειται για μία μαύρη κωμωδία, η οποία πραγματεύεται τον θάνατο, με έναν ειρωνικό και απροσδόκητο, για τους θεατές, τρόπο. Πιο συγκεκριμένα, εφτά διαφορετικές ιστορίες εκτυλίσσονται διαδοχικά μέσα στο ίδιο χρονικό πλαίσιο, αποδεικνύοντας, πως ακόμη και μία στιγμή είναι ικανή να επιφέρει μνημειώδης αλλαγές.

Οι ιστορίες φαντάζουν ανεξάρτητες στα μάτια των θεατών, μέχρι το σημείο που αποκαλύπτεται η σύνδεση των (φαινομενικά τυχαίων) γεγονότων. Στο «τέλος» κάθε ιστορίας ένας πρωταγωνιστής πεθαίνει. Όλα, όμως, αρχίζουν να ξεδιαλύνουν, όταν μεταφερόμαστε λίγα λεπτά προτού συμβεί το μοιραίο κάθε περίπτωσης. Έτσι, οι πρωταγωνιστές ξεγλιστρούν το τελευταίο δευτερόλεπτο από τον θάνατο.

«Το θέατρο πάντοτε μου άρεσε γιατί μου έδινε τη δυνατότητα να υποδυθώ κάποιον άλλον» δήλωσε η Χριστίνα Καρασίμου. Είναι παλαιό μέλος, που φέτος, λόγω έλλειψης ατόμων στις οργανωτικές θέσεις, ανέλαβε έναν από τους ρόλους των σκηνοθετών. Αρχικά ήταν διστακτική, ωστόσο στη συνέχεια ανακάλυψε ένα νέο πάθος, αυτό της δουλειάς στο «παρασκήνιο».

Σημαντικό για την ίδια είναι να προκαλέσει μέσω του έργου έντονα συναισθήματα στους θεατές, είτε αυτό λέγεται γέλιο, είτε ευφορία, είτε προβληματισμός. Προτείνει ανεπιφύλακτα την ενασχόληση με το θέατρο, καθώς μαθαίνεις να τσαλακώνεσαι και να εκφράζεσαι με μεγαλύτερη ευκολία. Η κύρια δυσκολία που αντιμετώπισαν αφορούσε την ομαλή εναλλαγή των σκηνών και τη ροή του έργου. Στόχος τους ήταν να διατηρήσουν το αρχικό σενάριο, προσθέτοντας την δική τους πρωτότυπη πινελιά.

Ένα νέο μέλος της ομάδας, η Άννια Κορνέβα, μιλά για το πώς την βοήθησε το θέατρο τη βοήθησε να ανακαλύψει πτυχές του εαυτού της, εξωτερικεύοντας τα συναισθήματά της. «Ένα μέσο εκτόνωσης», το χαρακτήρισε, και «ένας τρόπος να δεις τη ζωή από διαφορετική σκοπιά». Υπάρχουν κάποιες οικογένειες διαφορετικές, όχι πάντα τόσο όμορφες. Μέσα από την ερμηνεία της, λοιπόν, προσπάθησε να αποδώσει τα προβλήματα που προκαλούνται λόγω της έλλειψης επικοινωνίας γονέα-παιδιού.

Τέλος, ένας από τους σκηνοθέτες της φετινής παράστασης, ο Γιώργος Κωστίδης, παρείχε πληροφορίες σχετικά με τη λειτουργία της ομάδας. Οι «Ανώνυμοι Θεατρικοί», λοιπόν, ανήκουν στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και λειτουργούν τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Είναι μία ερασιτεχνική ομάδα θεάτρου, με μία ή δύο εβδομαδιαίες συναντήσεις. Υποδέχονται κάθε χρόνο νέα μέλη σε ανοικτές πρόβες.

Μοναδική προϋπόθεση η αγάπη για το θέατρο και η όρεξη για δουλειά!

Related posts:

  1. Η Κινηματογραφική Ομάδα της Οδοντιατρικής
  2. Το σύστημα βγάζει #Error404
  3. Βία κατά των γυναικών: ευαισθητοποιήσου και ευαισθητοποίησε τους γύρω σου
  4. Βλέποντας μέσα από τα μάτια των ατόμων σε απεξάρτηση