Βία κατά των γυναικών: ευαισθητοποιήσου και ευαισθητοποίησε τους γύρω σου

Εκδήλωση για την βία κατά των γυναικών στο πλαίσιο της φοιτητικής εβδομάδας του Α.Π.Θ.

Η ομάδα Φοιτητριών Π.Μ.Σ. Κοινωνικής Ψυχολογίας και Ψυχοκοινωνικών Παρεμβάσεων διοργάνωσε το Σάββατο, 18 Μαΐου, εκδήλωση με θέμα τη βία κατά των γυναικών, στο Αμφιθέατρο της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ομιλήτριες ήταν η Ανδρονίκη, μέλος της συλλογικότητας Κιουρί-at (φεμινιστική και Λ.Ο.Α.Τ.Κ.Ι. ομάδα) για την κουλτούρα του βιασμού, η Τάνια Δουδούνη, ψυχολόγος στον ξενώνα κακοποιημένων γυναικών του Δήμου Θεσσαλονίκης, και η Βαρβάρα Αργυροπούλου, κοινωνική λειτουργός στα παιδικά χωριά S.O.S.

Η Έλενα Σκόλη, μέλος της ομάδας και διοργανώτρια της εκδήλωσης μας μίλησε για τους στόχους της ομάδας, αλλά και το φαινόμενο της βίας κατά των γυναικών, που αποκτά ολοένα και περισσότερη δημοσιότητα τα τελευταία χρόνια.

-Έλενα, πες μας δυο λόγια για το Π.Μ.Σ. Κοινωνικής Ψυχολογίας και Ψυχοκοινωνικών Παρεμβάσεων…
Το μεταπτυχιακό είναι στο τμήμα Ψυχολογίας της Κοινωνικής Ψυχολογίας και Ψυχοκοινωνικών Παρεμβάσεων. Έχουμε δύο κομμάτια. Το πρώτο είναι πιο θεωρητικό, που αφορά θεωρίες της κοινωνικής ψυχολογίας και θεωρίες που σχετίζονται με αυτό και το δεύτερο είναι αυτό των ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων, που αφορά την πρακτική μας. Καλούμαστε να ασχοληθούμε με κάποιο θέμα και να εντοπίσουμε τις αντίστοιχες ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις. Αυτή η εκδήλωση αφορά ακριβώς αυτό και, συγκεκριμένα, τη βία κατά των γυναικών.

-Πιστεύεις ότι το φαινόμενο αφορά όλους μας ή μόνο κάποιο μέρος του πληθυσμού, λόγου χάρη τις γυναίκες;
Η θέση μας είναι ότι αφορά όλα τα άτομα ανεξαρτήτως φύλου, δηλαδή η κακοποίηση των γυναικών δεν είναι ζήτημα που αφορά μόνο τις γυναίκες. Σε μία τέτοια κοινωνία πιστεύουμε ότι ένα τόσο πολυπαραγοντικό ζήτημα και φαινόμενο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μονομερώς από την πλευρά των εν δυνάμει θυμάτων. Δηλαδή, είναι κάτι που πρέπει να γνωρίζουν όλοι, αν είμαστε μάρτυρες ή θύματα, και αφορά τους πάντες ανεξαρτήτως φύλου.

-Ως μελετητής του φαινομένου της κακοποίησης των γυναικών, θα μπορούσες να μας δώσεις κάποια στοιχεία για το φαινόμενο στην Ελλάδα; Σε ποιο βαθμό υφίσταται; Έχει αυξηθεί;
Έχουμε έρθει σε επαφή με ομάδες που ασχολούνται με το ζήτημα αυτό, επομένως άμεσα στοιχεία και επαφή δεν έχουμε. Έχουμε σε επίπεδο των δομών υποστήριξης και των διάφορων προσεγγίσεων. Η δική μας θέση, και από ομιλίες που έγιναν, είναι ότι στο θέμα της κακοποίησης και της βίας κατά των γυναικών τα στατιστικά μπορεί να δημιουργούν μία ψευδή εικόνα. Δηλαδή, τα στατιστικά για ένα φαινόμενο αφορούν μόνο τα περιστατικά που αναφέρονται. Στην βία κατά των γυναικών το ζήτημα είναι να φτάσουμε σε αυτήν την αναφορά, να μιλήσει μία γυναίκα. Έτσι, δεν μπορούμε να έχουμε μία σαφή εικόνα, δεδομένου ότι πολλές φορές γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες, δεν αναγνωρίζεται ή δεν αναφέρεται.

-Τον τελευταίο καιρό ακούγονται διάφορα κρούσματα βίας κατά των γυναικών στο Πανεπιστήμιο. Είναι ένα θέμα που αφορά εμάς τους νέους ανθρώπους, τους φοιτητές;
Ακριβώς. Αυτός είναι και ο στόχος των εκδηλώσεων αυτών και ο λόγος που γίνονται στη Φοιτητική Εβδομάδα. Γιατί, όπως θα αναφερθεί, πολλές φορές, η συζήτηση για τη βία των γυναικών γίνεται σε τρίτο πρόσωπο και θέλουμε ακριβώς να το φέρουμε σε πρώτο πρόσωπο. Θεωρούμε ότι δεν αφορά μόνο την ενδοοικογενειακή βία, μία γυναίκα χρόνια παντρεμένη, μπορεί να αφορά εν δυνάμει όλους μας και ότι ο χώρος του σχολείου, του πανεπιστημίου, της εργασίας είναι χώροι που μπορεί να υπάρξει και οφείλουμε στον εαυτό μας, τουλάχιστον, να αναγνωρίζουμε τα σημάδια του και να προστατευόμαστε.

-Το μήνυμα, εν τέλει, που θέλετε να περάσετε σε κάθε άτομο, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας ποιο είναι;
Είναι και πάλι διττό. Χρειάζεται να σταματήσουμε να απενοχοποιούμε συμπεριφορές και καταστάσεις, να αναγνωρίζουμε τη βία και να μην δικαιολογούμε ότι κάποιος είχε νεύρα ή το κάνει από αγάπη ή ότι το προκαλούμε εμείς. Και, αντίστοιχα, η οποιαδήποτε γυναίκα βιώνει βία, σίγουρα, δεν είναι μόνη της, μπορεί να βρει μία υποστήριξη και να κάνει το πρώτο βήμα.

– Πού μπορεί να απευθυνθεί μία γυναίκα που βίωσε κακοποίηση;
Υπάρχει γραμμή υποστήριξης, το 15900. Αλλά, και εμείς μπορούμε να βοηθήσουμε όταν γινόμαστε μάρτυρες τέτοιων περιστατικών, καταδεικνύοντας τις δομές υποστήριξης, γιατί υπάρχουν και κάνουν σημαντική δουλειά.

Σε ευχαριστούμε πολύ για την συνέντευξη!

Related posts:

  1. Η Κινηματογραφική Ομάδα της Οδοντιατρικής
  2. Ζητήματα έμφυλης βίας στη Φοιτητική Εβδομάδα
  3. Rugby Rebels: Οι «επαναστάτες» του ράγκμπι από τη Θεσσαλονίκη
  4. Εικαστική έκθεση για τη Γενοκτονία των Ποντίων στο Α.Π.Θ.
  5. Βία κατά των γυναικών: Από την κοινωνία στην κοινωνία
  6. Ένα, δύο, τρία… ΚΛΙΚ
  7. Ένας πρωτότυπος τρόπος προβολής ταινιών
  8. Το σύστημα βγάζει #Error404