Ζητήματα έμφυλης βίας στη Φοιτητική Εβδομάδα

Στο πλαίσιο της Φοιτητικής Εβδομάδας, η ομάδα του τμήματος κοινωνικής ψυχολογίας και ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων διεξήγαγε την εκδήλωση «Βία κατά των γυναικών: Άκουσα, Ένιωσα, Μίλησα, Σιώπησα», στο Αμφιθέατρο της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με προσκεκλημένες δομές που φέρουν την εμπειρία τους, την δράση τους και την προσέγγισή τους στο θέμα της έμφυλης βίας, απόρροια της ανάγκης σε επίπεδο ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων ενημέρωσης νεότερου πληθυσμού. Η ίδια τον τελευταίο χρόνο έχει έρθει σε επαφή με ποικίλες εκδηλώσεις και δομές υποστήριξης που ασχολούνται με το θέμα της βίας κατά των γυναικών αλλά και αντρών, ιδιαίτερα άτομα από τη Λ.Ο.Α.Τ.Κ.Ι. κοινότητα.

Η Έλενα Σκόλη, Υπεύθυνη Επικοινωνίας και μεταπτυχιακή φοιτήτρια Ψυχολογίας, μέλος της ομάδας του τμήματος Κοινωνικής Ψυχολογίας και Ψυχοκοινωνικών Παρεμβάσεων, μας μιλάει και λύνει τις απορίες μας.

-Πείτε μου δυο λόγια για την ομάδα που διεξάγει την εκδήλωση…
Τα μέλη της ομάδας είμαι εγώ, η Έλενα Σκόλη (ψυχολόγος), η Δήμητρα Παραχωρήτη (στρατιωτική ψυχολόγος), Δήμητρα Σοφιανού (ψυχολόγος) και η Δρασιά Τσούτσιου (νηπιαγωγός), μεταπτυχιακές φοιτήτριες, που μας ένωσε το ενδιαφέρον για το θέμα της κακοποίησης των γυναικών.

-Ο τίτλος της εκδήλωσης έχει μέσα τις λέξεις «Άκουσα, Ένιωσα, Μίλησα, Σιώπησα». Πώς ήρθατε με την επιλογή αυτών των λέξεων;
Είναι βασικά ρήματα τα οποία θεωρούμε κλειδιά μετά από την αναζήτησή μας και την εμπειρία μας, δηλαδή, το «Άκουσα» είναι για τις περιπτώσεις των μαρτύρων που άκουσαν περιπτώσεις έμφυλης βίας, είτε ενδοοικογενειακής είτε ενδοσυντροφικής, το «Μίλησα» αφορά την ενδυνάμωση των ανθρώπων, είτε θυμάτων είτε μαρτύρων που έκαναν αυτό το βήμα, το «Ένιωσα» αντιπροσωπεύει τις ψυχολογικές προεκτάσεις του ζητήματος και το «Σιώπησα», γιατί θεωρούμε ότι αυτή είναι η κύρια αντίδραση σε περιστατικά έμφυλης βίας.

-Πιστεύετε ότι είναι δύσκολο να αναγνωριστούν τα σημάδια στην συμπεριφορά ενός ανθρώπου που ασκεί ψυχολογική βία;
Υπάρχει μεγάλη δυσκολία ως προς την αναγνώριση και μεγάλη ανοχή ως προς το ζήτημα και θεωρούμε ότι ναι, είναι δύσκολο να αναγνωριστούν τα σημάδια, γιατί κάποια πράγματα έχουν απενοχοποιηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό.

-Πόσο εύκολο είναι να παρασυρθεί και να εγκλωβιστεί κάποιος σε μία βίαιη σχέση;
Πολύ εύκολο, γιατί είναι μία διαδικασία που παίρνει χρόνο. Δεν είναι απλά ότι χτυπάω κάποιον, σε όλο αυτό εμπλέκονται πάρα πολλοί ψυχολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες.

-Πως απαντάτε στους ανθρώπους που πιστεύουν ότι η γυναίκα φέρει ένα μερίδιο ευθύνης για τις καταστάσεις βίας που υφίσταται;
Δεν απαντάμε καν! Δεν τίθεται θέμα. Σε τέτοιου τρόπους σκέψεις εμπλέκονται και άλλα ζητήματα, σχετικά με την πατριαρχία, με το slut shaming και με την κουλτούρα του βιασμού. Είναι πολύ εύκολο να μιλάς από έξω. Αυτό είναι εκτός συζήτησης. Δεν τίθεται θέμα της παραμικρής ευθύνης του θύματος.

-Πιστεύετε ότι το φεμινιστικό κίνημα και ιδεολογία βοηθάει στην ενδυνάμωση των γυναικών να φύγουν από τέτοιες καταστάσεις ή και να μην τις γνωρίσουν ποτέ;
Σίγουρα, μία τέτοια προσέγγιση που ακριβώς τρίζει τα θεμέλια της πατριαρχίας μπορεί να λειτουργήσει ενισχυτικά και για πρόληψη και για μετά. Οπότε θεωρούμε ότι υπάρχει μία φεμινιστική πηγή.

-Ποιο είναι το μήνυμα σας στις γυναίκες που υφίστανται ενδοοικογενειακή ή άλλου είδους βία και δεν τολμάνε να ζητήσουν βοήθεια;
Δεν είναι μόνες τους και δεν είναι δικό τους φταίξιμο. Γιατί πολλές φορές αυτό σταματάει μια γυναίκα από το να ζητήσει βοήθεια, εξαιτίας της καλλιέργειας ενοχής που ο θύτης δημιουργεί. Υπάρχουν δομές που μπορούν να τις στηρίξουν και είναι δωρεάν, από νομική εκπροσώπηση μέχρι και στέγαση.
_______
Ευχαριστούμε την κ. Σκόλη για τη συνέντευξη που μας παραχώρησε.

No related posts.