Μία παράσταση διαφορετική από τις άλλες!

Έφτασε η στιγμή να μιλήσω για μία καλλιτέχνιδα διαφορετική από τις υπόλοιπες, αλλά και για μία παράσταση επίσης διαφορετική από τις άλλες στις οποίες έχει ξεχωρίσει. Η Νατάσσα Μποφίλιου χαρακτηρίζεται από το αστείρευτο πάθος της για τη μουσική και την παράδοση. Όποιο τραγούδι επιλέξει, το ερμηνεύει με έναν μοναδικό, ολόδικό της τρόπο που θαρρείς και ταξιδεύει μαζί της όποιον την ακούει εκείνη τη στιγμή. Κάθε στίχος της αγγίζει, συγκινεί και εμπνέει. Εμπνέει για τη δημιουργία ενός κόσμου καλύτερου, πιο όμορφου, πιο αληθινού, όπως και η ίδια.

Ακούγοντας κανείς τις συνεντεύξεις της, μπορεί να μείνει έκπληκτος από την ειλικρίνειά της, την πίστη και την αφοσίωση στις ιδέες που υποστηρίζει, αλλά και τη διάθεσή της να συνεχίσει να δημιουργεί και να ασχολείται με αυτό που αγαπάει. Και, έτσι, άθελά της, αποτελεί και θα συνεχίσει να αποτελεί για πολλούς πρότυπο, όχι μόνο μίας σπουδαίας ερμηνεύτριας, αλλά και ενός ανθρώπου αυθεντικού, που δεν επιτρέπει στην τραγική κοινωνία του σήμερα να τη ρίχνει και να εμποδίζει τα βήματά της τόσο στη μουσική όσο και στην ίδια τη ζωή της.

Η Νατάσσα Μποφίλιου, αποφασισμένη, λοιπόν, παρέα με τους συνεργάτες της, Θέμη Καραμουρατίδη και Γεράσιμο Ευαγγελάτο, δημιουργεί κάτι εντελώς διαφορετικό από ό,τι είχει δημιουργήσει έως τώρα. Μαζί αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία, ώστε να υλοποιήσουν την παράσταση με όνομα «Ελληνικά Διάφορα». Όπως η ίδια έχει αναφέρει, αυτή τη φορά αποφασίστηκε να γίνουν ορισμένες μουσικές αναφορές, αναφορές που τους ενέπνευσαν να αρχίσουν να ασχολούνται με τον μαγευτικό κόσμο της μουσικής. Αυτές οι αναφορές περιλαμβάνουν έργα μεγίστων μουσικών. Από το πρόγραμμα, δεν θα μπορούσαν να λείπουν, λοιπόν, η Αρλέτα, ο Στέφανος Κορκολής, η Χάρις Αλεξίου, η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, ο Χρήστος Θηβαίος, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και άλλοι εξίσου σημαντικοί καλλιτέχνες…

Αφήνοντας για λίγο το γνωστό και προσωπικό τους ρεπερτόριο, υλοποιούν τη συγκεκριμένη παράσταση με στόχο να ξαναθυμηθούν την αθώα τους σχέση, των παιδικών τους χρόνων, με το λαϊκό και έντεχνο τραγούδι. Κάτι που έγινε μέσω ενός συνδυασμού ορισμένων μουσικών επιλογών, βγαλμένων από διαφορετικές χρονικές περιόδους. Το σημαντικότερο, όμως, είναι πως αυτές οι μουσικές επιλογές δεν ήταν τυχαίες, αλλά αποτέλεσαν -και ακόμα αποτελούν- το έναυσμα για τη συγκίνηση αυτών των ανθρώπων αλλά και για το κοινό που τους παρακολουθεί, καθώς έχουν σημαδέψει συγκεκριμένες φάσεις της ζωής τους.

Κάθε φορά που παρευρίσκομαι σε μία τέτοια συναυλία με κατακλύζει δέος. Δέος και θαυμασμός για τα συγκεκριμένα άτομα, που, παρά τη σημερινή κρίση (ηθική, πολιτισμική, οικονομική), έχουν καταφέρει να παραμείνουν ακλόνητοι και πιστοί στο είδος τους. Ωστόσο, η πίστη αυτή δεν θα μπορούσε να είναι η ίδια χωρίς την απέραντη αγάπη που εξακολουθούν να έχουν για την τέχνη και τη μουσική.

Όπως ανέφερε η ίδια η Νατάσσα Μποφίλιου στο τελευταίο κομμάτι της παράστασής της: «Υπάρχουν πολλά άτομα εκεί έξω που θέλουν να συγκινηθούν, να νοσταλγήσουν, να θυμηθούν… Ανάμεσα σε αυτά είναι και άτομα της γενιάς μας που έχει χτυπήσει η καρδιά τους με αυτά τα τραγούδια. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να μοιραστούν μαζί μας αυτό το αγνό πάθος για τη μουσική, αυτό που συνεχίζει να μας κρατά δεμένους».

No related posts.