«Ανατολικό… ζήτημα» Nov07

Θεματικη

ΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ;

Σχετικα αρθρα

Μοιρασου το!

«Ανατολικό… ζήτημα»

Μόλις πριν από δύο περίπου μήνες, στις 16 Σεπτεμβρίου, οι Έλληνες αποφάσισαν για την κυβέρνηση της επόμενης τετραετίας. Καλύτερα θα λέγαμε αποφάσισε το 70% των Ελλήνων, καθώς το υπόλοιπο 30% απείχε από την εκλογική διαδικασία.

Ο νικητής της αναμέτρησης ήταν λίγο πολύ γνωστός μήνες νωρίτερα, ωστόσο οι πυρκαγιές που «εμφανίστηκαν» στην Πελοπόννησο, ανέτρεψαν τα δεδομένα και το πρώτο κόμμα, η «Νέα Δημοκρατία», άρχισε να χάνει σημαντικό έδαφος ένα μήνα μόλις πριν από την εκλογική αναμέτρηση.

Το κλίμα στη χώρα μας ήταν ήδη αρνητικό για τα δύο «μεγάλα» κόμματα, προτού καν ξεκινήσουν οι φωτιές στην Πελοπόννησο. Οι περισσότερες δημοσκοπήσεις έδειχναν την αποστασιοποίηση των Ελλήνων από τα δύο αυτά κόμματα εξουσίας, και την τάση για αλλαγή.

Εντούτοις, οι προβλέψεις και οι στατιστικές οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι και πάλι ο δικομματισμός θα παρέμενε ισχυρός και ανέγγιχτος. Μετά τα δυσάρεστα γεγονότα όμως στην Πελοπόννησο, τα πράγματα άλλαξαν άρδην. Οι στατιστικές έδειχναν πλέον ότι η νέα κυβέρνηση δεν θα διέθετε ισχυρή πλειοψηφία, και ίσως ούτε αυτοδυναμία. Η κυβέρνηση συνασπισμού ήταν πλέον ένα πιθανό σενάριο.

Η οργή των Πελοποννήσιων, αλλά και η αγανάκτηση σημαντικού μέρους του λαού μας οδηγούσε στο συμπέρασμα, ότι η πολιτική θα άλλαζε εκ βάθρων. Τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα, επί ημερών Νέας Δημοκρατίας αλλά και ΠΑ.ΣΟ.Κ. σε συνδυασμό με την χειροτέρευση της ζωής των Ελλήνων φανέρωναν μία πρωτόγνωρη αλλαγή του πολιτικού κατεστημένου στη χώρα μας.

Στις επτά το απόγευμα, με το κλείσιμο των κάλπεων, ελάχιστες αλλαγές είχαν σημειωθεί. Η Νέα Δημοκρατία διατήρησε τα ηνία της εξουσίας και μάλιστα σχηματίζοντας αυτοδύναμη κυβέρνηση. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. υπέστη τη βαρύτερη ήττα στην ιστορία του. Σημαντικό κομμάτι των ψηφοφόρων του μετακινήθηκε σε άλλες παρατάξεις της «αριστεράς», καταδικάζοντάς το έτσι για τα λάθη του παρελθόντος. Επίσης ένα πέμπτο κόμμα εισήλθε στη βουλή των Ελλήνων, ολοκληρώνοντας έτσι τον κύκλο των «ανατροπών» στις παρελθούσες εκλογές.

Δημοσιογράφοι και αναλυτές τόνιζαν πως η πολιτική κατάσταση άλλαξε δραματικά. Η ουσία πάντως σίγουρα δεν άλλαξε. Η οικογενειοκρατία καλά κρατεί, τα σκάνδαλα και των δύο, 20 χρόνια τώρα, οι φωτιές που μετέτρεψαν σε έρημο την Ελλάδα δε μας άγγιξαν καθόλου σε τελική ανάλυση. Οι πυροπαθείς της Ηλείας εξέλεξαν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. για πρώτο κόμμα και τη Νέα Δημοκρατία για δεύτερο.

Το ερώτημα είναι ένα μεγάλο γιατί. Γιατί δεχόμαστε να εξουσιαζόμαστε από ανίκανους και ανήθικους, από αναποφάσιστους και αναίσθητους πολιτικούς; Γιατί ανεχόμαστε να υποτασσόμαστε στα γούστα τους και στα συμφέροντά τους; Κι όταν λέω γιατί πρέπει να ανεχόμαστε αυτούς, εννοώ όλους τους πολιτικούς από πάσα πλευρά και κατεύθυνση. Γιατί να υποστηρίξουμε το Κ.Κ.Ε. που αντιτίθεται σε κάθε ενέργεια και απόφαση, γιατί να υποστηρίξουμε το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που διαλαλούσε πως σε περίπτωση κυβέρνησης συνασπισμού δε θα βοηθούσε στο σχηματισμό κυβέρνησης; Γιατί να ψηφίσουμε το ΛΑ.Ο.Σ, ο αρχηγός του οποίου εμφανίζεται σαν πολιτικός «Μεσσίας», και εντάσσει στο ψηφοδέλτιό του την εξαιρετική κατά τα άλλα Έφη Σαρρή; Ποιος ο λόγος να δώσουμε την ψήφο μας σε αυτούς που δεν τολμούν να υπερασπιστούν τα εθνικά μας συμφέροντα, σε αυτούς που αδυνατούν αλλά και αποφεύγουν να βελτιώσουν τους βασικότερους πυλώνες μιας χώρας, την υγεία και την παιδεία;

Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να ψηφίζουμε αυτούς που θέλουν την ύπαρξη κομμάτων στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και στα Τεχνικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, που στόχο έχουν να μυήσουν τη νεολαία στα συμφέροντά τους και στα δικά τους «σάπια» ιδανικά. Και όλα αυτά με την πρόφαση ότι δεν είναι κόμματα, αλλά φοιτητικές παρατάξεις. Είναι ο,τιδήποτε άλλο, εκτός από παρατάξεις που νοιάζονται για το καλό της παιδείας.

Οι ίδιοι οι φοιτητές ακολουθούν κομματικές γραμμές και ταυτίζονται με τον κομματισμό, πράγμα καθόλου καλό, διότι άλλο κομματισμός, και άλλο πολιτικοποίηση. Το σωστό είναι ο καθένας να είναι πολιτικοποιημένος και να μην προσκολλάται σε κόμματα, κι αυτό γιατί οι ιδεολογίες παραμένουν σταθερές, ενώ τα κόμματα είναι αυτά που παρεκτρέπονται από τα ιδανικά, και όποτε συμβαίνει κάτι τέτοιο, η καταψήφιση αυτών των κομμάτων είναι η υγιής αντίδραση μιας εύρυθμης δημοκρατίας. Άλλοι φοιτητές γίνονται μέλη των «φοιτητικών παρατάξεων», για να παίρνουν σημειώσεις ή για να έχουν δωρεάν τραπέζι στα νυχτερινά κέντρα. Υπάρχουν και μερικοί «αιώνιοι» φοιτητές που όντας εγγεγραμμένοι σε κάποιο κόμμα αμείβονται για να το προωθούν στη σχολή τους.

Το μέλλον της χώρας, κατά την άποψη μου, διαγράφεται δυσοίωνο. Οι Έλληνες έχουμε ασπαστεί πλήρως την ανατολίτικη νοοτροπία, αυτή δηλαδή του ρουσφετιού, και της τεμπελιάς. Κομμάτι της νεολαίας ψηφίζει με βάση τις αντιλήψεις των γονέων, οι γονείς, συνήθως, με βάση το ποιος θα τους «βολέψει» καλύτερα, και οι ηλικιωμένοι ψηφίζουν Καραμανλή και Παπανδρέου, έστω κι αν κάηκε το σπίτι τους από τις φωτιές, το χρηματιστήριο, τα ομόλογα, τους φόρους, τη δυσβάσταχτη ακρίβεια ή από κάτι άλλο.

Κλείνοντας, πιστεύω ότι η Ελλάδα πάσχει από την έλλειψη ενός ηγέτη με όραμα και ιδανικά. Όσο αυτός ή αυτή δε θα κάνει την εμφάνισή του / της, τόσο η Ελλάδα θα ρουσφετολογεί, θα επαναπαύεται και θα παρακμάζει.

 

Δημήτρης Λαζόπουλος

jlazopoulos@hotmail.com

 

No related posts.