Ρίγη τρόμου κρυμμένα στις σελίδες των κόμικς – Νιώστε τα!

Παρουσίαση του 9ου τεύχους του Περιοδικού Κόμικς «Ρίγη»

Δύσκολα βρίσκει κανείς, σήμερα, και μόνο σε συλλογές, τα τεύχη των περιοδικών εκείνων που κάλυπταν τη νεανική μας ανάγκη για έντυπα που να συνδυάζουν τον τρόμο αλλά και το γυμνό. Τα “Terror”, τα “Zakula” και το «Σωφεράκι» είναι πλέον δυσεύρετα και, πιστεύω, δεν έχουν αντικατασταθεί.

Χωρίς να γνωρίζω τους δημιουργούς που τα σχεδίασαν ή τους σεναριογράφους τους, προφανώς ξένους, ήταν μικρά έργα τέχνης. Αυτή η έλλειψη προνοητικότητας να συλλέξω το υλικό αυτό με έκανε έκτοτε να διασώζω από τη λήθη κάθε έντυπο που υπηρετεί τον τρόμο, όπως τα κόμικς.

Δεν κινδυνεύει, όμως, από τη λήθη το συγκλονιστικό περιοδικό «Κόμικς Σκοτεινής Φαντασίας και Τρόμου: Ρίγη», που ήδη βρίσκεται στο ένατο τεύχος του, έχοντας αφήσει ήδη ένα έντονο και ανεξίτηλο αποτύπωμα στην κουλτούρα του τρόμου. Μία εξαιρετική έκδοση σε πολυτελές χαρτί και μεγάλο μέγεθος με εξώφυλλα που αξίζουν να γίνουν πίνακες. Οι εκδότες του, τα αδέλφια Θανάσης και Αναστασία Ρενιέρη, με ταπεινοφροσύνη, δηλώνουν στην τελευταία σελίδα του περιοδικού πως «Η αγάπη του Μάριου Μεγαπάνου για τα βιβλία και ειδικά για την επιστημονική φαντασία και τα κόμικς, δημιούργησε τις εκδόσεις μας. Συνεχίζουμε για να τον νοιώθουμε».

Οι εκδόσεις Ρενιέρη/ Comicon-Shop αγκάλιασαν με θέρμη τους νέους Έλληνες σκιτσογράφους και σεναριογράφους, πίστεψαν σε αυτούς και τους επέτρεψαν να ξαναζωντανέψουν (τρόπος του λέγειν) τις δύσκολες ατμοσφαιρικές ιστορίες μεγάλων μαέστρων του υπερφυσικού τρόμου, όπως ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Το διήγημα του “Valdemar” πήρε ζωή από την πένα του Malk. Οι ιστορίες του Πόε δεν έχουν αίμα και διαμελισμένα κορμιά, όπως του Τζακ Κέτσαμ, έχουν όμως μία έντονη δυσοσμία τάφου και σήψης και τα πενάκια του Malk καταφέρνουν να λιώσουν τη μορφή του δύσμοιρου Βαλντεμάρ, που αποσυντίθεται από καρέ σε καρέ. Ο καταδικασμένος να ζήσει τη σήψη του πεθαμένου του κορμιού μέχρι να τον λυτρώσει από την φρικτή αυτή νεκροζωή, Έντουαρντ, που τον υπνώτισε στις παρυφές του θανάτου για να εξερευνήσει τη δύναμη του Μεσμερισμού.

Οι λάτρεις της συναρπαστικής εποχής, όπου η Ελλάδα πρωτοπορούσε στην έρευνα των παραφυσικών φαινομένων με πρωτεργάτη τον (και) λογοτέχνη Άγγελο Τανάγρα, θα ενθουσιαστούν από τη μεταφορά του μεσμερικού πειράματος σε κόμικ και τις προεκτάσεις του που μας επισημαίνει ο Πόε. Σας προτείνω να αναζητήσετε και να διαβάσετε το τεκμηριωμένο έργο του Θανάση Βέμπου, «Το πνεύμα του Χρόνου: Όψεις του Παραφυσικού στην Ελλάδα», από τις εκδόσεις Δαιδάλεος, καθώς και το ντοκιμαντέρ «Άγγελος Τανάγρας: Η τελευταία Διάλεξη».

Στη φρικαλέα «Ποινή», ο Malk ξεδιπλώνει το ταλέντο του στον σχεδιασμό τεράτων, μέσα από μία δικής του έμπνευσης, κοινότυπης ιστορίας, που δεν υπολείπεται, όμως, για αυτό καθόλου στην ικανότητά της να προκαλέσει τρόμο. Ο ήρωας, έρμαιο της λαγνείας του (ποιος δεν θα ενέδιδε άλλωστε!) χάνει τη μοναδική ευκαιρία να σώσει τη ζωή του, που του δίνει ο δαίμονας που ο ίδιος ξεσήκωσε από τον αιώνιο ύπνο του, όταν διάβασε φωναχτά την επίκλησή του, αρχαιολόγος γαρ. Γνώριμη παγίδα από το αγαπημένο στον Malk, το «Νεκρονομικόν» (που δημιούργησε για να μας στοιχειώσει έκτοτε μέχρι σήμερα ο Λάβκραφτ). Θυμηθείτε το κλασικό “Evil Dead” (και τη σειρά, βεβαίως, με τους φανατικούς θιασώτες “Ash versus Evil Dead”). Για τους λογοτεχνικούς θρησκευτές του Λάβκραφτ, ο Malk μας χαρίζει μία υπέροχη εικόνα του Κθούλου στην τελευταία σελίδα του τεύχους. Παγκόσμια πρωτοπορία στην Τέχνη του κόμικ η γειτνίαση του μέγιστου Κωνσταντίνου Καβάφη που απαγγέλει το ποίημα του «Νύχτα» δίπλα στον Κθούλου. Αιρετική και αφάνταστα τολμηρή συγκατοίκηση, στην οποία συμφωνώ ανεπιφύλακτα. Η Λαίδη Μπάθορυ, η αφηγήτρια της ιστορίας, κλείνει λάγνα το μάτι σε αυτήν την ιστορία. Έτσι κι αλλιώς, ο ήρωας δεν μπορεί να το κάνει με κανένα του μάτι.

Στο «Κακόγουστο Αστείο», του Παναγιώτη Τσαούση (σενάριο και σχέδιο), ο Θείος Μπέρνι, συγγραφέας και αφηγητής, διηγείται τη χοντροκομμένη πλάκα που σκάρωσε σε έναν διεστραμμένο φίλο του, που δολοφόνησε τη γυναίκα του και που θα άξιζε μια πραγματική τιμωρία. Όμως, ο Θείος Μπέρνι ποτέ «δεν θα γινόταν συνεργός σε τέτοια θηριωδία». Ο φίλος του; Τέλος, ο «Κήπος με τα Αγάλματα», των Captain Jimmy (σχέδιο), σε σενάριο του Γιώργου Λαγκώνα, αναδεύει τον γνωστό μύθο των ομιλούντων, κινούμενων αγαλμάτων, που εδώ διαπράττουν εγκλήματα. Σε αυτήν την ιστορία, η φονική τους δίψα γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τον ήρωα που τον κατατρύχουν στο τέλος οι Ερινύες. Καλά του κάνουν!

Μία θαυμάσια παρουσίαση του τεύχους έκανε πρώτος ο συγγραφέας Σταμάτης Μαμούτος, πρόεδρος της Φοιτητικής Λέσχης Φανταστικής Λογοτεχνίας, για το έργο του οποίου, όπως και για το περιοδικό «Φανταστική Λογοτεχνία» που επιμελείται, θα μιλήσουμε σε επόμενο άρθρο. Σας προτείνω να αναζητήσετε το τελευταίο τους τεύχος με τίτλο «Φωνές μέσα στη Νύχτα», στην έντυπη μορφή του, αλλά και να διαβάσετε προηγούμενα τεύχη και άρθρα για το φανταστικό, τη μουσική και τα κόμικς στην ιστοσελίδα τους flefalo.blogspot.com.

Οι τελευταίες λέξεις του περιοδικού ανήκουν στον Νίκο Καζαντζάκη, που συμβουλεύει: «…Αν μπορείς κοίταξε τον φόβο κατάματα και ο φόβος θα φοβηθεί και θα φύγει…». Αμ, δε…

No related posts.