H «Γρεναδίνη» του πνεύματος είναι creepy και μας αρέσει!

Είχα τη μεγάλη χαρά και την ακόμη μεγαλύτερη τιμή να τη γνωρίσω την άνοιξη του 2016, όταν δέχθηκε να τραγουδήσει για το εΜΜΕίς στα γρασίδια του Λευκού Πύργου, στην εκδήλωσή μας για την τότε Φοιτητική Εβδομάδα. Πέρα από τη ζεστή και γεμάτη χρώματα φωνή της, ξεχώρισα, επίσης, τη θετική της αύρα και την πηγαία ευγένεια της ψυχής της. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και με αφορμή τα δέκα (10) χρόνια από την ίδρυση του περιοδικού μας, μας θύμισε ξανά το ταλέντο της σε ένα απολαυστικό πάρτι στο «Καφεθέατρο Ελληνικό».

Είναι φοιτήτρια στο τμήμα Δημοσιογραφίας και Μέσων Επικοινωνίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και λατρεύει το mojito, ακόμη και τα κρύα βράδια του χειμώνα. Τον τελευταίο καιρό, κάνει ακουστικά live παλιών ποπ-ροκ κομματιών μαζί με τον συνεργάτη της, Χρήστο Σταυρίδη, πληροφορίες για τα οποία μπορείτε να βρείτε στη σελίδα της στο Facebook (βλ. παρακάτω).

Πριν από λίγες ημέρες, η Μαγδαληνή Χατζοπούλου, ή αλλιώς Magdalene, κατά το… καλλιτεχνικότερο, έβγαλε το πρώτο της single, με τίτλο “Grenadine”, σε στίχους και μουσική της ίδιας, γεγονός που στάθηκε η αφορμή για να έχουμε μία όμορφη κουβέντα…

-Είσαι η και λέγεσαι… Πώς θα παρουσίαζες εσύ τον εαυτό σου, αν σου ζητούσα να γράψεις (μιας και είσαι και δημοσιογράφος) την εισαγωγή αυτού του άρθρου;

Είμαι η Μαγδαληνή Χατζοπούλου, ή και Magdalene, εάν επιθυμεί κάποιος να με βρει στο Διαδίκτυο. Νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο για τον οποιονδήποτε να μιλήσει για τον εαυτό του, γι’ αυτό θα αναφερθώ περισσότερο σε όσα πρόκειται να θίξουμε. Ασχολούμαι με τη μουσική, είναι η μεγαλύτερη μου αγάπη και προτεραιότητα. Η σύνθεση είναι η καθημερινή τροφή μου. Όχι ότι χωρίς αυτήν δεν θα επιβίωνα, αλλά με αυτήν η επιβίωση είναι πολύ πιο εύκολη. Λατρεύω το τραγούδι, να παίζω μουσική, και τώρα τελευταία ανακάλυψα την ομορφιά του να τη μοιράζεσαι με άλλους, κυρίως στο δημιουργικό κομμάτι.

-Γρεναδίνη, λοιπόν! Τη βάζεις και στο mojito;

Η γρεναδίνη δεν είμαι σίγουρη αν μπαίνει στο mojito (γέλια). Πάντως ό,τι γευόμαστε το βιώνουμε! Ό,τι μας αγγίζει μας επηρεάζει! Έτσι και οι ανθρώπινες σχέσεις, όσο κι αν φαίνονται σαρκικές, αναπόφευκτα είναι και πνευματικές και επηρεάζουν το ήθος μας και τον χαρακτήρα μας. Όσο κι αν νομίζουμε ότι πιάνουμε το κινητό και δεν νιώθουμε, νιώθουμε στο δεκαπλάσιο! Όσο κι αν νομίζουμε ότι βγαίνουμε και πίνουμε για να μουδιάσουμε, γινόμαστε πιο ευάλωτοι από ποτέ. Όσο κι αν μας διώχνει η πίκρα, άλλο τόσο μας εθίζει. Το γιατί είναι μία ερώτηση που προκάλεσε την συγγραφή αυτών των στίχων. Καταλήγω πλέον και εκ των υστέρων στο ότι ελπίζουμε για κάτι άλλο στην επόμενη γουλιά…

-Άρα, λοιπόν, ποια ήταν η έμπνευσή σου για να γράψεις αυτό το τραγούδι;

Η έμπνευση ήταν, πέρα από τις ανθρώπινες σχέσεις, η συναισθησία μου. Είναι μια «πάθηση» κατά την οποία μπερδεύουμε τις αισθήσεις. Καταστάσεις με χρώματα, μυρωδιές, ακούσματα και οτιδήποτε άλλο. Αντίστοιχα, συνδύασα μία κατάσταση με μια γεύση. Αυτή της γρεναδίνης.

-Προσωπικά, πάντως, θα χαρακτήριζα το κομμάτι λίγο creepy. Βάσει των στίχων δηλαδή…

Όλα είναι creepy σε αυτήν τη ζωή, αν εστιάσεις πάνω τους για αρκετή ώρα. Στην ομορφιά κρύβεται μεγάλη ασχήμια και vice versa. Τα οξύμωρα είναι αυτά που αγαπάμε στο τέλος και η τέχνη είναι η λύτρωσή τους. Ναι, είναι creepy οι στίχοι, και χαίρομαι που το παρατήρησες, αλλά creepy είναι και η ζωή.

-Πρώτο δικό σου, ολοκληρωμένο τραγούδι. Θα ήθελες να ευχαριστήσεις κάποιον (κάποιους) ιδιαίτερα που σε βοήθησαν;

Φυσικά! Τον Χρήστο Σταυρίδη, που όχι μόνο έκανε την ενορχήστρωση του κομματιού, άλλα έγραψε και ένα πανέμορφο σόλο στην κιθάρα, που ήταν ακριβός αυτό που θα ήθελα. Και τέλος, τους Δημήτρη και Στράτο Κουντουρά, για την άψογη μίξη και παραγωγή του κομματιού. Τους ευχαριστώ για την επιμονή και την κατανόηση που έδειξαν ως προς το όραμά μου για το τραγούδι.

-Σχέδια επόμενων μηνών;

Να παραμείνω πιστή σε εμένα και σε αυτά που με κάνουν χαρούμενη. Δηλαδή, να συνεχίσω να δημιουργώ μουσική.

-Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε δέκα χρόνια από τώρα; Είκοσι πέντε δεν θα είσαι τότε;

Ναι, Βασίλη μου, το υπολόγισες άψογα (γέλια). Και ακριβώς επειδή είμαι πολύ μικρή δεν ξέρω ακόμα! Ελπίζω μόνο να έχω καθαρή καρδιά και να είμαι λίγο πιο δυναμική απ’ ό,τι είμαι τώρα και λίγο λιγότερο απόλυτη. Με ανοιχτό μυαλό και ανοιχτή αγκαλιά. Το κομμάτι της καριέρας είναι δευτερεύον και εξαρτάται από τα άλλα.

-Κάτι που θες να πεις οπωσδήποτε κλείνοντας…

Στα νέα παιδιά που διαβάζουν το περιοδικό, τώρα είναι η στιγμή να πιστέψεις στον εαυτό σου! Τώρα. Μόνο εσύ μπορείς! Και αυτά τα λέω, γιατί έχω ανάγκη να τα ακούσω κι εγώ!
Επίσης, πολλά ευχαριστώ σε εσένα και στο εΜΜΕίς. Με έχετε στηρίξει πολύ και δεν θα το ξεχάσω ποτέ!
_______

Η Μαγδαληνή μας, λοιπόν, ευγνωμονούσα και ταπεινή, αποτελεί, αν και δεν είμαι σίγουρος ότι το έχει συνειδητοποιήσει ακόμη, παράδειγμα προς μίμηση! Μία υπενθύμιση ότι αν έχεις ταλέντο αλλά δεν δουλεύεις σκληρά, η επιτυχία αποκλείεται να έρθει ουρανοκατέβατη. Αντίστοιχα, όμως, αν καλλιεργείς το ταλέντο σου, με συνεχή δουλειά και προσπάθεια, νομοτελειακά θα ανταμειφτείς, φτάνοντας ψηλά.

Εμείς ευχαριστούμε, Μαγδαληνή, και προσωπικά είμαι σίγουρος ότι θα μας δώσεις στο μέλλον πολλές αφορμές να τα ξαναπούμε!

Ακούστε το τραγούδι της Μαγδαληνής Χατζοπούλου (Magdalene):

Για περισσότερα τραγούδια της Μαγδαληνής και άλλα πολλά:
instagram.com/magdalene_playsmusic
facebook.com/Magdalene_Music
magdalenemusic.bandcamp.com/releases

No related posts.