Η φιλοσοφία του… μάγκα-ζην Nov05

Θεματικη

ΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ;

Σχετικα αρθρα

Μοιρασου το!

Η φιλοσοφία του… μάγκα-ζην

Τα περίπτερα είναι γεμάτα από περιοδικά ποικίλης ύλης!

Τι μπορεί να κάνει ένα περιοδικό αθηναϊκής κουλτούρας να πουλάει τρελά; Το πιασάρικο εξώφυλλό του; Το έξυπνα τυπωμένο περιεχόμενό του ή μήπως ένα κοινό που αλλάζει εύκολα γνώμη;

Και το λέω αυτό γιατί, όταν το περιοδικό που μόλις πήρες στα χέρια σου από το πλησιέστερο περίπτερο έχει στο εξώφυλλο μια αιθέρια ύπαρξη στα πρόθυρα κρυοπαγήματος και στο εσωτερικό του χρήσιμες συμβουλές για την αποφυγή της μόλυνσης του περιβάλλοντος, τι άλλο μπορείς να κάνεις παρά να αλλάζεις γνώμη σε κάθε γύρισμα της σελίδας;

Οι περισσότεροι το χαρακτηρίζουν περιοδικό ποικίλης ύλης και έτσι δικαιολογούν το εύρος της θεματολογίας.. Αν όμως το σκεφτούμε καλύτερα, δεν είναι δύσκολο να δούμε πως η ύλη συχνά ακολουθεί ετερόκλητη πορεία και αυτό μας αποτρέπει από το να καταλάβουμε το σαφές προφίλ του περιοδικού και του στυλ που αυτό θέλει να προβάλει και να αντιπροσωπεύσει…

Πραγματικά, δεν μπορώ να πω με σιγουριά, αν είναι καλύτερο τα περιοδικά να φιλοξενούν πολλά άσχετα μεταξύ τους θέματα, ώστε να απευθύνονται σε διάφορους τύπους κοινού ή αν πρέπει να υιοθετούν μια πιο ξεκάθαρη γραμμή. Αλλά μήπως βρε αδερφέ είναι καλύτερα να δίνω 4 ευρώ και να διαβάζω με το ίδιο ενδιαφέρον και τις 200 σελίδες ενός περιοδικού και όχι μόνο τις 90;

Έτσι και αλλιώς απ’ τις 200, τουλάχιστον οι 100 θα μιλάνε για τα πιο hot μέρη της Αθήνας, για τα πιο must events της Αθήνας και για το πώς θα ρίξεις κανέναν ή καμία πιο εύκολα στα κρεβάτια…. της Αθήνας, εννοείται! Ε ΟΧΙ ΛΟΙΠΟΝ!!! Έχουμε κι εμείς κρεβάτια… έχουμε κι εμείς ψυχή εννοώ… και θέλουμε τα περιοδικά που αγοράζουμε -έστω και γιατί δεν έχουμε να κάνουμε τίποτα καλύτερο εκείνη την ώρα που το αγοράζουμε- να είναι πιο προσιτά στα θνητά γούστα μας και να μη μας τα δηλητηριάζουν με έντονες life style ενέσεις. Το προσωπικό μας life style το έχουμε ήδη και δε νομίζω πως αλλάζει με την απόκτηση ενός περιοδικού… Ειδικά τα φωτορεπορτάζ από τα κοσμικά γεγονότα της προηγούμενης εβδομάδας επιδιώκουν να σε μετατρέψουν σε party animal εδώ και τώρα! Διότι δεν έχει σημασία τι έκανες μέχρι χθες.. Ξεκίνα όσο είναι καιρός να παίρνεις με τη σειρά όλα τα κοσμικά μέρη και βέβαια μην ξεχάσεις να πάρεις μαζί σου το απαραίτητο πιατάκι, γιατί όπως καταλαβαίνεις γλάστρα χωρίς πιατάκι δε γίνεται!

Επιπλέον, τα περιοδικά κατηγορίας «ανδρικά έως light unisex » σε καθιστούν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα το απόλυτο

Όταν λέμε ποικίλης ύλης, εννοούμε και ποικίλης χρήσης

αρσενικό πρότυπο, «εξοπλίζοντάς» σε με ένα τελευταίας τεχνολογίας κινητό, ένα πανάκριβο αυτοκίνητο μεγάλου κυβισμού και με πολλά υποψήφια θύματα για τις παγίδες που ο αρθρογράφος σου προτείνει να χρησιμοποιήσεις άμεσα. Το πιο τραγικό στοιχείο στην υπόθεση είναι ίσως ότι ο ίδιος ο εκδότης και όσοι επιμελούνται την ύλη που θα τυπωθεί, προβάλλουν την ίδια υπερβολική εικόνα του ανυπέρβλητου μάγκα, για τον οποίο φράσεις όπως «φόρεσα κάτι απλό και βγήκα» και… «την Κυριακή πετάχτηκα μέχρι το χωριό μου» απλώς δεν υφίστανται! Από την άλλη βέβαια, ποιος δε θα ζήλευε μια ζωή του βεληνεκούς αυτής του Κωστόπουλου, αλλά τι από αυτά που μας προτείνουν τα κοσμοπολίτικα περιοδικά του έχουμε κάνει ως τώρα; Εσείς, ας πούμε, γνωρίζατε ότι γνωστό cool boutique hotel στο Μιλάνο διαθέτει στον πρωινό μπουφέ 6 διαφορετικά μέλια; Και αν το γνωρίζατε, μήπως μπορείτε να πείτε και σε εμάς τι σημαίνει cool boutique hotel, γιατί δυστυχώς μια τέτοια ορολογία ξεπερνά τη σφαίρα της γνώσης μας.

Θα προτιμήσω να μην αναφερθώ καν στα γυναικεία περιοδικά, γιατί αυτά τα χαρακτηρίζει άριστα το τρίπτυχο «διαφημίσεις-υπερκατανάλωση-κατευθυνόμενη μόδα» (α! και διαφημίσεις, το είπαμε;) Για σκέψου!! Είναι σαν να πληρώνεις συνδρομή για να σου αφήνουν διαφημιστικά έξω απ’την πόρτα σου -περιέχουν μόνο είδη προς πώληση, τιμές και διευθύνσεις…

Αυτό που πραγματικά με οδήγησε να γράψω όλα τα παραπάνω είναι αυτό το αίσθημα του σχεδόν χαμένου χρόνου που μου δημιουργήθηκε κλείνοντας ένα από τα περιοδικά αυτής της νοοτροπίας. Δεν πιστεύω πως είναι εντελώς άθλια -τουλάχιστον όχι τόσο άθλια όσο τα κουτσομπολίστικα- απλώς μου δίνουν την εντύπωση πως μας κάνουν να νιώσουμε για λίγα λεπτά πως ζούμε διαφορετικά απ’ό,τι θα έπρεπε και ότι αυτό το «θα έπρεπε» το καθορίζουν καταστάσεις που δεν έχουν την παραμικρή σχέση με εμάς. Και αγγίζει τα όρια της αδικίας το γεγονός ότι αυτά τα περιοδικά δε γνωρίζουν καν σε ποιο κοινό απευθύνονται και προωθούν συγκεκριμένα ιδανικά παίρνοντας ως αφορμή τη ζωή που κάνει το 1% του πληθυσμού της χώρας μας.

Αν λοιπόν και εσάς σας εκνευρίζει ή έστω σας προβληματίζει το ότι κατά το ξεφύλλισμα συγκρίνουμε τον εαυτό μας με κάποιους που αν τους δούμε στην τηλεόραση στην καλύτερη περίπτωση τους κοροϊδεύουμε, τότε σας προτείνω το εξής: Την επόμενη φορά που θα δείτε ένα θεϊκό, καταπληκτικό, μυθικού κάλλους κ.λπ. εξώφυλλο που θα σας κεντρίσει το αγοραστικό ενδιαφέρον, μη σπεύσετε να το αγοράσετε… Απλά, όταν βρεθείτε κάποια στιγμή στο περίπτερο, βγάλτε το μια φωτογραφία με το κινητό σας… Είναι ακριβώς το ίδιο!

No related posts.