Φεύγεις χαμογελαστός!

To «Παράξενο Ζευγάρι» του Νηλ Σάιμον, που ανεβαίνει από τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη, βρίσκεται σε καλοκαιρινή περιοδεία και πέρασε και από το «Θέατρο Δάσους» της Θεσσαλονίκης, την Τρίτη 31 Ιουλίου 2018.

Ο Όσκαρ (Γιάννης Ζουγανέλης) είναι ένας ακατάστατος, χωρισμένος αθλητικογράφος, που ζει μόνος του σε ένα διαμέρισμα της Νέας Υόρκης. Κάθε Πέμπτη βράδυ, συναντιέται σε αυτό και παίζει πόκερ με τους φίλους του. Μία μέρα, ωστόσο, ένας εξ αυτών, ο Φέλιξ (Βλαδίμηρος Κυριακίδης) αργεί να εμφανιστεί και οι υπόλοιποι ανησυχούν, καθώς δεν έχει ειδοποιήσει για την απουσία του. Λίγο αργότερα, το… μυστήριο λύνεται, καθώς σε τηλεφωνική επικοινωνία που έχει ο Όσκαρ με τη Φράνσις, σύζυγο του Φέλιξ, μαθαίνει ότι το ζευγάρι χώρισε και ότι ο Φέλιξ έφυγε οριστικά από το σπίτι. Όταν, τελικά, εμφανίζεται, σε φανερά άσχημη ψυχολογική κατάσταση, οι κολλητοί του προσπαθούν να τον παρηγορήσουν και ο Όσκαρ του προτείνει να συγκατοικήσουν. Ο Φέλιξ, όμως, είναι ένας μανιακός με την τάξη και την καθαριότητα άνθρωπος…

Η αλήθεια είναι πως η παράταση δεν προσφέρει το παλαντζάρισμα μεταξύ της κωμωδίας και του δράματος που υπόσχεται στην αναγγελία της, αφού το κωμικό στοιχείο είναι κυρίαρχο καθ’ όλη τη διάρκειά της. Όμως, αποτυπώνει ικανοποιητικά τις σχέσεις μεταξύ φίλων ανδρών, τις συζητήσεις τους και τους προβληματισμούς τους. Περνάει με τρόπο κατανοητό μηνύματα για τη μοναξιά και τη συντροφικότητα και προσεγγίζει ρεαλιστικά τα προβλήματα που προκύπτουν μέσα από τη συμβίωση αταίριαστων ανθρώπων.

Οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών εξαιρετικές. Αυτή του Βλαδίμηρου Κυριακίδη ξεχωρίζει, καθώς ο ηθοποιός προσφέρει γέλιο με τις ατάκες του και την κινησιολογία του σώματός του. Πολύ καλός και ο Γιάννης Ζουγανέλης, με τον ρόλο του «παραδοσιακού», ακατάστατου άνδρα-γυναικά να του πηγαίνει γάντι. Ιδιαίτερη νότα δίνουν, επίσης, τόσο οι Πάνος Σταθακόπουλος (στον ρόλο του αστυνόμου Μάρεϊ) και Ερμόλαος Ματθαίου (στον ρόλο ενός οικογενειάρχη που φοβάται τη γυναίκα του) όσο και οι Βάσω Γουλιελμάκη και Ιωάννα Ασημακοπούλου (ενσαρκώνουν δύο αφελείς γειτόνισσες του Όσκαρ).

Η σκηνοθεσία του Βλαδίμηρου Κυριακίδη είναι αρκετά καλή, αλλά ίσως να μην είναι αρκούντος κατάλληλη για να δοθεί το εύρος των μηνυμάτων που θα ήθελε να δώσει μέσα από το έργο του ο Σάημον, ενώ η εναλλαγή των σκηνών γίνεται απλά, με χαμηλό φωτισμό και συνοδεία lounge μουσικής. Τα σκηνικά της Μαίρης Ταγκάρη απολύτως πετυχημένα, με σωστό βάθος, αποτυπώνουν στον μέγιστο δυνατό βαθμό το μέρος όπου εκτυλίσσεται η ιστορία, δηλαδή, ένα διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη. Τέλος, η επιλογή των κοστουμιών είναι η αυτονόητη και συμβαδίζει άρτια με τους ρόλους των ηθοποιών.

Συνολικά, είναι μία παράσταση, που μολονότι δεν βρίθει κοινωνικών μηνυμάτων (αν και έχει και τέτοια), προσφέρει άφθονο γέλιο και, σίγουρα, η δίωρη διάρκειά της δεν αποτελεί σπατάλη χρόνου για όποιον επιλέξει να την παρακολουθήσει.

No related posts.