Αργεντινή: ένας λαός που ζει για το ποδόσφαιρο

Χωρίς καμιά αμφιβολία, οι Αργεντινοί φίλαθλοι άφησαν το στίγμα τους και στο φετινό μουντιάλ της Ρωσίας, αν και η «Αλμπισελέστε» γνώρισε τον πρόωρο αποκλεισμό από την Γαλλία στην φάση των «16». Σε κάθε αγώνα, πάνω από 25.000 φίλοι της Αργεντινής γέμισαν τα γήπεδα της Ρωσίας με μπλε και άσπρες φανέλες, τραγουδούσαν σε κάθε λεπτό και έδιναν ώθηση στην ομάδα.

Τόσο η ομάδα της Αργεντινής όσο και οι φίλοι που την ακολούθησαν στη Ρωσία, αλλά και αυτοί που έμειναν πίσω στην Αργεντινή, προσδοκούσαν ότι αυτή την φορά θα καταφέρουν να κερδίσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο, με ηγέτη τον Λιονέλ Μέσι, που ίσως ήταν και το τελευταίο του Μουντιάλ. Δυστυχώς, πριν τέσσερα χρονιά, στο Μουντιάλ της Βραζιλίας, το όνειρο τόσο των παιχτών όσο και χιλιάδων φίλων της Αργεντινής που είχαν κατακλίσει όλους τους δρόμους της «χώρας του καφέ» έλαβε τέλος στον τελικό με τη Γερμανία, όπου ηττήθηκαν με 1-0 στην παράταση. Αυτήν τη φορά, πήγαιναν στην Ρωσία για να το σηκώσουν. Τρεις μέρες πριν ξεκινήσει το Μουντιάλ, οι φίλοι της «Αλμπισελέστε» είχαν φτάσει στη Ρωσία και γέμισαν τα μαγαζιά και τους δρόμους της Αγίας Πετρούπολης, εκεί δηλαδή που θα έδινε η ομάδα της Αργεντινής όλα τα παιχνίδια των ομίλων, δίνοντας το δικό τους χρώμα. Τραγουδούσαν στις πλατείες, στις καφετέριες, στον δρόμο για το γήπεδο και έδειχναν μια τρελή αγάπη και αφοσίωση στην ομάδα τους.

Οι Αργεντινοί στη Ρωσία δημιούργησαν μία καυτή ατμόσφαιρα εντός και εκτός γηπέδου, μία ατμόσφαιρα που δημιουργείται συχνά σε αγώνες ομάδων στη Λατινική Αμερική, ωστόσο αυτοί διέφεραν ακόμη περισσότερο. Για να γίνουμε πιο σαφείς, οι Αργεντινοί έχουν γενικότερα την τάση να δημιουργούν μία εκπληκτική ατμόσφαιρα στα γήπεδα, όπως γίνεται στα ντέρμπι Boca Juniors Vs River Plate, με πολλά συνθήματα, τραγούδια για την ομάδα τους και φυσικά με πυρσούς και μπαλόνια. Το ίδιο έκαναν και στη Ρωσία, χωρίς βέβαια τους πυρσούς. Εκεί πέρα τραγουδούσαν μέρα-νύχτα, αγκάλιαζαν τους φιλάθλους των άλλων χωρών και τους παρέσερναν όλους στη δική τους τρέλα.

Τα πράγματα, ωστόσο, για τους φίλους της Αργεντινής, όσο και για την ίδια τους την ομάδα δεν ξεκίνησαν καλά, βλέποντας την πρόωρο αποκλεισμό από τους ομίλους να έρχεται, όμως δεν έχαναν την ελπίδα τους και προσπαθούσαν να δώσουν ώθηση στους παίχτες, τραγουδώντας για 90’ λεπτά, τόσο στην ισοπαλία με την Ισλανδία όσο και στην ήττα με την Κροατία. Το τελευταίο ματς με τη Νιγηρία «ήταν ζωής ή θανάτου» και, παρά το άγχος, είδαμε τους οπαδούς από την αρχή να τραγουδούν και να μεταφέρουν το πάθος τους στους παίχτες. Πραγματικά, οι φίλοι της Αργεντινής ήταν ο 12ος παίχτης και είδαμε και τους παίχτες να παίζουν με πολύ πάθος και εν τέλει κέρδισαν με 2-1 την Νιγηρία και πήραν την πρόκριση. Εκείνο το βράδυ ούτε η Ρωσία αλλά ούτε η Αργεντινή δεν κοιμήθηκαν, καθώς ένα ολόκληρο έθνος βγήκε στους δρόμους να πανηγυρίσει την πρόκριση. Η συνέχεια ήταν πιο δύσκολη, καθώς τώρα στον δρόμο τους είχαν τη Γαλλία. Σε ένα από τα πιο συναρπαστικά παιχνίδια του Μουντιάλ, έτσι όπως εξελίχθηκε, καθώς είχαμε ανατροπή στην ανατροπή, η Αργεντινή ηττήθηκε με 4-3 και το όνειρο τελείωσε αρκετά πρόωρα αυτήν τη φορά. Βέβαια, οι φίλοι της «Αλμπισελέστε», παρά τη στεναχώρια και την πικρία, συνέχιζαν να τραγουδούν και μετά το τέλος του παιχνιδιού, αναγνωρίζοντας την προσπάθεια των παιχτών τους.

Ένα ολόκληρο έθνος ήταν στεναχωρημένο, πολλοί μάλιστα απαρηγόρητοι, όμως οι Αργεντινοί έχουν κερδίσει τον σεβασμό και την αγάπη όλων των υγιών φιλάθλων. Ακόμη και μετά τον αποκλεισμό, τραγουδούσαν ένα σύνθημα το οποίο έλεγε: «δεν με νοιάζει σε ποιο γήπεδο παίζεις, είτε στην Αργεντινή είτε στο εξωτερικό, πάντα θα σε ακολουθώ», πράγμα το οποίο αποδείχθηκε τόσο στο Μουντιάλ της Βραζιλίας όσο και σε αυτό της Ρωσίας.

Ένας λαός που ζει και αναπνέει για το ποδόσφαιρο, έδειξε πώς είναι να αγαπάς και να υποστηρίζεις τη χώρα σου, χωρίς φασαρίες και τσακωμούς. Όλοι οι φίλαθλοι που αγαπούν το ποδόσφαιρο και γενικά τον αθλητισμό ελπίζουν να τους δουν και στο Κατάρ το 2022!

No related posts.