«Και μπράβο τους!»

Συνεργάζονται δημιουργικά από το 2007. Μεγάλωσαν, αραίωσαν τα μαλλιά τους, άσπρισαν τα γένια τους, βίωσαν παρέα τις κυβερνήσεις Κώστα Καραμανλή, Γιώργου Παπανδρέου, Αντώνη Σαμαρά και, τα τελευταία τρία χρόνια, Αλέξη Τσίπρα. Τον νυν Πρωθυπουργό του έχουν ιδιαίτερο «άχτι» και όχι άδικα, αφού οι ίδιοι, ως «στηριχτές της μπούρδας απ’ όπου κι αν προέρχεται», στηλιτεύουν όσα χρήζουν στηλίτευσης.

Από την εκπομπή τους παιρνούν καθημερινά κι άλλοι πολλοί, οι Γιώργος Καμίνης, Γεράσιμος (Τζέρι) Γιακουμάτος, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, Μάκης Μπαλαούρας, «Παππούς του Θανάση», Γιώργος Νταλάρας, Αλέξης Κούγιας… Με ατάκες από βιτριόλι, δεν καλοπιάνουν κανέναν!

Οι «Οτινάναι», Μ-άνος (γράφεται και με «Ν») Βουλαρίνος και Πέτρος -L.G.B.T. (όπου «B», βλ. Basketball)- Νικολάου, με υποδέχθηκαν στον ΣΚΑΪ, μου επέτρεψαν να ακούσω από κοντά τη ραδιοφωνική τους εκπομπή (και τους ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό) και, στη συνέχεια, κάναμε μία όμορφη κουβέντα. Για την πολιτική, τα αθλητικά και με μπόλικο χαβαλέ…

-Από πότε ξεκίνησε η συνεργασία σας;

Μ: H συνεργασία μας ξεκίνησε από την «Ελληνοφρένεια», όταν ήταν εδώ στον ΣΚΑΪ.
Π: Από το 2007 είμαστε συνεργάτες.

-Και πώς προέκυψε αυτό το δίδυμο στο οποίο ο ένας συμπληρώνει τον άλλον;

Μ: Ξεκίνησε μετά τη «Συντέλεια», στο ραδιόφωνο αρχικά και μετά στην τηλεόραση.
Π: Βασικά ξεκίνησε πριν τη «Συντέλεια» λίγο, σε επίπεδο εβδομαδιαίο, που είχαμε μία στήλη αθλητικού ενδιαφέροντος (υποτίθεται), μετά κάναμε μία φορά την εβδομάδα εκπομπή και, μετά από τη «Συντέλεια», καθημερινά, μόνιμα.

-Εσύ, Μάνο, στο παρελθόν έγραφες κείμενα και για τον Γιώργο Μητσικώστα;

Μ: Ναι.

-Πώς ήταν η συνεργασία σου μαζί του; Νιώθεις ότι αποκόμισες κάτι από αυτόν;

Μ: Αποκόμισα την επιθυμία να μην ξαναγράψω ποτέ κείμενα, εκτός αν είναι πάρα πολλά λεφτά (γέλια). Γιατί, αναπόφευκτα, όταν γράφεις κάτι είναι τελείως διαφορετικό αυτό που έχεις στο μυαλό σου από αυτό που τελικά βλέπεις και αυτό είναι πάντοτε απογοήτευση. Ο μόνος τρόπος να αδιαφορείς γι’ αυτήν την απογοήτευση είναι τα λεφτά.

-Πέτρο, γέννημα-θρέμμα του ΣΚΑΪ;

Π: Ναι, από πολύ μικρός. Από εδώ ξεκίνησα, από πρακτική το 2006, και είμαι ακόμη εδώ.

-Και μετά ήρθε το «Οτινάναι», το οποίο ξεκίνησε το…

Π: Το ραδιοφωνικό, ως δίδυμο σε καθημερινή βάση, ξεκίνησε το 2013.

-Μιλάμε για μία μεγάλη επιτυχία, τόσο στο ραδιόφωνο όσο και στην τηλεόραση. Τηλεοπτικά, όμως, δεν σας είδαμε φέτος…

Μ: Δεν τα βρήκαμε στα λεφτά…

-Το λες με παράπονο;

Π: Όχι, λέει την αλήθεια (γέλια).
Μ: Όχι, όχι!

-Θα επανέλθετε;

Μ: Αν τα βρούμε στα λεφτά.
Π: Δεν ξέρει κανείς, η αλήθεια είναι.
Μ: Εξαρτάται. Γενικά, αν μπορώ να έχω ένα καλό επίπεδο διαβίωσης χωρίς την τηλεόραση, είναι πολύ προτιμότερο.
Π: Εμένα μου άρεσε, μπορώ να σου πω. Το έβρισκα πολύ ευχάριστο έτσι όπως το είχαμε στήσει. Αν υπάρχει κάτι στο μέλλον που θα μπορούσε να μας ικανοποιήσει, εγώ θα το ‘θελα.

-Στην εκπομπή σας σχολιάζετε βασικά πολιτικά πρόσωπα. Οι σχέσεις σας με αυτά;

Π: Καμία!
Μ: Πραγατικά καμία!
Π: Γι’ αυτό και σχολιάζουμε τόσο εύκολα.

-Υπάρχει ελπίδα για τον τόπο βάσει των πολιτικών και των ψηφοφόρων τους;

Π: Όχι ιδιαίτερη.
Μ: Οι πολιτικοί δεν έχουν καμία σημασία, είναι αποτέλεσμα των ψηφοφόρων και το πρόβλημα είναι πάντοτε οι ψηφοφόροι. Οι ψηφοφόροι καθορίζουν τους πολιτικούς. Πρώτα είναι οι ψηφοφόροι. Την πραγματική δύναμη την έχει αυτός που ρίχνει το ψηφοδέλτιο, ο άλλος έχει τη δύναμη να σου πει ψέματα, αλλά από εσένα εξαρτάται αν θα τα πιστέψεις.
Π: Αν εννοείς ότι ο πολιτικός σε τροφοδοτεί με αυτό που θέλεις να ακούσεις για να τον ψηφίσεις, ναι, αυτό ισχύει, αλλά η πηγή είναι άλλη.
Μ: Πιο μεγάλο πρόβλημα από τους πολιτικούς είναι οι δημοσιογράφοι. Διότι είναι αυτοί που, από τη δουλειά τους, καλούνται να επισημάνουν το ψέμα ή να δείξουν την απατεωνία. Δεν έχει σημασία αν μία ομάδα είναι βρώμικη, σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου, ή είναι και οι δύο βρώμικες, σημασία έχει το πώς σφυρίζει ο διαιτητής και ο διαιτητής είναι ο δημοσιογράφος.
Π: Και μετά πάμε στο ερώτημα αν οι δημοσιογράφοι έχουν σχέσεις με πολιτικούς. Εμείς δεν έχουμε, άλλοι, όμως, μπορεί να έχουν…

-Άρα, αφού όλο αυτό το σύστημα λειτουργεί λάθος, πάμε, αργά ή γρήγορα, για ολική καταστροφή…

Μ: Λειτουργεί με τον τρόπο που θέλουν οι περισσότεροι Έλληνες να λειτουργεί. Μπορεί να μην είναι λάθος, μπορεί να είναι σωστός και με έναν μαγικό τρόπο αυτό το γελοίο πράγμα να μπορέσει να επιβιώσει.
Π: Εγώ θεωρώ ότι όταν τα πράγματα φτάνουν, με τελείως… ελληνικό τρόπο, στο μη παρέκει, πάντα κάτι συμβαίνει ώστε να αποφευχθεί το οριστικό «μπαμ».

-Αξίζουμε ως χώρα να το αποφύγουμε το οριστικό «μπαμ»;

Μ: Όχι, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί. Οι χώρες δεν πεθαίνουν, φυτοζωούν, καταστρέφονται, αλλά συνεχίζουν να υφίστανται. Η Μικρασιατική Καταστροφή ολοκληρώθηκε, έγινε, ο Εμφύλιος έγινε… Οι Έλληνες έχουν μία παράδοση να φτάνουν στο μη περαιτέρω.
Π: Αν αξίζει η χώρα; Όχι δεν αξίζει.
Μ: Δεν αξίζει, αλλά δεν θέλουμε να καταστραφεί. Όταν θα μεταναστεύσουμε, θα θέλουμε κιόλας.
Π: Επειδή, όμως, δεν θα μεταναστεύσουμε, δεν αξίζει, λοιπόν, να καταστραφεί (γέλια).

-Αν μπορούσατε να περάσετε μία βραδιά πάθους και ερωτισμού, που θα περιλαμβάνει και σεξ, με έναν ή μία πολιτικό, ποιον/-α θα επιλέγατε;

Π: Καλά, εγώ έχω ερωτική αγάπη. Με Γεράσιμο Γιακουμάτο και να μου λέει και προστυχιές την ώρα που θα μου κάνει τα κόλπα – ή θα του κάνω, θα το δούμε εκείνη την ώρα.
Μ: Νομίζω τον Παπαρχριστόπουλο. Είναι πολύ νάρκισσος, οπότε θα κάνει διάφορα νούμερα.

-Ερωτικά απωθημένα έχετε γενικά;

Π: Όλο και κάτι θα ‘χουμε. Τώρα δεν μπορώ να σου πω, δεν έχω σκεφτεί.
Μ: Νομίζω πως όχι. Παλιότερα είχα, ήταν οι γκόμενες που μου είχαν ρίξει χυλόπιτα, αλλά τώρα όχι, επειδή παντρέυτηκα και είμαι τόσο ευχαριστημένος που δεν με νοιάζει κάτι άλλο. Ένα τρίο, ίσως, θα ήθελα, με δύο γυναίκες. Δεν έχει, δηλαδή, να κάνει με άνθρωπο αλλά με κατάσταση.

-Με ποιο στοιχείο πιστεύει ο καθένας σας ότι γοητεύει τους ανθρώπους;

Π: Εγώ είμαι όμορφος και πολύ έξυπνος.
Μ: Με αυτά που λέω, υποθέτω.

-Όχι με το ύψος;

Μ: Μόνο αν είναι νάνοι (γέλια).

-Κοντός στο μάτι μεγάλος στο γινάτι;

Μ: Όχι, όχι, καμία σχέση. Αυτό είναι τεράστιο παραμύθι.
Π: Ωραίο παραμύθι, όμως, είναι.
Μ: Καθόλου. Είναι κομπλεξικό παραμύθι. Ο μόνος λόγος που φαίνονται μεγάλα τα πέη των κοντών είναι επειδή έχουν μικρό σώμα, οπότε στο πιο μικρό σώμα το ίδιο πέος φαίνεται πιο μεγάλο.

-Ο παππούς του Θανάση και ο Γεράσιμος (Τζέρι) Γιακουμάτος τι θα έλεγαν για όλα αυτά;

Μ: «Να μαμάτε άντρες, μόνο. Μακριά από τις γυναίκες, που είναι βρωμερές», θα έλεγε ο παππούς.
Π: Ο Τζέρι ο Γιακουμάτος θα έλεγε ανάλογα με τον συνομιλητή και αυτά που θα ήθελε να ακούσει, με τον πολύ ωραίο… γιακουμάτειο τρόπο. Γι’ αυτό κι εγώ τον περιέγραψα πριν ως τη δική μου φαντασίωση, για να μου λέει ό,τι θέλω, κατά παραγγελία.

-Και μιας και είστε ποδοσφαιρόφιλοι, μία πρόβλεψη για το Μουντιάλ…

Π: Θέλω να το πάρει η Γαλλία, αλλά δεν θα το πάρει η Γαλλία.
Μ: Η ασφαλής πρόβλεψη είναι η Γερμανία. Λέμε Γερμανία και ξέρουμε ότι έχουμε φτάσει τουλάχιστον μέχρι τελικό. Αν και είναι χάλια η Γερμανία φέτος… Εγώ, μώρε, οι Άγγλοι θέλω να το πάρουν, που έχουν πολλά χρόνια να το πάρουν και το έχουν καημό.
Π: Εγώ θέλω Γαλλία, αλλά προβλέπω Ισπανία.

-Και, Πέτρο, πρωτάθλημα μπάσκετ;

Π: Κοίταξε, έτσι όπως είναι τα χάλια του Ολυμπιακού μας, δεν βλέπω τρόπο να μην το πάρει ο Παναθηναϊκός. Μην μας κάνει και σκούπα…

_______
Το ραδιοφωνικό «Ότιναναι» παίζει καθημερινά στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ, ενώ τις εκπομπές τις βρίσκετε και on demand.

No related posts.