Panther Racing AUTh: Δυναμική ομάδα φοιτητών του Α.Π.Θ. που πάει στην Ισπανία με… μοτοσυκλέτα

Δεν υπάρχει κάτι πιο ενθαρρυντικό και αισιόδοξο στη σημερινή δύσκολη εποχή από την επιδίωξη νέων ανθρώπων να δημιουργήσουν κάτι από το μηδέν και να κυνηγήσουν τους στόχους τους παρά τα εμπόδια. Αυτό κάνει και μια ομάδα που δημιουργήθηκε από φοιτητές του τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Α.Π.Θ. και φέρει το όνομα Panther Racing AUTh.

Από το όνομά της υποδεικνύεται ότι συστάθηκε για να αγωνιστεί, όχι μόνο μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά. Τα μέλη της ομάδας βρίσκονται στη διαδικασία σχεδιασμού και κατασκευής μιας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας που πρόκειται να λάβει μέρος σε έναν διεθνή διαγωνισμό πανεπιστημιακών ομάδων, το MotoStudent. Εκεί θα κληθούν να επιδείξουν τη δημιουργικότητα και την καινοτομία της δουλειάς τους, ενώ στο τέλος της διοργάνωσης η μηχανή τους θα συμμετάσχει σε αγώνα ταχύτητας.

Ο αρχηγός της ομάδας, Μίλτος Γιαννιός, μιλά στο εΜΜΕίς για τη δημιουργία, τον τρόπο λειτουργίας, τους στόχους και τις προσδοκίες της.

-Αρχικά, πώς ξεκίνησε το εγχείρημα της Panther Racing AUTh;
Η ομάδα ξεκίνησε βασικά από έναν φίλο μου και συμφοιτητή, τον Άρη, ο οποίος λόγω του ότι έχει ιδιαίτερο πάθος με τις μηχανές και το MotoGP, θέλησε να κάνουμε μια αντίστοιχη ομάδα. Η αλήθεια είναι ότι ξέραμε ότι υπάρχει άλλη μια αντίστοιχη ομάδα στο Πανεπιστήμιο της Κοζάνης κι έτσι θεωρήσαμε καλό κι αρκετά ενδιαφέρον να προχωρήσουμε κι εδώ στη σύσταση μιας αντίστοιχης ομάδας κατασκευής μοτοσυκλετών. Από εκεί κι ύστερα, στελεχώθηκε αρχικά κυρίως με φίλους και σχηματίστηκε μία πρώτη ομάδα στους επόμενους μήνες.

-O κύριος στόχος σας προς το παρόν είναι ο διαγωνισμός MotoStudent. Ποια θα είναι η διαδικασία εκεί;
Το MotoStudent είναι ένας διαγωνισμός που γίνεται στην Ισπανία και στόχος του είναι να συγκεντρώσει ομάδες από πανεπιστήμια από όλον τον κόσμο οι οποίες θα σχεδιάζουν και θα κατασκευάζουν μια πρωτότυπη αγωνιστική μηχανή. Με αυτή τη μηχανή στο MotoStudent διαγωνίζεσαι τόσο στο καθαρά race κομμάτι, του αγώνα της μοτοσυκλέτας, όσο και στην παρουσίαση των σχεδίων της μοτοσυκλέτας, για να δείξεις τι μελέτη έχεις κάνει πίσω απ’ την κατασκευή της κ.λπ.

-Ποιο το έπαθλο αν κερδίσετε;
Εντάξει, κατά βάση αυτό είναι εγωισμός, γόητρο. Από εκεί κι ύστερα, έχει κάποια έπαθλα. Ο διαγωνισμός βαθμολογείται σε διάφορα στάδια, τόσο στα δυναμικά αγωνίσματα, όπως είπα, της μοτοσυκλέτας, όσο και στα επιμέρους κομμάτια της μελέτης. Οπότε έχει διάφορα, όπως το βραβείο του Innovation, δηλαδή το να κάνεις μια καινοτομία και να την παρουσιάσεις, έχει κάποια μικρά χρηματικά έπαθλα, αλλά είναι κατά βάση το ότι κέρδισες σε έναν τέτοιο διαγωνισμό. Σίγουρα, το κέρδος για φοιτητές που συμμετέχουν σε τέτοιου είδους προγράμματα είναι κι η επαφή που έχουν με εταιρείες, καθώς και το ότι οι κριτές του διαγωνισμού είναι στελέχη επιχειρήσεων. Φέτος είναι από την KTM, την Dunlop, μεγάλες εταιρείες στον χώρο της μοτοσυκλέτας. Οπότε αυτό θεωρώ ως το μεγαλύτερο κέρδος, και τις γνώσεις σίγουρα, τα όσα μαθαίνουμε κατά τη διάρκεια του προγράμματος.

-Η ομάδα έγινε ενός έτους τον Ιανουάριο. Σε ποιο στάδιο έχετε φτάσει μέχρι τώρα;
Τώρα είμαστε στη φάση που ολοκληρώνουμε τα σχέδια της μοτοσυκλέτας και θα θέλαμε να περάσουμε στην κατασκευαστική φάση. Λόγω του ότι το πρότζεκτ δε χρηματοδοτείται από το πανεπιστήμιο υπάρχει μια δυσκολία. Πρέπει να κυνηγάμε χορηγίες και να βγαίνουν μέσα από συνεργασίες όλα τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας. Κάποια είναι έτοιμα κομμάτια τα οποία αναγκαστικά θα πρέπει να αγοράσουμε ή να καλύψουμε μέσω χορηγίας. Επομένως, είμαστε στη φάση που ψάχνουμε τους απαραίτητους συνεργάτες προκειμένου να υλοποιήσουμε τη μοτοσυκλέτα που έχουμε σχεδιάσει.

-Αντιμετωπίσατε δυσκολίες στην υλοποίηση της ιδέας σας;
Ευτυχώς το πρότζεκτ έχει πάρα πολλές προκλήσεις. Από τη μια πλευρά, αυτό είναι πάρα πολύ όμορφο, γιατί μας βάζει στη διαδικασία να προσπαθήσουμε να επιλύσουμε τα διάφορα προβλήματα που προκύπτουν. Από την άλλη, ωστόσο, είναι τόσοι οι αστάθμητοι παράγοντες που καμιά φορά πελαγώνουμε κι εμείς οι ίδιοι. Τώρα, βασική δυσκολία πέρα από το οικονομικό, το οποίο ήταν αρκετά δύσκολο, είναι η έλλειψη τεχνογνωσίας. Επειδή είμαστε στην πρώτη χρονιά αυτής της ομάδας δεν υπάρχει καθόλου συγκεντρωμένη γνώση, από το πρώτο βιβλίο που κατευθείαν προσπαθήσαμε να ψάξουμε μέχρι κάποιον καθηγητή, μέχρι κάποιον συνεργάτη. Όλα τα ξεκινήσαμε από το μηδέν. Αυτό σίγουρα ήταν κάτι εξαιρετικά δύσκολο. Αυτό, ας πούμε, δε συναντάται σε άλλες ομάδες του Α.Π.Θ., οι οποίες από χρόνια έχουν δημιουργήσει κάποια βάση στον τρόπο λειτουργίας τους.

-Πώς ακριβώς λειτουργεί η ομάδα;
Η ομάδα ξεκίνησε -όπως είπα- από εμένα, ουσιαστικά, κι έναν συμφοιτητή και φίλο μου και στην αρχή γέμισε από παιδιά που ήταν φίλοι μας. Το πρότζεκτ είναι αρκετά διεπιστημονικό, έχουμε αρκετά παιδιά από άλλα τμήματα, όμως, ξαναλέω, κυρίως φίλους. Από τα 24 παιδιά που έχει η ομάδα αυτή τη στιγμή, τα 15, μπορώ να πω, ότι ήταν γνωστοί μου από παλιότερα. Αυτό έχει ένα θετικό κι ένα αρνητικό. Το θετικό είναι ότι υπάρχει πιο πολλή αμεσότητα. Πολλές φορές, όταν δουλεύεις με φίλους σε κάνει να αισθάνεσαι πιο όμορφα όταν κάνεις τη δουλειά, σε κάνει να έχεις περισσότερη διάθεση μες στο πρότζεκτ. Ωστόσο, το αρνητικό είναι ότι, πολλές φορές, δεν μπορεί να υπάρξει ιεραρχία σε τέτοιες ομάδες. Επειδή το πρότζεκτ είναι αρκετά απαιτητικό, είναι ανάγκη να υπάρχει κάποια μορφή ιεραρχίας μέσα στην ομάδα. Κακά τα ψέματα, όταν έχεις κάποιο φίλο σου να συζητήσει μαζί σου, δύσκολα να σε δει ως υπεύθυνο στο πρότζεκτ, οπότε το παλεύουμε.

Η ομάδα γενικά είναι χωρισμένη σε δύο τμήματα: τους μηχανικούς και το τμήμα μάρκετινγκ. Και περαιτέρω, οι μηχανικοί χωρίζονται σε ενεργειακό τομέα, που ασχολούνται με τον κινητήρα, και σε κατασκευαστικό, όπου ασχολούνται με το πλαίσιο, τα πιο κατασκευαστικά μέρη της μοτοσυκλέτας. Και τώρα το marketing χωρίζεται σε promotion και οικονομικό. Τα παιδιά του promotion προσπαθούν να κάνουν κάποια events. Τα social media τα τρέχουν αυτοί. Ενώ τα παιδιά από το οικονομικό προσπαθούν να κλείσουν κάποιες χορηγίες για να καταφέρουμε να υλοποιήσουμε το πρότζεκτ.

Θεωρώ ότι πλέον βρήκαμε τη σωστή δομή, ήταν κάτι που ψάχναμε πάρα πολύ, επειδή κανείς μας δεν το έχει ξανακάνει. Δυσκολευτήκαμε να βρούμε μια πραγματικά λειτουργική δομή, αλλά αυτή τη στιγμή θεωρώ ότι και ως δομή και ως σύνθεση ομάδας έχουμε κλείσει. Το Σεπτέμβρη ήταν που κάναμε ένα recruitment και στελεχώθηκε η ομάδα με κάποια επιπλέον μέλη τα οποία ήταν απαραίτητα για να γεμίσουν κάποιες θέσεις τόσο στον ενεργειακό τομέα των μηχανικών όσο και στο promotion του marketing. Αλλά τώρα είμαστε κλειστοί και μέχρι τον Οκτώβρη του 2018, που είναι ο διαγωνισμός, θεωρώ ότι θα μπορέσουμε να υλοποιήσουμε το έργο μας.

-Πώς διαχειρίζεται η ομάδα της δημόσιες σχέσεις της; Υπάρχει ανταπόκριση κι υποστήριξη από τον υπόλοιπο φοιτητικό κόσμο;
Το promotion έχει συμμετάσχει σε κάποια συνέδρια τα οποία είναι αρκετά μεγάλα, γιατί συμμετέχουν κι άλλες ομάδες όπως το TeamFair, που γίνεται με όλες τις ομάδες του Α.Π.Θ. ή το WAVE ή το KA-Business, διάφορα τέτοια συνέδρια που γίνονται στην πόλη. Αυτά έχουν από μόνα τους, έτσι κι αλλιώς, πολύ μεγάλη απήχηση. Συμμετέχουμε κι εμείς και είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να αλληλεπιδράς με τον κόσμο. Έρχονται και φοιτητές, μας ρωτάνε, ενημερώνονται για την ομάδα. Τώρα από εκδηλώσεις καθαρά δικές μας έχουμε κάνει το πάρτι μας για τον ένα χρόνο λειτουργίας της ομάδας, το οποίο πήγε πάρα πολύ καλά και χαρήκαμε πολύ γι’ αυτό, περάσαμε καλά. Κάναμε και μια εκδήλωση στο ΚΕ.Δ.Ε.Α. για επαγγελματίες του χώρου της μοτοσυκλέτας προκειμένου να βρούμε κάποιους συνεργάτες. Εντάξει, δεν είχε απίστευτη απήχηση, αλλά ήταν η πρώτη φορά. Υπάρχει η δυσκολία της πρώτης φοράς θεωρώ. Σε μια ενδεχόμενη επόμενη εκδήλωση είμαι αισιόδοξος για μεγαλύτερη προσέλευση.

-Τα περισσότερα μέλη προέρχονται από το τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών, αλλά συμμετέχουν και φοιτητές άλλων σχολών…
Από τα 24 άτομα οι μηχανολόγοι μηχανικοί είναι οι 14. Υπάρχει μόνο ένα μέλος της ομάδας των μηχανικών που δεν είναι μηχανολόγος μηχανικός, είναι πολιτικός μηχανικός και είναι στο κομμάτι της καινοτομίας της ομάδας. Από εκεί κι ύστερα υπάρχουν εννιά άτομα που είναι στο marketing και είναι από διάφορες σχολές. Έχουμε παιδιά από την Αρχιτεκτονική που κάνουν τα γραφιστικά, έχουμε παιδιά από το Οικονομικό, από το Γεωλογικό, έχουμε κι έναν τοπογράφο μηχανικό, πολλές σχολές. Επίσης, έχουμε κι έναν ηλεκτρολόγο μηχανικό.

 

-Με βάση ποια κριτήρια επιλέχθηκαν τα μέλη της ομάδας;
Στην αρχή, όταν απλά χρειαζόμασταν μέλη για να συσταθεί η ομάδα, όπως είπα, ξεκίνησε με το να μαζεύουμε φίλους, να ρωτάμε φίλους κι όσοι ήθελαν μπήκαν. Από εκεί κι ύστερα, όταν αναγκαστήκαμε τον Σεπτέμβρη που μας πέρασε να γεμίζουμε κάποιες θέσεις όπου πραγματικά έλειπαν άτομα, τότε μπήκαν κριτήρια. Από την πρώτη ομάδα που ήταν γύρω στα 15 παιδιά ο καθένας βρήκε τον ρόλο του και τη θέση του μες στην ομάδα. Ωστόσο, υπήρξαν κάποια ασαφή κενά. Δέκα άτομα ακόμα τα χρειαζόμασταν. Εκεί είχαμε συγκεκριμένα κριτήρια. Στο recruitment που κάναμε ονοματίσαμε τις θέσεις που θέλουμε, δηλαδή είχαμε πει τότε ότι θέλαμε ένα παιδί στο ενεργειακό, στο φέρινγκ, στη σχεδίαση, στα γραφιστικά. Αντίστοιχα έκαναν αιτήσεις κάποια παιδιά που θεωρώ ότι είχανε το κατάλληλο προφίλ, πέρασαν από κάποιες μίνι συνεντεύξεις, πιο πολύ για να δούμε πώς θα μπορούσαν να ενταχθούν στην ομάδα, να συζητήσουμε και μαζί τους για το τι θα ήθελαν να κάνουν μες στην ομάδα μας και έπειτα έγινε η τελική επιλογή. Είχαμε αρκετά καλή συμμετοχή στο recruitment, πράγμα που με ενθάρρυνε πάρα πολύ γιατί ήταν το πρώτο recruitment της ομάδας μας.

-Ανέφερες ότι το πρότζεκτ δε χρηματοδοτείται από το πανεπιστήμιο…
Ναι, αυτό είναι εν μέρει αλήθεια. Το πανεπιστήμιο δε χρηματοδοτεί το πρότζεκτ μας γενικότερα, ωστόσο έχει δώσει το κόστος εγγραφής. Ο διαγωνισμός έχει ένα κόστος εγγραφής για να διαγωνιστείς, το οποίο κάλυψε το πανεπιστήμιο τον περασμένο Απρίλιο. Από εκεί και ύστερα, όμως, το να βρούμε τα υλικά και να κάνουμε τις απαραίτητες κατεργασίες δε χρηματοδοτείται. Βεβαίως, μας έχει δώσει και τον χώρο στον οποίο βρισκόμαστε τώρα για να λειτουργήσουμε, το οποίο ήταν πάρα πολύ σημαντικό για εμάς, γιατί έτσι μας έδωσε τη δυνατότητα να σταματήσουμε να συναντιόμαστε σε καφετέριες και να καταφέρουμε να δουλέψουμε σε έναν δικό μας χώρο, τον οποίο εξοπλίσαμε μετά εμείς και λειτουργούμε εδώ.

-Έχετε βρει, όμως, άλλους χορηγούς;
Ναι, έχουμε βρει κάποιους πολύ σημαντικούς συνεργάτες.

-Ήταν εύκολο να τους πείσετε να συνεργαστούν μαζί σας;
Σίγουρα όχι. Οι συνεργάτες μας χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Κάποιοι είναι αυτοί οι οποίοι μας βοηθάνε με την τεχνογνωσία -αυτό που μας λείπει- και μας δίνουνε λύσεις στα μηχανολογικά προβλήματα που συναντάμε, πρακτικές λύσεις τις οποίες δε θα μπορούσαμε να έχουμε λόγω έλλειψης εμπειρίας. Επιπλέον, υπάρχουν οι χορηγοί οι οποίοι μας παρέχουν είτε υλικά είτε χρήματα προκειμένου να υλοποιήσουμε το πρότζεκτ. Η δεύτερη κατηγορία είναι σίγουρα πιο δύσκολη, θέλει πιο γενναίους ανθρώπους, να μας πιστέψουν. Κι ακριβώς επειδή δεν έχει γίνει κάτι ανάλογο τα περασμένα χρόνια στο Α.Π.Θ. πολλοί δυσκολεύονται. Οι υπόλοιπες ομάδες του Α.Π.Θ. είναι πιο γνωστές οπότε, ενδεχομένως, προτιμούν να στηρίξουν κάποια τέτοια ομάδα. Στις υλικές και χρηματικές χορηγίες μπορώ να πω ότι συναντήσαμε τη μεγαλύτερη δυσκολία. Ωστόσο, ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι που μας βοηθάνε να υλοποιήσουμε το στόχο μας, οπότε αισιοδοξώ πως θα καλύψουμε όλα τα υπόλοιπα που απομένουν για το διαγωνισμό.

-Πέρα από το διαγωνισμό MotoStudent έχετε άλλους στόχους;
Ο διαγωνισμός ήταν το βασικό κίνητρο για να ξεκινήσουμε την ομάδα. Ωστόσο, σκοπός μας ήταν, από τα πρώτα βήματά μας κιόλας, να συμμετέχουμε και σε κάποιους άλλους διαγωνισμούς. Ο στόχος μας είναι να επικεντρωθούμε σε κάποιους διαγωνισμούς καινοτομίας. Προσπαθήσαμε να συμμετάσχουμε σε μερικούς το προηγούμενο διάστημα, αλλά δεν ήμασταν αρκετά έτοιμοι, θεωρώ, οπότε ενδεχομένως το πρότζεκτ να στραφεί προς τα εκεί σε επόμενη χρονιά. Σίγουρα μας ενδιαφέρει πάρα πολύ όχι το να φτιάξουμε μια μηχανή η οποία να τρέχει σε αγώνες, αλλά να δημιουργήσουμε όλη αυτήν την τεχνογνωσία και να ασχοληθούμε με πράγματα εφαρμόσιμα, δηλαδή να δούμε την τεχνολογία από μια πιο εφαρμοσμένη σκοπιά. Οπότε, πέρα από διαγωνισμούς καινοτομίας θέλουμε να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε από άποψη διπλωματικών κι άλλων ερευνητικών προγραμμάτων μέσα από το πανεπιστήμιο. Αυτοί είναι οι δύο βασικοί άξονες ανάπτυξης του πρότζεκτ από εδώ και πέρα. Σίγουρα, θα ξανασυμμετάσχουμε και στον επόμενο αγώνα MotoStudent.

-Κάθε πότε διεξάγεται ο διαγωνισμός;
Είναι κάθε δύο χρόνια. Ξεκίνησε το 2010 και διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια. Τώρα θα είναι η πέμπτη του έκδοση και γίνεται στην Αραγονία της Ισπανίας. Εκεί υπάρχει μία πίστα, η Aragon Technopark, είναι πίστα ΜotoGP κι είναι ιδιαίτερα συναρπαστική πίστα, οπότε είναι μεγάλο κίνητρο για εμάς που θα βρεθούμε εκεί.

-Εσείς, ως επίδοξοι μηχανολόγοι μηχανικοί, σίγουρα αποκομίζετε πολλά από ένα τέτοιο εγχείρημα…
Είναι βασικό κίνητρο το ότι μαθαίνεις κάποια πράγματα με διαφορετικό τρόπο, τα βλέπεις από άλλη σκοπιά. Αυτό ήταν πολύ βασικό κίνητρο. Η ομάδα έχει αποτελέσει και κίνητρο για τα παιδιά να έρθουν και πιο κοντά στη σχολή τους, γιατί πολλές φορές οι καθηγητές θεωρούν ότι μέσω των ομάδων απομακρυνόμαστε από τη σχολή και παρατάμε τα μαθήματα, αυτό δεν είναι αλήθεια. Τώρα, ενδεχομένως σε μια αγωνιστική σεζόν, για κάποια περίοδο ναι, να χαθεί κάποια εξεταστική, αλλά υπάρχουν κάποια παιδιά μέσα στην ομάδα που είχαν περαιτέρω κίνητρο να ασχοληθούν με τα μαθήματά τους και να μάθουν πράγματα για τη μηχανολογία μέσα από την επαφή τους με την ομάδα.

-Ευχαριστώ πολύ και καλή επιτυχία στο διαγωνισμό!
Ευχαριστούμε, θα τη χρειαστούμε.

No related posts.