«Την Κυριακή έχουμε γάμο»

Ο γάμος γίνεται συνήθως την Κυριακή. Δεν είναι όπως οι άλλοι. Ένας γάμος παραδοσιακός μεν, όμως με απρόοπτα και ανατροπές. Εκεί που το κωμικό στοιχείο εναλλάσσεται με το τραγικό και όλοι οι καλεσμένοι μοιάζουν σαν θίασος.

Μέσα από την αφήγησή του, στο βιβλίο «Την Κυριακή έχουμε γάμο», ο Γιάννης Ξανθούλης παντρεύει το παρελθόν με το παρόν. Ένα ταξίδι με τρένο, που οι μνήμες έρχονται να σου υπευθυμίσουν τις λεπτομέρειες εκείνες από τις υπέροχες στιγμές που έχεις ζήσει.

Το βιβλίο κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέσα από την αριστοτεχνική περιγραφή των χαρακτήρων. Ο Ξανθούλης είναι ένας σμιλευτής των λέξεων. Ένας γάμος που γίνεται σε ένα παραθαλάσσιο χωριό στην Αλεξανδρούπολη , στη Μακρινή, προκαλεί ταραχή στην οικογένεια της νύφης, η οποία έχει μείνει έγκυος και όλοι τρέχουν και δεν προφταίνουν με τις προετοιμασίες του. Ένας γάμος πραγματικός, που τελέστηκε στη μεταπολεμική Ελλάδα.

Ο Ιορδάνης Λεοντίου, 73 χρονών, που πάσχει από άνοια, έχει την πεποίθηση ότι θα πρέπει να βρεθεί σε έναν γάμο και έτσι με μια βαλίτσα στο χέρι ξεκινάει ένα μακρινό ταξίδι με τρένο για την Μακρινή. Ο γάμος έχει ήδη γίνει το 1952 και ο ίδιος ήταν εκεί, όμως δεν το θυμάται. Σε αυτό το ταξίδι ζωντανεύουν οι μνήμες του και το έργο ξεκινάει. Είναι ένας θίασος όπου ο καθένας έχει τον ρόλο του. Οι κύριοι πρωταγωνιστές είναι η Άννα και το παιδί της, ο Ιορδάνης Μακρής.

Η Άννα είναι μια δασκάλα που πενθεί έναν άντρα χαμένο στα χρόνια του πολέμου. Ο μικρός Ιορδάνης είναι ένα παιδί λιγομίλητο και πανέξυπνο. Με έντονη περιέργεια. Έχει αντιληφθεί απόλυτα σε τι ψυχική κατάσταση βρίσκεται η μητέρα του και της συμπαραστέκεται. Σε αυτό το ταξίδι, οι δύο τους αναζητούν την ψυχική τους γαλήνη. Αφήνουν την Αθήνα για να περάσουν κάποιες μέρες διακοπές σε ένα μακρινό χωριό, στη Μακρινή. Εκεί τους περιμένει η γιαγιά Σύρμω. Μια γυναίκα από τη φύση της ψυχρή και τυπική, προσηλωμένη στο πρωτόκολλο της πεθεράς που δέχεται την Αθηναία νύφη, η οποία είναι αισιόδοξη ότι ο άντρας της ζει και κάποτε θα επιστρέψει… ουρανοκατέβατος. Στη συνάντησή τους λείπουν οι διαχυτικότες. Η Σύρμω γνωρίζει πολλά και κρύβει αρκετά μυστικά. Ο «Στρατηγός Παπάγος», όπως την αποκαλεί η Άννα, που με αυστηρό ύφος δίνει εντολές και ελέγχει τα πάντα.

Η οικογένεια των Μακρίδων είναι μεγάλη. Δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στον άντρα της οικογένειας, τον Λαλάκο, που είναι ο θείος του Ιορδάνη. Διαχυτικός με τους ανθρώπους, κοινωνικός και με πολλές κατακτήσεις στο γυναικείο φύλο. Με ένα παλιό αυτοκίνητο, σαράβαλο, που αγκομαχάει σε κάθε διαδρομή, προσπαθεί να τους εξυπηρετήσει όλους. Η θεία Γαργαρίτσα είναι η προσωποποίηση της καλοσύνης και της τρυφερότητας. Η καρδιά της θείας Γαργαρίτσας «είναι μάλαμα, από βαμβάκι, από μετάξι, από πούπουλα αγγέλων και από ζάχαρη άχνη», όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο Λαλάκος. Δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε τη Δήμητρα, τη μητέρα της νύφης της Νανάς. Μονίμως με ένα παράπονο για τον άντρα της, τον Χατζημιχάλη, που βρίσκεται στην εξορία σε ένα νησί εξαιτίας κάποιων φυλλαδίων που είχε τυπώσει στο τυπογραφείο του παράνομα.

Ο γάμος γίνεται στον Αγιο Ελισσαίο κοντά στη θάλασσα. Εκεί διαδραματίζονται όλες οι πράξεις. Υπό τους ήχους την ορχήστρας «Τρίος λος Πύργος» όλοι ξεφαντώνουν. Το γλέντι, όμως, διακόπτεται από τον ξαφνικό θάνατο του Βαρλάμη, ξάδελφο του γαμπρού. Η νύφη, που δεν άντεξε τον θρήνο, γεννάει πρόωρα ένα υγιέστατο αγοράκι. Το μυστήριο με την εξαφάνιση του Γιώργου Μακρή ξεδιαλύνεται με ένα ταξίδι στην πόλη Λιμπέκ της Γερμανίας. Η Άννα συναντά εκεί τον άνθρωπο που 13 χρόνια θεωρούσε άντρα της, με τα 10 από αυτά να τα ξορκίζει και μαζί να υπερασπίζεται ένα δύσκολο, υποθετικό πένθος ελπίζοντας ότι ζει.

Σε αυτήν τη συνάντηση, οι λέξεις είναι λιγοστές, μιλάνε τα μάτια. Τα χείλη του άντρα ανοιγοκλείνουν χωρίς ήχο. Ο μικρός Ιορδάνης πέφτει μπρούμυτα στο πίσω κάθισμα για να κρυφτεί από την αλήθεια που δεν τη χρειαζόταν πια.

No related posts.