Αποφυλακίσεις ή συνωστισμοί και πρόστιμα

Με αφορμή τις αποφυλακίσεις ποινικών κρατουμένων τα τελευταία δύο έτη, οι οποίοι έκαναν χρήση των ευεργετικών διατάξεων του Νόμου Παρασκευόπουλου, έχει ενταθεί το αίσθημα ανασφάλειας στους πολίτες, οι οποίοι χάνουν ακόμα και την εμπιστοσύνη τους στον θεσμό της Δικαιοσύνης.

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα κακοποιών, όπως στην  πρόσφατη περίπτωση της δολοφονίας του ποινικολόγου Ζαφειρόπουλου, όπου οι δράστες είχαν αποφυλακιστεί κάνοντας χρήση των ευνοϊκών διατάξεων του νόμου περί αποσυμφόρησης των φυλακών. Τι προβλέπει, όμως, ο περιβόητος Νόμος  4322/2015, του Παρασκευόπουλου για τις αποφυλακίσεις κρατουμένων και τι καινοτομίες έφερε σε σύγκριση με τους προηγούμενους των προκατόχων του; Ας δούμε περιληπτικά κάποια παραδείγματα αυτού του νομοθετήματος:

  • Αποφυλακίζονται οι κρατούμενοι που η ποινή τους έχει διάρκεια μέχρι τρία έτη, εφόσον έχουν εκτίσει με οποιοδήποτε τρόπο το 1/10 αυτής της ποινής.
  • Εάν η ποινή τους έχει διάρκεια μεγαλύτερη των τριών και μέχρι πέντε έτη, εφόσον έχουν εκτίσει με οποιονδήποτε τρόπο το 1/5 αυτής. Το ίδιο ισχύει και για τους κρατούμενους που εκτίουν ποινή κάθειρξης άνω των πέντε ετών.
  • Κρατούμενοι που εκτίουν ποινή κάθειρξης άνω των δέκα ετών απολύονται με διάταξη του εισαγγελέα πλημμελειοδικών, εφόσον έχουν συμπληρώσει το ένα τρίτο πραγματικής έκτισης της ποινής που τους επιβλήθηκε.

Οι κυριότερες και μεγαλύτερες διαφοροποιήσεις του Νόμου Παρασκευόπουλου, που ψηφίστηκε την άνοιξη του 2015, σε σχέση με τους αντίστοιχους των προκατόχων του είναι οι εξής:

  1. Μέχρι το 2015, οι ρυθμίσεις που είχαν γίνει προέβλεπαν τη χορήγηση του ευεργετικού μέτρου σε όσους κρατουμένους είχαν καταδικαστεί σε κάθειρξη μέχρι και 10 ετών. Ο Νίκος Παρασκευόπουλος επεξέτεινε το μέτρο αυτό και σε όσους έχουν καταδικαστεί σε κάθειρξη που φτάνει τα 20 έτη.
  2. Οι καταδικασθέντες για μια σειρά σοβαρών εγκλημάτων του ποινικού κώδικα, όπως ανθρωποκτονία, τρομοκρατία, βιασμοί, ληστεία, κακουργηματικές κλοπές, εκβίαση, ασέλγεια ανηλίκων, μαστροπεία, εμπορία ανθρώπων, αρπαγή ανηλίκου κ.ά., δεν μπορούσαν να κάνουν χρήση των όποιων ευεργετικών διατάξεων που θα τους οδηγούσε στην αποφυλάκιση. Ωστόσο, ο νόμος Παρασκευόπουλου κατήργησε την εν λόγω εξαίρεση.
  3. Υπάρχει υφ’ όρον απόλυση του κρατουμένου χωρίς να έχει οριστεί ένα όριο ποινής όπως ίσχυε παλιότερα, ενώ την απόφαση θα πρέπει να λάβει το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιομ το οποίο για να καταλήξει σε αυτή θα πρέπει να εξετάσει αφενός τις συνθήκες τέλεσης του αδικήματος για το οποίο έχει καταδικαστεί ο κρατούμενος κι αφετέρου το ότι από την προσωπικότητά του και κυρίως, από τον τρόπο που λειτούργησε στη φυλακή δεν προκύπτει η υπόνοια ότι θα τελέσει εκ νέου αξιόποινη πράξη.

Η διαφορά του Νόμου 4322/2015 Παρασκευόπουλου σε σύγκριση με τα νομοθετήματα των προκατόχων του στο υπουργείο Δικαιοσύνης είναι ότι προβλέπει ταχύτερη απόλυση για ορισμένες κατηγορίες κρατουμένων. Όλα αυτά τα νομοθετήματα έχουν ως στόχο την «αποσυμφόρηση των φυλακών», όπως έχει υποστηρίξει ο πρώην υπουργός, τονίζοντας ότι: «Η αποσυμφόρηση έσωσε τη χώρα από το όνειδος και τις βαριές δαπάνες λόγω καταδικών από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, εξαιτίας των συνθηκών στις φυλακές».

Όμως, αντί να πληρώνουμε πρόστιμα για τους συνωστισμούς στις φυλακές, γιατί δε χτίζουμε και άλλα σωφρονιστικά καταστήματα; Το να αποφυλακιστεί κάποιος εκτίοντας το 1/3 της ποινής του λειτουργεί ως κίνητρο γι’ αυτόν να διαπράξει κι άλλο αδίκημα ή κακούργημα, διότι είναι σίγουρος ότι σε λίγα χρόνια θα ξαναδεί το φως της ελευθερίας.

No related posts.