Η… αβάσταχτη μετριότητα του Brigsby Bear

Ταινία: Brigsby Bear
Σκηνοθέτης: Dave Mccary
Χώρα Παραγωγής: Η.Π.Α.
Έτος Παραγωγής: 2017

Έχουν περάσει σχεδόν έξι χρόνια από το τελευταίο βιντεάκι που δημοσιεύτηκε στο YouTube από τους Good Neighbor, το σκετς γκρουπ στο οποίο ανήκαν ο σκηνοθέτης της ταινίας, Dave McCary, και ο πρωταγωνιστής Kyle Mooney (μαζί με άλλους ηθοποιούς που εμφανίζονται στην ταινία). Το χαμηλών τόνων αλλά ιδιαίτερα σατυρικό και καυστικό στυλ τους, καθώς και οι ιδιόρρυθμοι και πρωτότυποι χαρακτήρες που ο ίδιος ο Mooney δημιουργούσε και υποδυόταν τους χάρισαν ιδιαίτερη φήμη και αγάπη στη σφαίρα της ιντερνετικής κωμωδίας.

Δυστυχώς, τα στοιχεία που καθιστούσαν τους Good Neighbor ιδιαίτερους και αντισυμβατικούς σε μεγάλο βαθμό χάθηκαν με την απορρόφηση τους από το “Saturday Night Live”. Με την προσθήκη τους στο καστ και τη σεναριογραφική ομάδα της τηλεοπτικής εκπομπής αναγκάστηκαν να προσαρμοστούν στο πιο κοινότοπο χιούμορ της αμερικανικής τηλεόρασης. Το “Brigsby Bear” θα μπορούσε να είχε λειτουργήσει ως ένα return to form, μια διοχέτευση της φρέσκιας κωμικής οπτικής των Mooney και McGary στη μεγάλη οθόνη, στηριγμένη στη σχετική ελευθερία της ανεξάρτητης κινηματογραφικής παραγωγής.

Δυστυχώς, αυτές οι προσδοκίες εκπληρώνονται ελάχιστα στη διάρκεια της ταινίας, η οποία περιστρέφεται γύρω από τον James, έναν άνδρα μεγαλωμένο σε ένα υπόγειο καταφύγιο χωρίς επαφή με τον έξω κόσμο, με μοναδική συντροφιά τους γονείς του και τη λατρεμένη του παιδική τηλεοπτική σειρά με πρωταγωνιστή τον αρκούδο Brigsby. Η απελευθέρωση του James και η αποκάλυψη πως είχε απαχθεί σε μικρή ηλικία και δεν είχε ανατραφεί από τους πραγματικούς του γονείς, καθώς και επίσης και το γεγονός οτι ο ψεύτικος πατέρας του δημιούργησε εξ ολοκλήρου το σόου του Brigsby πυροδοτεί την αντίδρασή του και τον οδηγεί σε μια προσπάθεια να ολοκληρώσει την ιστορία του αρκούδου, καθώς πασχίζει να προσαρμοστεί στη νέα του ζωή.

Όλοι γνωρίζουμε ότι η ιδέα ενός χαρακτήρα μεγαλωμένου σε ένα κλειστό περιβάλλον, μακριά από τον «έξω κόσμο», και οι δυσκολίες προσαρμογής που αυτός αντιμετωπίζει όταν τελικά «απελευθερώνεται» στην κοινωνία δεν είναι από μόνη της ιδιαίτερα πρωτότυπη και υποβαθμίζεται ακόμα περισσότερο στο “Brigsby Bear”. Η ταινία χρησιμοποιεί ως κωμικό υπόβαθρο την αφέλεια και την αμηχανία του πρωταγωνιστή σχεδόν σε αποκλειστικότητα, με αποτέλεσμα να καταντάει γρήγορα κουραστική. Είτε προσπαθώντας να αντιγράψει την αργκό των νέων στα house parties είτε αποφεύγοντας τρομοκρατημένος το άγχος της πρώτης σεξουαλικής επαφής, ο περιέργος και αποσυντονισμένος James δεν είναι τίποτα παραπάνω από το αμερικανικό κινηματογραφικό κλισέ του τύπου που «δε φέρεται κανονικά και κανείς δε καταλαβαίνει γιατί».

Με την προσθήκη στοιχείων που ταιριάζουν περισσότερο σε μια αμερικανική teen movie, καθώς ο πρωταγωνιστής εκπληρώνει τα όνειρά του με την βοήθεια των κουλ νέων φίλων του, ολοκληρώνεται η συνταγή για μια απογοητευτική κινηματογραφική εμπειρία, που δε προσφέρει τίποτα καινούργιο και αδικεί σημαντικά τις ικανότητες των συντελεστών της.

No related posts.