Τηλεοπτικοί καβγάδες στο βωμό της τηλεθέαση

Στον βωμό της τηλεθέασης, πολλές φορές οι δημοσιογράφοι εσκεμμένα κρατούν μια απαθή στάση στο θέαμα που εκτυλίσσεται μπροστά τους, ακόμη κι όταν οι καλεσμένοι διαπληκτίζονται έντονα μεταξύ τους, εκτοξεύοντας ο ένας στον άλλο προσωπικές προσβολές και φωνασκώντας σαν να βρίσκονται σε καφενείο.

Αφορμή για το άρθρο στάθηκε ο λεκτικός καβγάς που εκτυλίχθηκε στην πρωινή  εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη στον ΑΝΤ1, μεταξύ του Αντιπρόεδρου της Νέας Δημοκρατίας, Αδώνιδος Γεωργιάδη και του βουλευτή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., Πέτρου Κωνσταντινέα. Το ίδιο σκηνικό έχει επαναληφθεί στην ίδια εκπομπή, όπου η κατάσταση ξέφυγε εντελώς από τον έλεγχο, όπως όλοι θυμόμαστε, όταν ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής., κ. Ηλίας Κασιδιάρης, γρονθοκόπησε τη Λιάνα Κανέλλη.

Δε θα αναφερθώ στα γεγονότα και στο πώς ξεκίνησε ο καβγάς, ούτε στο ποιος πρόσβαλε ποιον σε προσωπικό επίπεδο. Ο οικοδεσπότης της εκπομπής, όμως, γνώριζε πολύ καλά τι εκρηκτικοί χαρακτήρες είναι αυτά τα δύο πολιτικά πρόσωπα και σε τι κλίμα θα διεξαγόταν η συζήτηση. Το λάθος του Παπαδάκη, και κάθε άλλου δημοσιογράφου που επιτρέπει τέτοιες σκηνές στην εκπομπή του είναι ότι παρακολουθεί με απάθεια χωρίς να επεμβαίνει, όπως προστάζει ο ρόλος του,  και μόνο όταν η συζήτηση τείνει να εκτροχιαστεί εντελώς κάνει κάποιες προσπάθειες για να κατευνάσει τα πνεύματα.

Όταν το θέμα παίρνει μεγάλες διαστάσεις στα social media και τα σχόλια και οι κριτικές πέφτουν βροχή, κατακεραυνώνοντας το όλο σκηνικό, τότε ο x Παπαδάκης βγαίνει και δηλώνει -δήθεν με αυστηρό ύφος- ότι αυτό δε θα συμβεί ξανά, ότι δε θα ξανακαλέσει τον τάδε ή τον δείνα στην εκπομπή του και ότι αν το πιέσουν από τη διεύθυνση του σταθμού προς την αντίθετη κατεύθυνση θα παραιτηθεί. Το ίδιο σενάριο, όμως, επαναλαμβάνεται και οι ίδιοι καλεσμένοι κάθονται πάλι στο ίδιο τηλεοπτικό τραπέζι. Ένας φαύλος κύκλος.

Η συνταγή είναι γνωστή. Οι καλεσμένοι και τα θέματα δεν είναι ποτέ τυχαία σε μια ενημερωτική εκπομπή. Οι διευθυντές έχουν δύο στόχους. Πρώτον, την αύξηση της τηλεθέασης και δεύτερον, την ενημέρωση του κοινού μέσα από τα θέματα που προβάλλονται. Η επιδίωξη, ωστόσο, της θεαματικότητας επισκιάζει πολλές φορές την επιδίωξη για σωστή ενημέρωση και οι καλεσμένοι, κυρίως αυτοί που έχουν μια οικειότητα με την κάμερα.  αναλαμβάνουν τον ρόλο που ξέρουν καλά…

Επειδή ο τηλεοπτικός χρόνος είναι λίγος και τα θέματα πολλά, οι πολιτικοί που έχουν μια εμπειρία με τις τηλεοπτικές κάμερες, έχοντας ως σκοπό να θριαμβεύσουν στη συζήτηση με τον αντίπαλό τους, ακολουθούν κάποια τεχνάσματα, όταν δεν έχουν να αντιτάξουν απέναντι του επιχειρήματα και συγκροτημένο λόγο. Ο πολιτικός, όταν αντιλαμβάνεται ότι ο αντίπαλος υπερτερεί και υπάρχει κίνδυνος να θεωρηθεί ότι δεν έχει δίκαιο αρχίζει τις κατά πρόσωπο επιθέσεις, τις προσβολές  και τις μικροπρέπειες.

Με τις κατά πρόσωπο επιθέσεις, όμως, το αντικείμενο της συζήτησης έχει χαθεί. Οι πνευματικές δυνάμεις απευθύνουν έκκληση στις σωματικές, στο ζωώδες στοιχείο. Το αποτέλεσμα; Γελοιότητα στις οθόνες…

No related posts.