Τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν!

Από τις συζητήσεις που κάνω καθημερινά με πολλούς ανθρώπους, λόγω της φύσης της εργασίας μου, διαπιστώνω ότι ως πολίτες και ως  καταναλωτές δε διαβάζουμε και όποιο έγγραφο μας δίνουν για υπογραφή το υπογράφουμε στηριζόμενοι στα λεγόμενα του υπαλλήλου ή πωλητή που μας προώθησε ένα προϊόν. Και όταν μας ρωτάνε αργότερα γιατί δεν το διαβάσατε, αρχίζει η γνωστή απάντηση του… Νεοέλληνα: «Και ποιος κάθεται και διαβάζει τα ψιλά γράμματα;» (λες και διάβασε την περίληψη και έμειναν οι λεπτομέρειες).

Δεν αντιλαμβανόμαστε την ευθύνη που έχουμε όταν υπογράφουμε ένα έγγραφο, είτε αυτό  είναι ένα συμβόλαιο παροχής υπηρεσιών είτε είναι ένα συμβόλαιο αγοράς κάποιου ακινήτου. Λειτουργούμε με όρους καφενείου και παριστάνουμε τους σπουδαίους όταν μας ζητάνε να υπογράψουμε. Από τη μία μας χαρακτηρίζει μια καχυποψία για οτιδήποτε μας λένε ή ακούμε και από την άλλη υπογράφουμε με κλειστά μάτια. Ενώ είμαστε καχύποπτοι στο τέλος μας πείθουν να υπογράψουμε.

Ζούμε σε μια καταναλωτική κοινωνία όπου ο καθένας προσπαθεί να μας πουλήσει οτιδήποτε, από ένα προϊόν ή υπηρεσία μέχρι και… αέρα κοπανιστό, όπως οι αστρολογικές προβλέψεις. Στις εμπορικές σχέσεις ο κάθε ένας προσπαθεί να κερδίσει. Ο πωλητής, που με τον τρόπο του σου προωθεί ένα συγκεκριμένο προϊόν, και εσύ, ως αγοραστής που προσπαθείς να το αγοράσεις σε μια καλή τιμή. Ο τρόπος όμως που ο πωλητής χρησιμοποιεί για να σου πουλήσει ένα προϊόν ή μια υπηρεσία  έχει κάποια χαρακτηριστικά, τα οποία δεν είναι απόλυτα. Τα βασικά είναι ότι θα σου περιγράψει το προϊόν με τα καλύτερα λόγια, θα σου αναφέρει όρους για τους οποίους μπορεί να έχεις πλήρη άγνοια και θα προσπαθήσει να σε πείσει ότι σου είναι απαραίτητο.

Η συμφωνία όμως δεν είναι μόνο προφορική, αλλά και γραπτή. Οπότε και οι δύο συναλλασσόμενοι βασίζονται στο γραπτό. Όποια διαφορά προκύψει λύνεται και με νομικό τρόπο, αν χρειαστεί ως τελευταία λύση. Ο πωλητής όμως γνωρίζει τι όρους περιλαμβάνει η σύμβαση, ενώ επειδή οι περισσότεροι καταναλωτές βασίζονται στα λόγια και όχι στα γραπτά, πέφτουν εύκολα στην κάθε παγίδα.

Δεν είμαστε όλοι εξειδικευμένοι σε όλους τους τομείς, όμως δεν κάνουμε τον κόπο να διαβάσουμε το έγγραφο που μας δίνουν για υπογραφή. Οποίος ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα, μπορεί να απευθυνθεί σε κάποια αρμόδια αρχή (στέλνοντας ένα e-mail ή τηλεφωνώντας).

Είμαστε ευκολόπιστοι αν και δεν το παραδεχόμαστε. Κάποτε ένας καθηγητής μου είχε πει μια φράση η οποία μου είχε κάνει εντύπωση. Ήταν η εξής: «Η άγνοια του νόμου τιμωρείται διά του νόμου». Και όπως λέγανε οι Λατίνοι: «Verba volant, scripta manent (μτφρ. Τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν)».

No related posts.