Οι εκλογές στην Κεντροαριστερά και η σημασία τους για τη χώρα!

Εγκλωβισμένοι στο δίπολο των συντηρητικών κομμάτων, «ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ» (ένα σώμα, μια ψυχή οι δύο κυβερνώντες) και Νέας Δημοκρατίας, βρίσκονται οι αληθινά προοδευτικοί και μεταρρυθμιστές πολίτες της Ελλάδας.

Από τη μία πλευρά, ο Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας (και ο Πάνος Καμμένος), που έχει υιοθετήσει όλες τις πρακτικές των περασμένων, παθογόνων για τη χώρα, κυβερνήσεων και, από την άλλη πλευρά, ο Πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Κυριάκος Μητσοτάκης, που θέλει(;) αλλά δεν μπορεί να αποτάξει από πάνω του τον συντηρητικό πυρήνα του κόμματός του. Από τη μια πλευρά, τα ρουσφέτια και το κομματικό κράτος των «ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ» και, από την άλλη πλευρά, η συντηρητική, Λαϊκή Δεξιά -στα όρια της Ακροδεξιάς- της Νέας Δημοκρατίας.

Από τη μία πλευρά, η άθλια διαχείριση των δημοσιονομικών θεμάτων της χώρας, που εκτός των άλλων περιλαμβάνει υπέρμετρη φορολόγηση, ώστε να υπάρξουν πλεονάσματα που θα επιστραφούν αργότερα ως «δώρα» στους αφελείς για να κερδίσουν την ψήφο τους και, από την άλλη πλευρά, η καταψήφιση μίας σειράς νόμων, όπως η επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια και η δυνατότητα αλλαγής της ταυτότητας του φύλου, που αφορούν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα!

Όπως είναι λοιπόν λογικό, η κατάσταση αυτή πελαγώνει και πιέζει αφόρητα τους αληθινά προοδευτικούς, φιλελεύθερους και πραγματιστές ανθρώπους στην Ελλάδα, οι οποίοι αντιτίθενται τόσο στις πολιτικές της Κυβέρνησης, οι οποίες σιγά-σιγά εξολοθρεύουν τη χώρα, όσο και στις πολιτικές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, οι οποίες δεν είναι συμβατές με βασικούς κανόνες του ανθρωπισμού. Διότι, από εκεί και πέρα, στην παρούσα φάση, υπάρχουν μόνο το παρωχημένο Κ.Κ.Ε., που δεν πιστεύει καν στον κοινοβουλευτισμό, και η ναζιστική Χρυσή Αυγή. Τίποτα άλλο που να μπορεί θεωρητικά να γίνει αρκούντως μεγάλο ώστε να επηρεάζει τις εξελίξεις.

Υπό αυτό το πρίσμα, λοιπόν, οι εκλογές στην Κεντροαριστερά (ή Νέο Φορέα, όπως επιθυμούν να το λένε πολύ) έχουν εξέχουσα σημασία για τη χωρά. Οι υποψήφιοι πολλοί, εννιά στον αριθμό, όσα δηλαδή περίπου και τα ιδεολογικά φάσματα στα οποία κινούνται. Τώρα το πώς θα μπορέσουν να συνεννοηθούν και να συνεργαστούν όλοι αυτοί μετά τις εκλογές της 12ης και 19ης Φεβρουαρίου είναι άλλο καπέλο.

Προς το παρόν, η ουσία είναι να μπορέσουν να πείσουν τους πολίτες ότι αξίζει τον κόπο να πάνε στις κάλπες και να ψηφίσουν, πράγμα -εδώ που τα λέμε- καθόλου εύκολο, διότι, με εξαίρεση 1-2 περιπτώσεις, όλοι οι υπόλοιποι οραματίζονται ένα νέο ανδρεϊκό ΠΑ.ΣΟ.Κ, πολύ μακριά από τον ανανεωτικό, φιλελεύθερο, μεταρρυθμιστικό και προοδευτικό Νέο Φορέα που θα μπορέσει να σταθεί ως αυτόνομος, ισχυρός τρίτος πόλος και δε θα είναι δεκανίκι των «ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ» και της Ν.Δ…

Υ.Γ. Την Πέμπτη 26 Οκτωβρίου συμπληρώθηκαν 60 χρόνια από τον θάνατο του σπουδαίου μας λογοτέχνη Νίκου Καζαντάκη. Το εΜΜΕίς πάντα θα θυμάται πως «μία αστραπή η ζωή μας, μα προλαβαίνουμε»!

No related posts.