Άνδρος: άγρια ομορφιά κι αλμύρα

Δεν προλαβαίνεις να μπεις στο καράβι που φεύγει από τη Ραφήνα και συναντάς την Άνδρο, το δεύτερο μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων που αποτελεί μια ανάσα δροσιάς κοντά στην πρωτεύουσα. Και αυτήν την ανάσα την καταλαβαίνεις αμέσως μόλις πατήσεις το πόδι σου στο νησί, αφού ο άνεμος κάνει αισθητή την παρουσία του και προσπαθεί να επιβληθεί σε ντόπιους και επισκέπτες.

Το Λιμάνι του Γαυρίου δεν έχει τίποτα ξεχωριστό για να σου κεντρίσει το ενδιαφέρον πέρα από τα ταβερνάκια και τα καφενεδάκια, στα οποία οι ταξιδιώτες περνούν την ώρα τους, αναμένοντας το επόμενο καράβι. Δεν είναι λίγες οι φορές βέβαια που τους βλέπεις να τρέχουν -κυριολεκτικά με την μπουκιά στο στόμα- να προλάβουν να μπουν πριν κλείσει η μπουκαπόρτα.

Λίγο έξω από το Γαύριο συναντάς τον οικισμό του Αγίου Πέτρου, γεμάτο από ενοικιαζόμενα δωμάτια αλλά και από λογής λογής απαραίτητα ταχυφαγία που ικανοποιούν τα γούστα των λουόμενων στην ομώνυμη παραλία του Αγίου Πέτρου αλλά και στη Χρυσή Άμμο. Πράγματι, αυτές οι παραλίες αποτελούν την πρώτη ευκαιρία για όσους φτάνουν στον νησί… Ποια πρώτη ευκαιρία; Μα φυσικά αυτή της βουτιάς που ανυπομονούν να κάνουν, ερχόμενοι κουρασμένοι από το κλεινόν άστυ.

Στην ίδια γραμμή ακολουθεί το Κυπρί με την μικρή πλαζ του, η οποία είναι γεμάτη πάντα με έμπειρους αλλά και νέους αθλητές θαλάσσιων σπορ. Είναι κοινό μυστικό πως η εν λόγω παραλία είναι απάνεμη και προσφέρεται για τις μέρες με τον υπερβολικό αέρα, όταν σε άλλες πλαζ δεν μπορείς καν να πλησιάσεις.

Αμέσως μετά φτάνεις στο άκρως κοσμοπολίτικο Μπατσί, όπου μπορείς να περπατήσεις στην παραλία, να φας ό,τι επιθυμεί η ψυχή -φυσικά ξεχωρίζουν οι ψαροταβέρνες- και να πιεις το ποτό σου, χαζεύοντας τη θάλασσα. Το Μπατσί και οι νυχτερινές του επιλογές κερδίζουν τους νεαρούς επισκέπτες του νησιού που κατακλύζουν τα στενά του.

Η Άνδρος όμως δεν είναι ένα νησί που εύκολα περπατιέται. Για να το γυρίσει κανείς πρέπει να είναι εφοδιασμένος με υπομονή αλλά και με όχημα που αντέχει τις ανηφόρες και τις κατηφόρες, τους χωματόδρομους και τα τσιμεντένια σοκάκια, τους στενούς δρόμους και τις απότομες στροφές. Ιδιαίτερα για να επισκεφθείς τις πιο όμορφες παραλίες και να κολυμπήσεις στα κρυστάλλινα νερά της Βόρειας και Ανατολικής πλευράς του νησιού -όταν φυσικά ο άνεμος σου το επιτρέψει- πρέπει να διανύσεις αρκετά χιλιόμετρα.

Θα χορτάσει το μάτι σου από χαράδρες και απότομες πλαγιές ενώ θα νιώσεις το δέρμα σου να γεμίζει με κόκκινη σκόνη εξαιτίας του χωματόδρομου που αναγκάζεσαι να περάσεις. Ωστόσο, το φυσικό κάλλος των παραλιών θα σε αποζημιώσει και θα ξεχάσεις την ταλαιπωρία που πέρασες για να φτάσεις ως εκεί. Έτσι, επιβάλλεται να επισκεφθείς το Ζόρκο, το Βιτάλι και τα Άχλα. Οι εν λόγω παραλίες έχουν από βότσαλο έως πέτρες, είναι βαθιές αλλά τα νερά τους δεν αγγίζουν μόνο το σώμα σου αλλά και την ψυχή σου.

Όσον αφορά στα Άχλα, εκεί πέρα από την παραλί, πρέπει οπωσδήποτε να περπατήσει κανείς μέσα στον υδροβιότοπο, να διασχίσει το ομώνυμο ποτάμι, να ξαποστάσει στις φυλλωσιές των πλατανιών, να ακούσει τα ανήσυχα τζιτζίκια, να δει τα μικρά ψάρια και τα ατίθασα βατραχάκια που πλατσουρίζουν ανέμελα, να κάνει μπάνιο -ακόμα και βουτιές- σε λιμνούλες που σχηματίζονται σε ορισμένα σημεία και να ζήσει μια εμπειρία ασυνήθιστη για επισκέπτη νησιού. Αξίζει πραγματικά τον κόπο και ας κάνεις περίπου δέκα χιλιομέτρων διαδρομή σε πραγματικά δύσκολο χωματόδρομο μέχρι να φτάσεις στα Άχλα!

Οι παραλίες βέβαια είναι κάτι που δεν εξαντλεί ποτέ κανείς σε αυτό το νησί το γεμάτο κολπίσκους, άλλους απόκρυμνους και άλλους περισσότερο βατούς. Σίγουρα μια βουτιά στην παραλία «Αποθήκες» αλλά και μια επίσκεψη στης Γριάς το Πήδημα, κοντά στο χωριό Κόρθι -που άλλοτε έσφιζε από ζωή- θα σας αφήσουν την αίσθηση πως μάλλον δεν τα έχετε δει όλα ή καλύτερα πως μάλλον δεν θα προλάβετε να τα δείτε όλα. Άλλωστε είναι τόσα τα ορεινά χωριουδάκια με τα παραδοσιακά ταβερνάκια και τόσα τα πανηγύρια που θες μέρες πολλές για να χορτάσεις εικόνες, μυρωδιές και γεύσεις.

Όσον αφορά στη Χώρα, αυτή αποτελεί πραγματικά μια εντελώς μαγευτική νησιωτική πόλη γεμάτη νεοκλασσικά που κόβουν την ανάσα και του πιο απαιτητικού επισκέπτη. Ακόμα και το Γηροκομείο του νησιού που δεσπόζει στην πλατεία της Χώρας είναι ένα επιβλητικό κτήριο που προκαλεί θαυμασμό. Αξίζει λοιπόν να περιηγηθεί κανείς στα σοκάκια της παλιάς πόλης, να πλησιάσει τη θάλασσα από ψηλά, να δει το φεγγάρι στην άκρη και να θαυμάσει τι άλλο από την ομορφιά που σε τυλίγει, προκαλώντας ρίγη.

Φυσικά δεν νοείται να επισκεφθεί κανείς τη Χώρα και να μην μπει στο Μουσείο Σύχρονης Τέχνης που φιλοξενεί έργα σπουδαιών γλυπτών ενώ την θερινή περίοδο του 2017 είχε αφιέρωμα στον διακεκριμένο ποιητή και ζωγράφο Νίκο Εγγονόπουλο. Πέραν αυτού, το Αρχαιολογικό Μουσείο αποτελεί μια κλασσική επιλογή για τους λάτρεις του αρχαίου πνεύματος ενώ το Ναυτικό Μουσείο δεσπόζει στην πλατεία του Αφανούς Ναύτη και αποκαλύπτει στο βαθμό του εφικτού τη ζωή των ναυτικών του νησιού και όχι μόνο. Είναι γνωστό άλλωστε πως πολλές οικογένειες εφοπλιστών αλλά και απλών ναυτικών και καπετάνιων ξεκίνησαν από την Άνδρο.

Η Άνδρος αποτελεί όμως και χώρο συνάντησης καλλιτεχνών. Κάθε χρόνο γίνονται φεστιβάλ, εκθέσεις, συναυλίες, παραστάσεις. Κανένας δεν μένει με την εντύπωση πως έχει πάει σε ένα μέρος που θα στερηθεί κάτι από όσα προσφέρει μια μεγάλη πόλη.

Το καλό είναι πως η Άνδρος προσφέρει επιλογές σε ένα πακέτο που σε μετρημένα νησιά -όπως λόγου χάρη στη Σύρο- συναντάς. Τι μένει από αυτό το πακέτο; Η άγρια ομορφιά που σε τριγυρίζει και η αλμύρα που μυρίζεις στον αέρα και νιώθεις στο δέρμα σου σε κάνουν να πιστεύεις πως κάτι έχει αυτό το μέρος που σε ωθεί να ζήσεις ξανά και ξανά την περιπέτεια -γιατί η περιήγηση στο νησί είναι μια περιπέτεια- αλλά και την ανεμελιά -στις παραλίες του- και φυσικά τις νύχτες πολιτισμού, ακόμα και στα πιο μικρά παραδοσιακά πανηγύρια του.

Μήπως τελικά μια φορά δεν είναι αρκετή; Αλλά και αν δεν είναι, πόσο απέχει από την Αθήνα; Μόνο δύο ώρες είναι μακριά οι λιχουδιές κάθε είδους και ο αέρας που σε νευρίαζε αλλά μάλλον τελικά σου λείπει, τώρα που φεύγεις από το νησί και αναρωτιέσαι πώς πέρασε κιόλας μια εβδομάδα.

Κακώς λένε πως τα ωραία πράγματα γρήγορα τελειώνουν. Τα ωραία πράγματα είναι εκεί και σε περιμένουν ξανά για να τα ζήσεις!

No related posts.