Δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος

Τα κλειστά μαγαζιά - Βασιλέως Ηρακλείου στο κέντρο της Θεσσαλονίκης

Ζωή στους εμπορικούς δρόμους της Αν. Θράκης στην Τούμπα.

«Θεσσαλονίκη μου μεγάλη φτωχομάνα…». Κατά πόσο αυτό σχετίζεται με την πραγματικότητα; Η αλήθεια είναι πως η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη με πολλές διαφορετικές πτυχές. Διαφορετικές περιοχές, διαφορετικές επιχειρήσεις, διαφορετικά πρόσωπα. Σε ποιο περιβάλλον σε εποχή κρίσης μπορεί να ανθίσει ή να μαραζώσει μια επιχείρηση; Μπορεί η διαφορά να είναι τόσο αισθητή αν πρόκειται για περιοχές που δεν τις χωρίζει τίποτα πέρα από λίγα χιλιόμετρα; Και όμως γίνεται αν απλά παρατηρήσουμε τους δρόμους του Κέντρου της συμπρωτεύουσας και της γειτονικής συνοικίας της Τούμπας.

«Πώς επιβιώνουμε; Δεν υπάρχει απάντηση σε αυτήν την ερώτηση. Ο δρόμος έχει ερημώσει και κανείς δεν κάνει τίποτα», απάντησε ο κ. Αντώνης από το μικρό μαγαζάκι του, το οποίο κρατάει ακόμα σθεναρά από το 1975, στην Βασιλέως Ηρακλείου στο Κέντρο της Θεσσαλονίκης. Είναι ολοφάνερο ότι πολλοί συνοικιακοί δρόμοι στο κέντρο της πόλης  θυμίζουν νεκρό τοπίο. Όσες επιχειρήσεις παραμένουν ανοιχτές είναι λόγω «χρόνων που έχουν στην αγορά αλλά και των σταθερών πελατών τους». Νέες επιχειρήσεις δύσκολα θα ανοίξουν και ακόμα πιο δύσκολα θα στεριώσουν σε ένα τέτοιο ζοφερό τοπίο.

 

Ο Δήμος δεν βοηθά καθόλου στην υποστήριξη των επιχειρηματιών, πόσο μάλλον στην ανάπτυξη τους. Τα έργα του Μετρό, γενικότερα τα έργα του Δήμου, τα χαλασμένα πεζοδρόμια, η μη καλή συντήρηση κτιρίων που ανήκουν στον Δήμο είναι κάποια από τα ζητήματα που δεν ευνοούν την άνθιση της επιχειρηματικότητας του κέντρου. Η υψηλή φορολογία, η οποία ολοένα και συνεχίζει να αυξάνεται, καθώς και τα υψηλά για την κρίσιμη εποχή ενοίκια ωθούν στο κλείσιμο πολλές επιχειρήσεις, παλιές αλλά και νέες. Λίγες είναι οι επιχειρήσεις που κατορθώνουν να «στηριχθούν» ακόμα και σήμερα στα σοκάκια του κέντρου, ακριβώς δίπλα από τους μεγαλύτερους και πολυσύχναστους δρόμους της συμπρωτεύουσας, δίπλα από την Αριστοτέλους, πάνω από την Τσιμισκή, κάτω από την Εγνατία, στενάκια όπως η Φράγκων και η Βασ. Ηρακλείου πασχίζουν να παραμείνουν όρθια.

«Πού λεφτά για μετακομίσεις; Άλλωστε πλέον το πιο πιθανό είναι να πάνε στράφι τα λεφτά που θα δώσεις για ένα καλύτερο σημείο. Είναι εποχή για επιβίωση και όχι ρίσκα…», δήλωσε, αρκετά συνοφρυωμένος από το θέμα της κουβέντας, ο κ. Αντώνης (Αργυρίου).  Το επίπεδο του τζίρου εμφανίζει ταχύτατη πτώση που φτάνει για μεγάλο μέρος των επιχειρήσεων μέχρι και το 70%.

Μόλις λίγα χιλιόμετρα μακριά, σε μια διαφορετική περιοχή βλέπουμε μια πιο ελπιδοφόρα προοπτική. Η Κάτω Τούμπα είναι μια από τις συνοικίες της συμπρωτεύουσας, όπου παρατηρεί κανείς ακόμα νέες επιχειρήσεις να ανοίγουν και να διατηρούνται σε ένα πολύ καλό επίπεδο.

«Χρειάζεται πολλή έρευνα για να βρεις το κατάλληλο σημείο για μια καινούρια επιχείρηση, το ενοίκιο, το πέρασμα, το κοινό που απευθύνεσαι παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο. Εδώ στην Ανατολικής Θράκης είναι ένας καλός συνοικιακός δρόμος, εύφορος για νέες επιχειρήσεις», ανέφερε εκτός των άλλων ο Γιάννης Ξενακίδης, ως νέος επιχειρηματίας στην περιοχή. Η διαφορά ενοικίου είναι ιδιαίτερα εμφανής, αφού για κάποιον νέο στο επάγγελμα, το ύψος ενοικίου του κέντρου είναι απλησίαστο. Οι δρόμοι είναι γεμάτοι ζωή και τα κλειστά μαγαζιά δεν φτάνουν σε καμία περίπτωση τον αριθμό των ερειπωμένων επιχειρήσεων του κέντρου.

«Φυσικά και υπάρχει πτώση σε σχέση με παλαιότερες χρονιές, ωστόσο εγώ προσωπικά ως καινούργιος δεν έχω προλάβει να τη βιώσω. Βέβαια, από ότι ξέρω από τους παλαιότερους ο δρόμος έχει χάσει πλέον και την αίγλη και την κίνηση που είχε παλαιότερα», συμπλήρωσε ο κ. Ξενακίδης. Η κρίση έχει αγγίξει και συνοικίες περιφερειακών περιοχών, αλλά όσο περισσότερο απομακρύνεται κανείς από το κέντρο της πόλης τόσο περισσότερο βλέπει και μια πιο ανθηρή οικονομία τοπικών επιχειρήσεων.

Το φαινόμενο της γενικότερης καθόδου της επιχειρηματικότητας είναι ολοφάνερο σε όλες τις περιοχές της Θεσσαλονίκης. Το ζήτημα έγκειται στο κατά πόσο βλέπουμε ή όχι τις προοπτικές που μας ανοίγονται. Πολλές φορές η όψη του νομίσματος μπορεί να αλλάξει αναλόγως βέβαια και της δικής μας οπτικής.

No related posts.