Θεματικη

ΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ;

Σχετικα αρθρα

Μοιρασου το!

Travelen: Το πρώτο ζευγάρι Travel Bloggers στην Ελλάδα

Το Travelen είναι ένα ταξιδιωτικό blog που το έχει το πρώτο ζευγάρι travel bloggers στην Ελλάδα. Η Έλενα και ο Νίκος κάνουν πραγματικότητα το όνειρό τους και ομορφαίνουν τα διαδικτυακά μας προφίλ με τις ιστορίες και τις φωτογραφίες τους. Εύχομαι να διαβάσετε τη συνέντευξή τους με την ίδια χαρά που είχα κι εγώ όταν μου περιέγραφαν τις ιστορίες τους…

-Ποιο είναι εκείνο το ταξίδι που σας έπεισε ότι τα ταξίδια θα γίνουν ο «τρόπος ζωής» σας;
Έλενα: Μετά το πρώτο ταξίδι που κάναμε μαζί στη Βουδαπέστη πριν εφτά χρόνια, είπαμε τότε πως τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο θα βγαίναμε έξω και έτσι άρχισε να γίνεται τρόπος ζωής.

Νίκος: Ήμασταν σε πιο μικρή ηλικία βέβαια, οπότε σκεφτόμασταν έστω μια φορά τον χρόνο να βγαίνουμε στο εξωτερικό ώστε να βλέπουμε τουλάχιστον μια διαφορετική κουλτούρα από τη δική μας.

-Πότε ταξιδέψατε πρώτη φορά ο καθένας σας; Και πού;
Έλενα: Εγώ ταξιδεύω από μωρό! Γενικά οι γονείς μου ήταν πολύ των ταξιδιών, μες την Ελλάδα κυρίως κι έχουμε γυρίσει όλη την Ελλάδα εκτός από τη νησιωτική. Το δικό μου πρώτο ταξίδι πρέπει να ήταν στα πάτρια εδάφη, στην Πελοπόννησο. Εξωτερικό πρώτη φορά πήγα στο Λονδίνο όταν είχα πάρει το Lower.

Νίκος: Εγώ όχι τόσο γιατί ταξιδεύαμε οικογενειακά μια φορά τον χρόνο το πολύ και κυρίως Ελλάδα. Αλλά πάντα είχα την τάση της φυγής. Δηλαδή έβλεπα ταξίδια και μου άρεσε η ιδέα του να ταξιδέψω στο εξωτερικό, ακόμα και να ζήσω σε κάποιες περιπτώσεις. Πρώτο οργανωμένο ταξίδι δικό μου που έχει μείνει ήταν στην Ίο με τους φίλους μου, την οποία επισκέφτηκα και την επόμενη χρονιά γιατί ήταν πολύ ωραία.

-Τι είναι εκείνο που σας γεμίζει περισσότερο όταν ταξιδεύετε; Ποιο στάδιο είναι το αγαπημένο σας; Η αδρεναλίνη της προετοιμασίας ή η απόλαυση της διάρκειας;
Νίκος: Μας αρέσει να βλέπουμε νέες κουλτούρες, δηλαδή πώς λειτουργούν οι άνθρωποι. Να βγαίνουμε από το ξενοδοχείο, να καθόμαστε σ’ ένα καφέ και να βλέπουμε λίγο τη νοοτροπία τους. Και πάντα είμαστε της άποψης να βλέπουμε νέα πράγματα. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα πάμε σ’ ένα μέρος και θα τρώμε για παράδειγμα burger αντί να δοκιμάσουμε την τοπική τους κουζίνα. Η κορύφωση της αδρεναλίνης έρχεται με το πού θα ξεχυθείς για πρώτη φορά σε μια πόλη που μέχρι λίγο πριν φτάσεις ήταν τελείως άγνωστη.

Έλενα: Γενικά, οι εμπειρίες που ζούμε στα ταξίδια, γιατί μας βγάζουν και λίγο έξω από τα όριά μας και δείχνουν πράγματα που μπορούμε να κάνουμε ενώ τα φοβόμασταν. Ας πούμε το να χαθείς κάπου. Εγώ το φοβόμουν πάρα πολύ στο εξωτερικό, αλλά τελικά έχουμε δει ότι όταν χανόμαστε γίνονται τα πιο υπέροχα πράγματα. Γνωρίζουμε απίστευτα πράγματα και μαθαίνουμε τους εαυτούς μας. Γι’ αυτό αποφεύγουμε να ταξιδεύουμε με γκρουπ. Τώρα, το στάδιο της προετοιμασίας το έχω συνηθίσει, περισσότερο αγχώνομαι αν θα οργανωθώ σωστά. Όπως είπε και ο Νίκος η κορύφωση αδρεναλίνης και οι πεταλούδες στο στομάχι έρχεται όταν αφήνουμε τα πράγματα στο ξενοδοχείο και βγαίνουμε για πρώτη φορά σε μια πόλη.

-Τι τύπος ταξιδιώτη θεωρείτε ότι είστε; Αν αφήσουμε στην άκρη το κομμάτι της συστηματικής οργάνωσης που απαιτείται λόγω της φύσης της δουλειάς σας…
Έλενα: Εγώ είμαι «πλάνο» σίγουρα, ο μη με ξυπνάς απ’ τις έξι, αλλά ο Νίκος με ξυπνάει απ’ τις έξι, είμαι και λίγο το όπου μας βγάλει, είναι αυτό που λέγαμε ότι θέλουμε να πάμε και στο διαφορετικό. Πρέπει να είμαστε ένας συνδυασμός σίγουρα, για να μπορούμε να αποτυπώσουμε ακριβώς αυτό που βλέπουμε και να καλύψουμε μια μεγαλύτερη γκάμα ανθρώπων σχετικά με την οργάνωση του δικού τους ταξιδιού.

Νίκος: Εγώ πιστεύω είμαστε ένα κράμα από όλα αυτά, δηλαδή έχουμε μικρά στοιχεία, εκτός από το «τραβάτε με κι ας κλαίω», γιατί μόνο αυτό δεν είμαστε στον προορισμό. Πρέπει να δεις λίγο απ’ όλα, αλλά να μην κάνεις τίποτα αναγκαστικά. Κυριολεκτικά σκέφτεσαι ότι ταξιδεύεις για εσένα, αλλά ταξιδεύεις και για όσους σε βλέπουν. Θα ‘ναι 10, θα ‘ναι 100, θα ‘ναι 1.000, όσοι κι αν είναι αυτοί ουσιαστικά έχεις μια επιπλέον ευθύνη, θέλεις να γίνεις τα μάτια εκείνου που σε διαβάζει. Να μεταφέρεις εικόνες.

-Υπάρχει κάποια διαφορά όταν ταξιδεύεις απλώς γιατί μπορείς και σου αρέσει με το να ταξιδεύεις με σκοπό να συλλέξεις και πολύτιμο υλικό για τη δουλειά σου; Κάνει το ταξίδι περισσότερο συναρπαστικό ή κρύβει και μυστικά με αρνητικό πρόσημο;
Έλενα: Ίσως καμιά φορά ναι, αλλά δε μας φοβίζει ούτε μας αγχώνει, απλά το κάνουμε με πάρα πολλή αγάπη, γιατί πλέον και με το travel blog, θεωρούμε ότι έχουμε μια ταξιδιάρικη παρέα και θέλουμε πάρα πολύ να μοιραστούμε αυτά που έχουμε δει και που κάνουμε.  Οπότε λίγο υπάρχει πίεση, όχι με την άσχημη έννοια, απλά θέλουμε να τα κάνουμε όλα για να πάει και ο άλλος να τα δει. Αν υπάρξει όμως έντονα τότε θα φανεί και θα υπάρξει κενό ανάμεσα σε εμάς και τους αναγνώστες μας. Το είχα κι εγώ απορία αυτό, το αν θα πιέζομαι, αν θα ευχαριστιέμαι τα ταξίδια όταν πηγαίνουμε, είχα μόνο στο μυαλό μου το blog και τι πρέπει να γράψω ή τι θα με ρωτήσουν οι αναγνώστες, αλλά όχι εντάξει, δεν είναι έτσι.

Νίκος: Όντως, αυτό που θέλουμε να δημιουργήσουμε και με το site είναι να είναι σαν μια παρέα μέσω του facebook και των social media και μέσω των μηνυμάτων που δεχόμαστε είτε στο e-mail είτε στο site. Δεν το βλέπουμε ούτε σαν δουλειά, ούτε σαν κάτι υποχρεωτικό, ούτε σαν κάτι πιεστικό, θέλουμε να μπορείς να μας ρωτήσεις. Κουβαλάμε την ευθύνη του να σου μεταφέρουμε κάποια πράγματα που έχουμε δει εμείς, αλλά παράλληλα θέλουμε να μας βλέπει ο κόσμος σαν την παρέα του, σαν κάτι πιο προσωπικό. Τα πάντα πρέπει να τα αντιμετωπίζεις με αγάπη, γιατί μόνο έτσι θα πετύχεις το καλύτερο και μόνο έτσι θα είσαι αληθινός. Εμείς χαιρόμαστε που έχουμε μηνύματα από κυρίες και κυρίους που δε μας γνωρίζουν, αλλά βλέπουν στο πρόσωπό μας κάτι πιο φιλικό και αυτό μας αρέσει.

-Το travel blogging σε επαγγελματικό επίπεδο τι θετικά και τι αρνητικά στοιχεία έχει;
Νίκος:  Τα θετικά είναι άπειρα. Είναι η επαφή με τον κόσμο, τα ταξίδια, η οργάνωση, αυτή η ενέργεια που νιώθουμε, η συνεχής αναζήτηση ώστε να εμπλουτίσουμε και το περιεχόμενό μας και τις γνώσεις μας και τα ταξίδια μας. Γιατί παλιότερα, άμα δεν πηγαίναμε σαν travel bloggers σ’ έναν προορισμό θα βλέπαμε συγκεκριμένα πράγματα. Τώρα με το travel blogging έχουν ανοίξει λίγο οι ορίζοντές μας και διαβάζοντας ξένους travel bloggers και άρθρα αυτό μας βοηθάει. Τώρα το μόνο αρνητικό ή μάλλον δύσκολο είχε να κάνει με το πώς θα στήσουμε το site μας ώστε να βγει όπως το φανταζόμασταν και να είναι κάτι διαφορετικό από τους άλλους, αλλά αυτό δεν αφορά άμεσα το travel blogging.

Έλενα: Θεωρώ ότι σε σχέση με τους άλλους travel bloggers έχουμε μια παραπάνω δυσκολία από την άποψη ότι προσπαθούμε να καλύψουμε όλο τον προορισμό και να γράψουμε την προσωπική μας ιστορία και ίσως το κάνει ένα κομμάτι πιο δύσκολο απ’ ότι θα μπορούσε να είναι. Θα μπορούσαμε δηλαδή απλά να γράψουμε ένα άρθρο εγώ, ένα άρθρο ο Νίκος, να σου πω μέσα σε τρεις προτάσεις πάνε κάνε αυτό-εκείνο και τελείωσε η υπόθεση. Και να ‘χα κι εγώ χρόνο για περισσότερα ταξίδια για να μην κάθομαι να γράφω τόσα πολλά, αλλά πιστεύω ότι εκεί ξεχωρίζουμε εμείς.

Ν: Και το πιο σημαντικό, που διαφέρει από travel blogger, είναι το να μεταφέρεις την προσωπική σου ταξιδιωτική εμπειρία. Είναι ένα μεγάλο θετικό που μπορεί να βρει κανείς στο travel blog μας και να δει σε εμάς.

Ε: Οπότε κυρίως θετικά, μόνο θετικά!

-Τι θα συμβουλεύατε τους επίδοξους travel bloggers;
Νίκος: Η αλήθεια είναι ότι κι εμείς είμαστε σε πρώιμο online στάδιο ακόμα, γιατί τώρα κλείνουμε τρεις μήνες, οπότε κι εμείς είμαστε νέοι travel bloggers, αλλά επειδή το Travelen υπάρχει δυο χρόνια offline έχουμε μια σχετική εμπειρία. Επειδή πλέον πολλοί θέλουν να το ξεκινήσουν είναι απαραίτητο να έχουν στο μυαλό τους ότι το travel blogging χρειάζεται και αρκετά χρήματα. Για το στήσιμο της ιδέας, για την προώθηση αλλά και τα ταξίδια. Σίγουρα, είναι κάτι που μπορεί να το ξεκινήσει ο καθένας, αλλά αν θέλει να το προχωρήσει περαιτέρω θα πρέπει να επενδύσει σε αυτό. Επιπλέον, χρειάζεται χρόνο, πολύ χρόνο. Πρέπει να ‘σαι έγκυρος και έγκαιρος σε αυτά που γράφεις. Να μη μεταφέρεις ένα χειμερινό ταξίδι μέσα στο κατακαλόκαιρο ή πληροφορίες που δεν υπάρχουν, επειδή απλά κάπου τις διάβασες. Ουσιαστικά, πρέπει να έχεις πας και να έχεις δει. Αυτό είναι το travel blogging.

Έλενα: Το πρώτο είναι ότι άμα αποφασίσουν να το κάνουν, να το κάνουν με αγάπη και θετική ενέργεια οπωσδήποτε. Το δεύτερο είναι να μην ξεχάσουν τον σκοπό τους, να ταξιδεύουν, και το τρίτο είναι πως ότι δυσκολία και να έρθει να μην το βάλουν κάτω και τα παρατήσουν, αλλά να το συνεχίσουν γιατί πραγματικά είναι πάρα πολύ όμορφο και θα τους χαρίσει απίστευτες εμπειρίες, στιγμές και ανθρώπους! Εγώ ήθελα να σταθώ λίγο στον χρόνο που είναι πολύ σημαντικός. Όλοι νομίζουν ότι είναι παίρνω ένα μολύβι και απλά ταξιδεύω και γράφω. Δεν είναι έτσι όμως τα πράγματα, γιατί όλο αυτό το γράψιμο, οι φωτογραφίες, ο χειρισμός των social media, τα μέρη, οι ερωτήσεις θέλουν πάρα πολύ χρόνο από τη ζωή σου, οπότε θέλει να αφοσιωθείς εκεί. Δεν πρέπει να σου αποσπά τη προσοχή τίποτα άλλο. Οπότε αγάπη, χρόνος, χρήμα.

-Έχετε κάποια αγαπημένη συνήθεια όταν ταξιδεύετε; Εστιάζετε περισσότερο για παράδειγμα στην εξερεύνηση του τόπου ή στη διασκέδαση ή ακόμα και στη συλλογή κάποιου αντικειμένου (πχ. καπέλα ή βιβλία);
Έλενα: Εμείς συλλέγουμε κορνίζες! Παίρνουμε μια κορνίζα από κάθε πόλη που επισκεπτόμαστε και βάζουμε την αγαπημένη μας φωτογραφία μέσα, ούτως ώστε να έχουμε τη στιγμή, και τις έχουμε βάλει και στο σαλόνι μας. Επίσης, το άλλο που θα κάνουμε σίγουρα είναι να δοκιμάσουμε τη κουζίνα τους. Εγώ λατρεύω το φαγητό, οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να μην το κάνουμε αυτό! Θα δοκιμάσουμε όμως και το street food, αλλά κι ένα πιο gourmet εστιατόριο για να καλύψουμε όσο το δυνατόν περισσότερες ανάγκες των αναγνωστών.

Νίκος: Συλλέγουμε κι ένα αναμνηστικό από κάθε πόλη για να συμπληρώνουμε την κορνίζα. Μας αρέσει πολύ και το food blogging, το οποίο ουσιαστικά εμπεριέχεται στο travel blogging. Να ψάχνουμε τη νοοτροπία και τις γεύσεις κάθε τόπου όσο δεν πάει!

-Καμιά συνταγή που σας άρεσε πάρα πολύ την έχετε ζητήσει;
Έλενα: Τώρα πρόσφατα έχουμε ζητήσει από τα Χανιά, που κάναμε και μαθήματα μαγειρικής. Έχουμε και κατηγορία με συνταγές στο blog, όπου εκεί μιλάμε για όλα με ντόπιους και μας δίνουν συνταγές και τις κάνουμε μόνοι μας μετά. Εκεί είναι το ωραίο!

Νίκος: Και στα Ζαγοροχώρια είχαμε ζητήσει συνταγή για πίτα και μας την έδωσαν. Το πόσο τα πετυχαίνουμε δεν έχει σημασία, εμείς κάνουμε την προσπάθειά μας!

-Υπάρχει κάποιο πολύ αγαπημένο σας ταξίδι μέχρι στιγμής;
Έλενα: Εγώ έχω ξετρελαθεί με τη Βρύγη στο Βέλγιο, είναι παραμυθένιο το μέρος. Έχω γράψει και στην ιστορία τι μου άρεσε περισσότερο αλλά τη μεγαλύτερη εντύπωση μας έκανε η απίστευτη ασφάλεια που νιώθεις. Και μετά έρχεται το Παρίσι. Τώρα πιστεύω η λίστα θα συμπληρώνεται όσο ταξιδεύουμε.

Νίκος: Εγώ πιστεύω ότι της Έλενας είναι το Παρίσι! Το δικό μου είναι η Βρύγη όντως. Ίσως επειδή είμαι πιο ηπίων τόνων στα ταξίδια δε μου αρέσει αυτή η πολυκοσμία και η Βρύγη τα συνδύαζε όλα. Ηρεμία, γαλήνη, όμορφη ζωή, ωραία φαγητά, έξοδος μέχρι τις 21:00-22:00 η ώρα που κλείνουν τα πάντα (χαχανητά), μετά κοιμάσαι. Ήταν πολύ όμορφη εμπειρία και σίγουρα θα ξαναπηγαίναμε. Αλλά της Ελένης σίγουρα είναι το Παρίσι, λόγω μιας παραπάνω αγάπης.

-Το Παρίσι δεν λένε ότι απομυθοποιείται μόλις φτάσεις;
Έλενα: Μπορεί αυτός που το είπε να είχε μια άσχημη εμπειρία, δεν το ξέρεις. Άκου τι θέλει να σου πει ο άλλος που έχει πάει, αλλά κράτα αυτά που θέλεις κι όταν πηγαίνεις εκεί στον προορισμό να τον βλέπεις μέσα από τα δικά σου μάτια. Αυτό που θέλουμε να περάσουμε στους αναγνώστες μας είναι πως ό,τι και να διαβάζουνε ό,τι και να ακούνε, όταν φτάνουν στον προορισμό να φοράνε τα δικά τους μάτια και τα δικά τους αυτιά. Να μην φοράνε παρωπίδες. Δηλαδή, εμείς στο Παρίσι διαβάζαμε «βρώμικο, αγενές, πανάκριβο». Εγώ το ‘χω πει, μάλλον σε άλλο Παρίσι προσγειώθηκα. Δεν ξέρω, ίσως το είδα με άλλη ματιά.

Νίκος: Ο κάθε ταξιδιώτης έχει τα δικά του μάτια. Μια πόλη που εγώ τη βλέπω θεσπέσια και δε συγκρίνεται με άλλη, για τους δικούς μου λόγους, γιατί μου αρέσει ο ρυθμός ζωής της, τα φαγητά της, το κλίμα της, σε έναν ταξιδιώτη μπορεί να μην αρέσει καθόλου, γιατί τη βρίσκει πολύβουη, γιατί βρίσκει την κουζίνα της πολύ βαριά.

Νίκος: “Ο προορισμός μένει ως έχειν, τα μάτια αλλάζουνε. Το θέμα είναι πώς βλέπουν τα ίδια πράγματα κάθε φορά”.

-Οι οικογένειές σας πώς αντέδρασαν όταν τους ανακοινώσατε ότι θα ασχοληθείτε επαγγελματικά με τα ταξίδια; Το ρωτάω επειδή στην Ελλάδα δε νομίζω πως είναι ακόμα τόσο εξοικειωμένοι με την αυτή ιδέα..
Έλενα: Εμένα η Ελληνίδα μάνα είχε δυο απορίες. Πρώτον πού θα ταξιδεύω τώρα με όλα αυτά τα τρομοκρατικά χτυπήματα γιατί υπάρχουν πάρα πολλά συμβάντα τον τελευταίο καιρό και το δεύτερο είναι πότε θα κάνω οικογένεια! Βέβαια τώρα που μας βλέπουν ευτυχισμένους και μας διαβάζουν, γιατί κι αυτοί δεν ήξεραν τι είναι το travel blogging, έχουν αλλάξει τη στάση τους, μας στηρίζουνε πολύ και είναι μαζί μας.

Νίκος: Εγώ προσωπικά δεν τους το ανακοίνωσα. Είχε ανοίξει το site κι επίσημα και μετά τους είπα να μπουν να δουν τι κάνουμε. Στην αρχή δεν κατάλαβαν τι κάνουμε, γιατί κανένας δεν καταλαβαίνει τι είναι στην αρχή. Νομίζουν ότι είσαι κάτι σαν ταξιδιωτικό γραφείο που θα οργανώνεις εκδρομές, πράγμα που δεν ίσχυε. Πλέον, στη μαμά μου έχω κάνει και facebook! Οπότε δεν τους φάνηκε και κάπως. Ούτως ή άλλως, είμαστε και ανεξάρτητοι οικονομικά, οπότε κι αυτό θα έπαιξε σημαντικό ρόλο. Βλέπουν ότι έχουμε ακολουθήσει τη δική μας ζωή, έχουμε τον δικό μας τρόπο να κινούμαστε και εφόσον μας βλέπουν ευχαριστημένους, όπως είπε και η Έλενα, είναι κι αυτοί. Τώρα πλέον μας προωθούν κιόλας!

-Πλέον, με όλα αυτά που ακούμε περί τρομοκρατικών επιθέσεων τα ταξίδια μάλλον έχουν χάσει τον «ρόδινο» χαρακτήρα τους. Σε πείσμα όμως των καιρών τι θα συμβουλεύατε όσους (συν)-ταξιδιώτες διστάζουν να επισκεφθούν έναν προορισμό λόγω αυτών;  
Έλενα: Σίγουρα, πάρα πολύς κόσμος είναι τρομοκρατημένος από αυτά που γίνονται, αλλά καλό είναι να μην μπουν εμπόδιο σε αυτήν την εμπειρία. Είναι τόσο μικρές οι πιθανότητες, πρέπει να είσαι δηλαδή πολύ άτυχος. Αξίζει να μείνεις κλεισμένος, να μην ζήσεις τόσο όμορφες εμπειρίες γι’ αυτό; Είναι να μη σου τύχει.

Νίκος: Με τη λογική του φόβου δε θα έπρεπε να βγαίνεις από το σπίτι σου. Ή δε θα έπρεπε να σηκώνεσαι από το κρεβάτι σου ακόμα καλύτερα. Γιατί και μες το σπίτι μπορείς να πάθεις διάφορα. Οπότε, όσο πιο πολύ φοβάσαι τόσο πιο πολύ θα μένεις πίσω στη ζωή.

-Στο blog σας γράφετε πως δεν έχετε κάποια φοβερή ιστορία πίσω από την ιδέα σας. Πώς προέκυψε όμως η ιδέα;
Έλενα: Ο Νίκος είναι ένας άνθρωπος με πάρα πολλές ιδέες και είχαμε και πολλές επαγγελματικές ιδέες. Το θέμα είναι ότι ζούμε σε μια χώρα η οποία περνάει μια πάρα πολύ δύσκολη φάση, που αυτό επηρεάζει και τους νέους ανθρώπους που θέλουν να κάνουν κάτι δικό τους  από την αρχή. Μετά ήρθαν και τα capital controls, δηλαδή προσπαθούσαμε πάρα πολύ καιρό και ήμασταν δυστυχισμένοι. Οπότε, ένα απόγευμα καθόμασταν στο μπαλκόνι, παρατηρήσαμε ότι ήμασταν λίγο στενοχωρημένοι και σκεφτήκαμε τι ήταν αυτό που μας έλειπε. Είχαμε σταματήσει να ταξιδεύουμε. Όχι μόνο στο εξωτερικό, γενικά είχαμε κλειστεί μέσα στο σπίτι. Κι έτσι πήραμε την απόφαση και κλείσαμε το ταξίδι στο Παρίσι και εκεί μας ήρθε η ιδέα να γράψουμε για αυτά που έχουμε περάσει στα ταξίδια μας. Κάποιος φίλος μας είχε ρωτήσει νομίζω κι έτσι ξεκίνησε. Σκεφτήκαμε πως αργότερα θα μπορούσαμε να το εξελίξουμε και επαγγελματικά. Οπότε, αφήσαμε όλα μας τα σχέδια για να αφοσιωθούμε σε αυτό που κάνουμε. Βέβαια δεν τελείωσε εκεί. Εδώ και δύο χρόνια τα εμπόδια που περάσαμε, όσο και να μας στενοχώρησαν τότε, ταυτόχρονα μας ενδυνάμωσαν και μας βοήθησαν να φτάσουμε σε αυτό το σημείο που είμαστε τώρα. Όλα χρειάζονται και όλα γίνονται για κάποιον λόγο, αυτή είναι η αρχή μας για τα πάντα στη ζωή μας.

Νίκος: Ουσιαστικά, αυτό που έπεσε ως μια ιδέα στο τραπέζι, της Ελένης αυτή τη φορά, εγώ την πήγα ένα βήμα παραπέρα και είδα ότι αυτό που θέλαμε να κάνουμε δεν υπήρχε στην Ελλάδα. Οπότε, εφόσον ήταν να κάνουμε κάτι ξεχωριστό, ας ήταν κάτι που θα έκανε χαρούμενους κι εμάς αλλά αργότερα ίσως και τους γύρω μας. Τα εμπόδια που περάσαμε βέβαια μας έμαθαν και πώς κινείται η αγορά.

Έλενα: “Η έλλειψη ευκαιριών όχι μόνο δημιουργεί νέες ιδέες αλλά δημιουργεί και το θάρρος του να τολμήσεις να τις υλοποιήσεις”!

-Ποια είναι τα σημεία στους εαυτούς σας ή ακόμα και στη σχέση σας που επηρεάστηκαν θετικά από τα ταξίδια;
Έλενα: Καταρχήν, τα ταξίδια πιστεύω ότι μας ενδυναμώνουν και εμάς και τη σχέση μας. Γιατί, για παράδειγμα είσαι σε μια ξένη πόλη απ’ όπου δεν μπορείς να φύγεις ανά πάσα στιγμή, θα κάτσεις εκεί λοιπόν και θα αντιμετωπίσεις κάποιες καταστάσεις. Θα ξεπεράσεις κάποια όρια, κάποιους φόβους σου και πιστεύω βοηθάει πάρα πολύ και στον χαρακτήρα μας, γίνεσαι πιο ανοιχτόμυαλος με το να βλέπεις νέες κουλτούρες. Οπότε κι αυτό πάει ένα βήμα παραπέρα και τον χαρακτήρα του ανθρώπου και τη σχέση του με κάποιον άλλον. Έχω δει και μεγάλες αλλαγές στον χαρακτήρα μου από τότε που ταξιδεύουμε. Παλιά αγχωνόμουν ακόμα πιο πολύ, δεν ήθελα να βγω από τη ζώνη ασφαλείας μου, πανικοβαλλόμουν, ενώ πλέον βλέπω τα πράγματα αλλιώς.

Νίκος: Όταν είχαμε ξεκινήσει, δε μέναμε μαζί με την Έλενα, οπότε το να μένεις για αρκετές μέρες με έναν άνθρωπο αυτομάτως σας φέρνει πιο κοντά, μαθαίνεις περισσότερα για εκείνον, μαθαίνεις τους φόβους του, τα γούστα του, επομένως κάνει το ταξίδι να είναι μια μικρογραφία και της ζωής του και ουσιαστικά κάνουν ισχυρότερο πάσης φύσης δεσμό. Μέσα από τα ταξίδια βέβαια βγαίνουν και τα αρνητικά ενός ανθρώπου, οπότε κι αυτό είναι θετικό, γιατί μπορείς να τον καταλάβεις πιο καλά. Επομένως, ό,τι δίνει ένα ταξίδι πιστεύω είναι θετικό. Πολύ σημαντικό τεστ μιας ανθρώπινης σχέσης λοιπόν.

-Ποιο είναι το πιο δυνατό σημείο της ιστοσελίδας σας αλλά και γενικότερα του αποτελέσματος που παράγετε;
Νίκος: Πιστεύουμε ότι είναι αυτό το διαφορετικό που δίνουμε. Ψάχνοντας στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό δεν υπάρχει ένα παρόμοιο καλά στημένο site που να μπορείς να βρεις όλες τις πληροφορίες για έναν προορισμό. Ταυτόχρονα, να βλέπεις πληροφορίες για ταξιδιωτικά νέα που προέρχονται μέσα από τα ταξίδια, όπως είναι οι κατηγορίες του blog που έχει τα πάντα. Ένα δεύτερο πλεονέκτημα είναι η επαφή με τον κόσμο και το ότι προσπαθούμε να περάσουμε την Ελένη και τον Νίκο. Για να πετύχεις κάτι πρέπει να είσαι ο εαυτός σου, να περνάς καλά για να το δείξεις και στον άλλο και να είσαι φιλικός, επειδή εσύ το θέλεις, όχι επειδή το επιτάσσει το travel blogging. Κυριολεκτικά, θέλω να βλέπω μήνυμα, γιατί όταν δε βλέπω στενοχωριέμαι. Θέλω να υπάρχει αυτή η ανατροφοδότηση.

Έλενα: Η κατηγορία των προορισμών πιστεύω ότι είναι πολύ ιδιαίτερη γιατί ουσιαστικά είναι σαν ένας μίνι ταξιδιωτικός οδηγός μέσα από την προσωπική μας εμπειρία που μπορείς να τον πάρεις στο ταξίδι σου, ακόμα και να τον εκτυπώσεις για τον έχεις. Η προσωπική μας εμπειρία λοιπόν και η ταξιδιάρικη παρέα, το ότι μπορείς να μας προσεγγίσεις ανά πάσα στιγμή. Εξάλλου αυτό έχουμε πει, πως σε όποιο στάδιο και να φτάσουμε δε θέλουμε να χάσουμε την επαφή με τους αναγνώστες μας. Μπορεί να αργούμε μερικές φορές να απαντήσουμε, όμως δεν αγνοούμε. Και παρατηρούμε πως αρέσει και πολύ στον κόσμο, αλλά κι εμείς χαιρόμαστε που βλέπουμε σχόλια κάτω από τα άρθρα μας.

-Αναφέρετε επίσης πως έχετε αρκετές περιπέτειες. Έχετε κάποια αστεία ή περίεργη ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε;
Έλενα: Καλά, τώρα θα δείτε κι από τα Χανιά, δε θα το αποκαλύψω! Το καλύτερο ήταν στη Ρώμη, όπου είχαμε κλείσει βραδινά εισιτήρια για να μπούμε στο Κολοσσαίο, και είχαμε πει θα ξεκινήσουμε λίγο πιο νωρίς από το ξενοδοχείο, επειδή ήταν ένα τέταρτο περπάτημα η απόσταση. Αλλά είπαμε να δοκιμάσουμε το μετρό που ήταν μπροστά στο ξενοδοχείο επειδή ήμασταν κουρασμένοι. Εντέλει άργησε τόσο που φτάσαμε λίγο πιο αργά από την ώρα που έπρεπε να ήμασταν εκεί. Και τρέχαμε και φωνάζαμε μισά ελληνικά, μισά ιταλικά, μισά αγγλικά, ενώ έκλειναν τις μπάρες. Ευτυχώς μας άνοιξαν! Γενικά, οι περιπέτειές μας κυρίως έχουν να κάνουν με τον χρόνο. Ας πούμε, άλλες φορές το G.P.S. μας βγάζει από άλλους δρόμους κι ενώ έχουμε υπολογίσει ότι θα είμαστε μια ώρα μπροστά στο αεροδρόμιο τελικά είμαστε πέντε λεπτά πριν κλείσει η πύλη. Δεν ξέρω πως γίνεται αυτό! Εκεί είναι οι καλύτερες περιπέτειες μπορώ να σου πω. Προσπαθούμε να τις βάζουμε στο EN Story κι αργότερα θα κάνουμε ξεχωριστή στήλη με αυτές!


-Περιγράφετε πως η βάση σας είναι η Θεσσαλονίκη. Σας έχει τύχει να αγαπήσετε σε τέτοιο βαθμό μια άλλη πόλη που να πείτε ότι για χάρη της θα αφήνατε και τη Θεσσαλονίκη;
Έλενα: Ο Νίκος το παθαίνει με κάθε προορισμό νομίζω! Εγώ γενικά δε θέλω να φύγω, να ζήσω αλλού, με φοβίζει ακόμα. Το να αφήσω τους ανθρώπους μου βέβαια είναι πολύ πιο εύκολο, όταν έχεις κάποιον και ειδικά τον σύντροφό σου για να πας να ζήσεις σε άλλη χώρα ή πόλη, ακόμα και μέσα στην Ελλάδα. Παρόλα αυτά, στο εσωτερικό θα ήθελα πάρα πολύ να μείνω στα Χανιά, ξετρελάθηκα, δηλαδή νομίζω πως είναι η μοναδική ελληνική πόλη για την οποία θα άφηνα τη Θεσσαλονίκη. Θα ήθελα βέβαια να ζήσω και σε άλλες πόλεις στο εξωτερικό, στη Βρύγη το έχουμε πει ότι κάποια στιγμή μπορεί να ζήσουμε.

Νίκος: Το θέμα είναι ότι μένουμε σε θεωρητικό επίπεδο πάντα, γιατί κάθε φορά όταν γυρνάμε στη Θεσσαλονίκη όντως είναι μια πανέμορφη πόλη που προσφέρει τα πάντα, μας δίνει την ηρεμία, έχουμε το σπίτι μας. Άμα είσαι βολεμένος κάπου είναι δύσκολο να ξεβολευτείς και να πας κάπου αλλού. Κι εμείς εδώ, επειδή έχουμε το σπίτι μας και είμαστε καλά, είναι λίγο πιο δύσκολο. Κατά καιρούς, υπάρχουν πόλεις που σκεφτόμασταν να πάμε, αλλά στη Βρύγη κι εγώ θα μπορούσα να μείνω για κάποιο καιρό.

-Από τα ταξίδια που έχετε κάνει σε πόλεις του εξωτερικού τι πιστεύετε ότι σε σύγκριση μαζί τους κάνει την Θεσσαλονίκη ξεχωριστή στην καρδιά σας;
Έλενα: Δεν ξέρω, έχει μια αύρα η Θεσσαλονίκη. Παρόλο που είναι μια μεγάλη πόλη καταρχήν βρίσκεις γνωστούς συνέχεια, δεν είναι τόσο μπουκωτική όσο η Αθήνα ή και άλλες πόλεις ακόμα, έχεις πράγματα να κάνεις, να ξεφύγεις. Θα μπορούσε σαφώς να ήταν πολύ καλύτερη, να την είχαν εκμεταλλευτεί πιο πολύ, να είχε πιο πολλά πάρκα, πιο πολλές επιλογές για τους νέους. Επίσης, μέσα από το site προσπαθούμε να την προωθήσουμε κι εμείς γιατί έχει αρχίσει να είναι ένας προορισμός που έρχονται, μένουν και πηγαίνουν αλλού μετά. Έχει πολλά πράγματα να κάνεις γύρω-γύρω.

Νίκος: Πολύ ξεχωριστή η αύρα της. Είναι αυτό που αν δεν έρθει κάποιος στη Θεσσαλονίκη ή αν δεν ζει κάποιο καιρό δεν μπορεί να το καταλάβει. Συνδυάζει και τις πολλές επιλογές μιας μεγαλούπολης αλλά και την ηρεμία. Έχουμε διαβάσει ότι έχει 70% ανάπτυξη σε τουρισμό στο open-go, δηλαδή σταματάς σε μια πτήση, μένεις μια μέρα, βλέπεις μερικά πράγματα και φεύγεις προς άλλους προορισμούς. Είναι δυνατός προορισμός, γι’ αυτό κι εμείς θα τον προβάλλουμε και αργότερα θα τον κάνουμε ξεχωριστή κατηγορία.

-Αν δεν είχατε το Travelen που φαντάζεστε ότι θα εργαζόσασταν;
Έλενα: Έλα ντε! Γενικά ψαχνόμαστε πάρα πολύ, αυτό είναι πιστεύω το καλό με εμάς και προσπαθούμε συνέχεια να κάνουμε νέα πράγματα που μας βοηθάνε και ψυχικά και επαγγελματικά. Οπότε κάποια στιγμή θα γινόμασταν Travelen!

Νίκος: Η ζωή είναι απρόβλεπτη, δεν μπορείς να προβλέψεις που θα ήσουν αν δεν είχες το Travelen. Εγώ για πολλά χρόνια είχα ασχοληθεί με τη διαιτησία ποδοσφαίρου και την άφησα επειδή είχα τα ταξίδια με το Travelen αλλά και κουράστηκα. Επίσης, είχαμε και έχουμε ένα ηλεκτρονικό μαγαζί, οπότε μπορεί εκεί, δεν μπορώ να ξέρω πού θα ήμασταν.

Μαζί: Αλλά σίγουρα θα ταξιδεύαμε!

-Αν σας δινόταν μια υδρόγειος σφαίρα που με ένα άγγιγμα θα μεταφερόσασταν όπου θέλατε αλλά έπρεπε να αποφασίσετε μέσα σε ένα λεπτό, ποια χώρα θα επιλέγατε;
Έλενα: Νομίζω δε θα επέλεγα, θα τη γυρνούσα κι όπου σταματούσε!

Νίκος: Εγώ θα έβαζα το δάχτυλό μου κατευθείαν στη Κούβα! Γενικά, είναι όνειρο ζωής να πάμε εκεί. Και θα πάμε κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον πιστεύω. Η Ελένη θα έκλεινε τα μάτια και «μπαααπ» Παρίσι θα πετύχαινε πάλι!

Έλενα: Όχι εντάξει, γενικά επειδή με εξιτάρει το άγνωστο και πλέον δε με φοβίζει, θα μου άρεσε να δω πού θα ήταν γραφτό να πάω. Ορίστε πως θα διαλέξουμε τον επόμενο προορισμό!

Νίκος: Εγώ το ‘χω βγάλει το πρόγραμμα κι εσύ λέγε! Για το 2019 ίσως!
_______
Ευχαριστώ θερμά τους Travelen για την πολύ όμορφη και άκρως ταξιδιάρικη συζήτηση που είχαμε!

Θα τους βρείτε εδώ:

Site: http://travelen.eu/el/
Facebook: https://www.facebook.com/Traveleneu/?fref=ts
Instagram: https://www.instagram.com/travelen.eu/
Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCLtZI0oqRqKAEjk1YiUT2bA
Twitter: https://twitter.com/Traveleneu
Pinterest: https://gr.pinterest.com/traveleneu/

No related posts.