Η βραχώδης Σκόπελος

Η Σκόπελος συγκεντρώνει περισσότερο ξένους τουρίστες αυτήν την περίοδο (Άγγλους, Ιταλούς, Γερμανούς, Ρώσους), ενώ απευθύνεται κυρίως σε οικογένειες και  ζευγάρια, χάρη στους χαλαρούς ρυθμούς της και στην ειδυλλιακή ατμόσφαιρα που την περικλείει.

Για να γνωρίσεις το νησί σπιθαμή προς σπιθαμή χρειάζεται μέσον μεταφοράς και έντονη διάθεση για εξόρμηση, καθώς διαθέτει πολυάριθμα αξιοσημείωτα μέρη που είναι διασκορπισμένα σε όλο το μήκος του. Οι δρόμοι, όπως συνηθίζεται στα νησιά, είναι στενοί, οφιοειδείς και ανώμαλοι, ενώ υπάρχουν πολλοί παράδρομοι-χωματόδρομοι που οδηγούν στα πιο εξωτικά και απόκρημνα μέρη. Για παράδειγμα, λίγο πριν τον Αγνώντα (λιμανάκι), ένας απότομος ανηφορικός χωματόδρομος που δε συλλαμβάνει το μάτι εν κινήσει, καθώς απουσιάζει η απαραίτητη πινακίδα, οδηγεί στον μαγευτικό Αμάραντο, όχι μόνο από άποψη τοπίου αλλά και θάλασσας.

Είναι μη οργανωμένη παραλία, στην οποία κατηφορίζεις με τα πόδια και συναντάς ελάχιστους ξένους λουόμενους, λόγω της δυσκολίας πρόσβασης. Δεν είναι τυχαίο όμως πως στο σημείο αυτό πραγματοποιήθηκαν ορισμένα γυρίσματα της γνωστής ταινίας “Mamma Mia”. Μετά τον Αγνώντα συναντά κανείς και το Λιμνονάρι, τη μοναδική σχεδόν παραλία που διαθέτει αμμουδιά, αλλά και θάλασσα με μεγαλύτερο βάθος από τις υπόλοιπες. Η Μηλιά μετά τον Αγνώντα και τον Πάνορμο συνδυάζει βραχώδες τοπίο και κρυστάλλινα νερά, όντας οργανωμένη, ενώ το Καστάνι, λίγα μέτρα πιο κάτω, αποτελεί μια κοινή παραλία με beach bar, αλλά είναι γνωστή επίσης από τα γυρίσματα του “Mamma Mia”.

Το Χόβολο, αν και είναι πιο μακριά και διαθέτει δυσκολία προσέγγισης (φτάνοντας στην παραλία Έλιος ακολουθείς πεζός έναν πετρώδη χωματόδρομο και διασχίζεις λίγο θάλασσα), είναι η πιο όμορφη και εξωτική παραλία του νησιού, με τους αλλεπάλληλους βράχους με τα βότσαλα, όπου μπορείς να αφήσεις την ομπρέλα σου και να βουτήξεις απευθείας. Ξεχωριστό και γοητευτικό τοπίο προσφέρει και ο Στάφυλος που είναι εγγύς στη χώρα της Σκοπέλου, με το αρνητικό όμως ότι διαθέτει ολισθηρούς βράχους και μαύρο φύκι μέσα στη θάλασσα.

Η χώρα είναι αμφιθεατρικά κτισμένη και τα απογεύματα αξίζει η περιπλάνηση στα γραφικά πλακόστρωτα δρομάκια της, με τα σκαλοπατάκια που οδηγούν σε  παλιά αρχοντικά με λουλουδιαστά μπαλκόνια, εκκλησάκια και μαγαζάκια που έχουν διατηρήσει αναλλοίωτο τον παραδοσιακό χαρακτήρα τους. Στην προκυμαία μπορείς να φωτογραφηθείς στο άγαλμα του αφανούς Σκοπελίτη ναυτικού. Στην άκρη του λιμανιού τα σκαλοπάτια οδηγούν σε άσπρα εκκλησάκια κυκλαδίτικου στυλ, σε μία καφετέρια με εντυπωσιακή θέα στο Αιγαίο Πέλαγος, και λίγο πιο πάνω στα ερείπια του μεγαλοπρεπούς ενετικού κάστρου. Τα ερείπια του κάστρου είναι ορατά και από τις δύο πλευρές της χώρας, οπότε αντί να κατέβεις από το ίδιο μονοπάτι μπορείς να προχωρήσεις και να κατέβεις τα σκαλοπάτια που καταλήγουν στην πίσω πλευρά της χώρας και να ακολουθήσεις τον δρόμο που οδηγεί σε κάποιες απομονωμένες παραλίες, όπως το Γλυστέρι και ο Άγιος Κωνσταντίνος.

Στη χώρα αξίζει να επισκεφτεί κανείς την εκκλησία του Αγίου Ρηγίνου, πολιούχου του νησιού, και την Επισκοπή, το ενετικό κτίσμα με την εκκλησία στο εσωτερικό του. Στην άλλη άκρη του λιμανιού βρίσκεται το Ασκληπιείον, που δεν είναι ανοιχτό στο κοινό, όπως με πληροφόρησε η ιδιοκτήτρια των ενοικιαζόμενων δωματίων, λόγω οικονομικής δυσχέρειας. Αν ακολουθήσεις τη συνέχεια του δρόμου θα οδηγηθείς σε πολυάριθμες μονές που είναι είτε πάνω στον δρόμο είτε κρυμμένες μέσα στο πευκόφυτο δάσος (αυτές προσεγγίζονται μόνο από πεζοδρομημένα μονοπάτια). Η Μονή της Ευαγγελίστριας, που είναι η πιο μεγαλειώδης και, εφόσον έχεις την τύχη να επισκεφτείς το εσωτερικό της, νιώθεις πως ταξιδεύεις πίσω στον χρόνο (χρησιμοποιούνταν και ως φρούριο τα αρχαία χρόνια).

Ανοιχτές στο κοινό είναι και η Μονή του Αγίου Προδρόμου, όπως και η Μονή της Μεταμορφώσεως, ενώ επιβλητικό είναι το κτίριο της μονής της Αγίας Βαρβάρας. Η Αγία Τριάδα από την άλλη είναι ένα μικρό εκκλησάκι μέσα στην απέραντη πευκόφυτη περιοχή. Οι Μονές είναι δύσκολα προσβάσιμες, διότι ένας επικίνδυνος χωματόδρομος με πέτρες ανηφορίζει συνεχώς, συναντάς μόνο τα κόκκινα κατσίκια που διαθέτει το νησί και νιώθεις πως πρωταγωνιστείς σε περιπέτεια, ειδικά όταν το μέσο μεταφοράς σου είναι μηχανάκι. Όταν φτάσεις όμως σε αποζημιώνει η ηρεμία του τόπου, ενώ το μόνο που ακούγεται είναι η μελωδία των τζιτζικιών.

Η δεύτερη πιο γραφική περιοχή μετά τη χώρα είναι η Γλώσσα, με τα παραδοσιακά σπίτια, τα στενά σοκάκια και τη θέα στο πέλαγος όταν βρίσκεσαι σε ύψωμα. Περίπου 10χλμ. από τη Γλώσσα είχα διαβάσει πως βρίσκεται ένα αξιοθέατο με θέα, ο Φάρος (ακρωτήρι Γουρούνι), αλλά με λύπη διαπίστωσα ότι ο χωματόδρομος ήταν πιο δύσβατος από εκείνον που οδηγούσε στις Μονές και επειδή είχαν προηγηθεί βροχές τις προηγούμενες μέρες υπήρχαν λακούβες με νερό και λάσπες (κάποιοι ξένοι το επιχείρησαν με τα πόδια), ενώ και ο Φάρος αν και ήταν εντυπωσιακό κτίριο δεν είχε τόσο εξαιρετική θέα, όπως αναφερόταν. Παρόλα αυτά ήταν μία εμπειρία που μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω τη Μονή Ταξιαρχών, μέσα σε μία κατάφυτη περιοχή, όπως και μία από τις απομονωμένες παραλίες αυτής την πλευράς, την ακτή Περιβολίου, που ήταν μέσα στα βράχια (δεν ήταν οργανωμένη, περιλάμβανε μόνο μία καντίνα). Το πιο εντυπωσιακό αξιοθέατο όμως το άφησα για το τέλος και δεν είναι άλλο από τον Άι Γιάννη του Καστρί, όπου γυρίστηκε ο γάμος του “Mamma Mia”. Το εκκλησάκι πάνω στον πανύψηλο βράχο που είναι περικυκλωμένος από την αγριεμένη θάλασσα προσφέρει θέαμα που σου κόβει την ανάσα.

Τι μου έχει μείνει; Η μυρωδιά του πεύκου την ώρα της εξόρμησης, η συγχρονισμένη χορωδία των τζιτζικιών, η εναλλαγή εικόνων άγριας και εξωτικής ομορφιάς, οι ευγενικοί και φιλόξενοι άνθρωποι που μου απαντούσαν με χαμόγελο σε όποια απορία είχα, τα γραφικά και αμέτρητα παρεκκλήσια, τα παλιά αρχοντικά μέσα στα στενά σοκάκια της χώρας με τις βουκαμβίλιες, τα σμιλευμένα από τα ορμητικά κύματα βράχια, οι πετρώδεις χωματόδρομοι, όπου συναντάς μόνο το κόκκινο κατσίκι-μασκότ του νησιού. Αξίζει να σημειωθεί πως οι κακές καιρικές συνθήκες δεν πρέπει να αποτελούν εμπόδιο στις κινήσεις μας, καθώς πάντα βρίσκονται εναλλακτικές και με τη σωστή παρέα, όποια και αν είναι αυτή, μπορείς να απολαύσεις τις μέρες των διακοπών σου. Πρέπει να τολμάς (μην αποφεύγετε τους χωματόδρομους διότι κρύβουν μικρούς θησαυρούς).

Υ.Γ Μετά από χρόνια ενδέχεται να μη θυμόμαστε με ακρίβεια όλα τα μέρη που επισκεφτήκαμε ή όλα όσα ζήσαμε, αλλά θα θυμόμαστε αναμφισβήτητα πώς  αισθανθήκαμε σε αυτά τα μέρη.

No related posts.