Το κίτρινο hooded oriole

Φύλαξα στη μνήμη μου το μικρό
κίτρινο πουλί που τραγουδούσε
στο μπαλκόνι μου για μήνες

Όταν ανακαλώ
την κίτρινη φωνή του

Τότε
κλείνω τα αυτιά μου μάταια
ή την αφήνω να ζωντανέψει
στο κίτρινο πλέον μυαλό μου

Προσπαθώ να κρατήσω την ανάμνησή του
αγωνίζομαι να την απομακρύνω
δεν ξέρω τι θέλω, κίτρινος φίλος ή κίτρινος εχθρός
χαρά ή πόνος, να μείνει ή να φύγει;

Πόση λύπη μπορεί να φέρει μια τόσο γνώριμη φωνή;

Μισό μαύρο και μισό κίτρινο πουλί
μισή μένει η ζωή
παρέα με μια ολόκληρη άχρωμη δυστυχία.

*αναδημοσίευση από dimifou.wordpress.com

Related posts:

  1. Τα μάτια στο σκότος έστρεψα