Οδηγώντας στην Ελλάδα, μία άλλη εμπειρία

Πόσοι είναι αυτοί που οδηγούν με σύνεση και προσοχή, τηρώντας τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας στην Ελλάδα, δίχως να κινδυνεύουν να χάσουν την ζωή τους οι ίδιοι ή οι γύρω τους;

Όταν ζεις σε μία μεγαλούπολη, όπως η Θεσσαλονίκη, είναι λογικό να τρέμεις στην ιδέα της οδήγησης για αναρίθμητους λόγους. Όσο νομοταγής και προσεκτικός και αν είναι κάποιος δεν μπορεί να είναι ποτέ σίγουρος ότι θα επιστρέψει σώος και αβλαβής στο σπίτι του. Πολλοί οδηγοί δεν υπακούνε ούτε στους βασικούς κανόνες, όπως το να φορούν τη ζώνη ασφαλείας ή είναι συχνά αφηρημένοι, καθώς μιλούν για παράδειγμα στο κινητό τους και τους βλέπεις ξαφνικά να πλησιάζουν απειλητικά το αμάξι σου, οπότε αναγκάζεσαι να χρησιμοποιήσεις την κόρνα, προκειμένου να μην προκληθεί κάποιο ατύχημα.

Επιπλέον δεν τηρούν την σειρά προτεραιότητας ή κάνουν ανόητες προσπεράσεις (το φανάρι λίγα μέτρα παρακάτω είναι κόκκινο αλλά τρέχουν τόσο πολύ – σε προσπερνάνε – για να κάνουν φιγούρα και καταλήγουν να περιμένουν όπως και οι υπόλοιποι μέχρι να ανάψει πράσινο και να φύγουν όλοι),  ξεπροβάλλουν ξαφνικά μπροστά σου, μειώνοντας την ταχύτητά σου και με κίνδυνο σύγκρουσης. Οι αθυροστομίες και οι κόρνες συμπληρώνουν την μαινόμενη κατάσταση που επικρατεί στην χαοτική πόλη.

Η παραβίαση του ερυθρού σηματοδότη αποτελεί άλλη μια κακή ελληνική συνήθεια που πολλές φορές μπορεί να αποβεί μοιραία, είτε για άλλους οδηγούς είτε για πεζούς είτε για τους ίδιους τους παραβάτες. Ιδιαίτερα κατά την διάρκεια των εορτών τα τροχαία ατυχήματα βρίσκονται σε έξαρση, καθώς πολλοί οδηγοί παραβιάζουν τα όρια ταχύτητας, βρίσκονται σε κατάσταση μέθης, δεν φορούν κράνος στην περίπτωση των μηχανόβιων αλλά και για άλλου είδους παραβάσεις. Επιπλέον, το σύνολο των οδηγών αγνοεί την ύπαρξη των διαβάσεων πεζών (πολλές έχουν αποχρωματιστεί και κανείς δεν ενδιαφέρεται για την ύπαρξή τους), με αποτέλεσμα να απειλείται η ζωή σου ανά πάσα στιγμή, ενώ στο εξωτερικό ή σε ελάχιστες επαρχιακές ελληνικές πόλεις, οι οδηγοί σταματούν μόλις αντικρίσουν πεζό σε διάβαση και δε ζεις με τον φόβο ότι θα σε παρασύρουν.

Η οδήγηση απαιτεί σοβαρότητα και όχι ανωριμότητα. Πολλοί νέοι αποκτούν δίπλωμα και αντιμετωπίζουν την οδήγηση ως διασκέδαση, επιδίδονται σε κόντρες με το αμάξι ή σούζες με τις μηχανές, δεν φορούν κράνος ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες  και το θεωρούν μαγκιά, με αποτέλεσμα να χάνονται ζωές για επουσιώδεις λόγους. Οι οδηγοί πρέπει να διαθέτουν υπευθυνότητα, συγκέντρωση και παρατηρητικότητα, ώστε να προστατεύουν τόσο τη ζωή τους όσο και τις ζωές των άλλων.

Πώς μπορεί όμως να αλλάξει η νοοτροπία του Έλληνα οδηγού; Με εκπαιδευτικά και ενημερωτικά προγράμματα στο σχολείο; Με συνεχείς διαφημιστικές καμπάνιες που να προειδοποιούν για τις συνέπειες των παραβάσεων; Με αυστηρότερους νόμους και ποινές;

Μεγάλο ρόλο παίζει το παράδειγμα που δίνουν οι γονείς, ο τρόπος συμπεριφοράς τους κατά την οδήγηση, ο οποίος μπορεί να αποτελέσει πρότυπο για τα παιδιά και να καθορίσει μελλοντικά την υπεύθυνη ή επιπόλαια συμπεριφορά τους στον δρόμο.

No related posts.