Θεματικη

ΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ;

Σχετικα αρθρα

Μοιρασου το!

26 Χρόνια Θρήνος

Ένα από τα εισιτήρια για το αιματοβαμμένο ντέρμπι της 8/2/1981

26 χρόνια συμπληρώνονται την ανατολή του 2008 από τη στιγμή που γράφτηκε η πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου…

8 Φλεβάρη του 1981. Ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, ένας θρίαμβος του Ολυμπιακού. Τίποτα δεν προμήνυε αυτό που θα ακολουθούσε. Οι ερυθρόλευκοι των Σαργκάνη, Γαλάκου, Αναστόπουλου συντρίβουν με 6-0 τη μεγάλη αντίπαλό τους, την ΑΕΚ και η χαρά των 35.450 οπαδών του Θρύλου φτάνει σε δυσθεώρητα ύψη. Το ζωντανό τμήμα της Ολυμπιακής οικογένειας, τα παιδιά της Θύρας 7, βιάζονται να περάσουν σαν «άγγελοι» τα σκαλιά και να βρεθούν όσο πιο γρήγορα γίνεται στη Θύρα 1, για να αποθεώσουν τα ινδάλματά τους. Ιαχές, συνθήματα και αλαφιασμένοι οπαδοί γιορτάζουν τη μεγάλη νίκη. Η μοίρα, γνωστή και μη εξαιρετέα πουτάνα, είχε αποφασίσει να δείξει κόκκινη κάρτα στα όνειρα 21 ανθρώπων. Πάντα πίστευα πως αν ένα πράγμα δεν μπορείς να προβλέψεις σε αυτόν τον κόσμο αυτό είναι η μοίρα. Είναι πολύ σκληρή, για να σου δείξει το παραμικρό σημάδι.

Χαρά, συγκίνηση, ζητωκραυγές. Η μεγάλη νίκη εναντίον της μισητής Ένωσης ήταν γεγονός. «Τα “χανούμια” θα τρέχουν να κρυφτούνε», αναφωνεί ένας ηλικιωμένος. Κάποιος από την αγωνία και τη λαχτάρα γλιστράει σε ένα μαξιλαράκι και κυλάει από τα σκαλιά ως την πόρτα, που για κάποιους ήταν κλειστή και για κάποιους μισάνοιχτη… Ο ένας πέφτει πάνω στον άλλο και στιβαγμένα κορμιά συνθέτουν ένα διόλου ευκαταφρόνητο μωσαϊκό.

Το ρολόι δείχνει 5 πάρα 2 και η χαρά μετατρέπεται σε θρήνο. Ο χάρος φοράει την ερυθρόλευκη φανέλα και καλεί 21 ψυχές να τον συνοδεύσουν σε ένα παιχνίδι- ντέρμπι διαφορετικό από τα άλλα. Η χαρά συγκρούεται με τον πόνο και ο τελευταίος με γκολ οφσάιντ στις καθυστερήσεις παίρνει τη νίκη και τις ψυχές των ηττημένων. Τα χαμόγελα σβήνουν. Μεγάλη ήττα. Κάποιοι αστυφύλακες καταφέρνουν να απεγκλωβίσουν αρκετό κόσμο. Νεκροί και τραυματίες μεταφέρονται στο Τζάννειο. Οι συγγενείς αναζητούν τους δικούς τους, χιλιάδες φίλαθλοι ψάχνουν τους φίλους τους και μια κοπέλα αναζητά άτομο να μοιραστεί την σοκολάτα της. Οι πρώτοι νεκροί επιβιβάζονται στο γνωστό καραβάκι. Χαιρετούν με ένα νεύμα και σηκώνουν ψηλά το λάβαρο. Θα ακολουθήσουν και άλλοι.

Ο αριθμός θα σταματήσει στο 21. Το προσωπικό του νοσοκομείου δεν επαρκεί για την περίθαλψη των τραυματιών (όχι που θα έφτανε σε μια χώρα, όπου αν εμπιστευτείς την υγεία σου σε δημόσιο νοσοκομείο παίρνεις δώρο από το προσωπικό ένα χαρτί, μια πένα και ένα μελάνι για να καθαρογράψεις τη διαθήκη σου) και γίνονται εκκλήσεις για ιατρικές ενισχύσεις και αίμα.

Στο Τζάννειο καταφθάνουν αξιωματούχοι, ενώ ενημερώνεται ο Πρωθυπουργός, Γ. Ράλλης και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κ. Καραμανλής. Η τηλεόραση διακόπτει την κανονική ροή του προγράμματος και μεταδίδει πένθιμη-σοβαρή μουσική.

Η φίλαθλη και μη Ελλάδα πενθεί. Πράσινα, κίτρινα, μαύρα και κόκκινα ανθρωπάκια ενώνονται κάτω από τη μεγαλύτερη τραγωδία του ελληνικού αθλητισμού. Και επειδή αυτή η χώρα φημίζεται για την ιστορία και την ξεφτίλα της, το πιο εξοργιστικό γεγονός αυτής της ιστορίας είναι ότι μέχρι σήμερα κανείς από τους υπευθύνους δεν έχει λογοδοτήσει για την απίστευτη αυτή τραγωδία. Οι 21 ψυχές γνωρίζουν…

 

Ευθύμιος Σαββάκης

emmeis.jour@gmail.com

No related posts.