Ίντερνετ και μοναξιά: μία μάστιγα της εποχής

Πόσο μαγικός φαντάζει ο κόσμος του διαδικτύου στα μάτια του κάθε νέου αλλά και γενικότερα των ανθρώπων, με αποτέλεσμα να περνούν αμέτρητο χρόνο μπροστά στον υπολογιστή και να νιώθουν εν τέλει μοναξιά;

Το Ίντερνετ αποτελεί πλέον κομμάτι της ζωής μας, καθώς ανατρέχουμε σε αυτό ανά πάσα στιγμή είτε για να ψυχαγωγηθούμε είτε για να σερφάρουμε στα κοινωνικά δίκτυα είτε για να πληροφορηθούμε για ζητήματα που μας απασχολούν μέσα από διαφορετικές πηγές ενημέρωσης. Επιπλέον, μας δίνει τη δυνατότητα να επικοινωνούμε με ανθρώπους στην άλλη άκρη της γης. Ενώνει όμως όντως τους ανθρώπους ή τους απομονώνει και τους κάνει να νιώθουν περισσότερη μοναξιά;

Πόσες φορές πιάνουμε τον εαυτό μας να πληκτρολογεί ασταμάτητα μηνύματα στο Facebook σε φίλους, όχι μόνο για να κανονίσουμε μία έξοδο αλλά και για να συζητήσουμε για σοβαρά θέματα διεξοδικά, ενώ μπορούσαμε κάλλιστα αντί αυτού να αφιερώσουμε χρόνο για ένα καφέ ή μία βόλτα και να τα συζητήσουμε δια ζώσης;

Οι νέοι τείνουν να προσκολλώνται τόσο έντονα μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή, με αποτέλεσμα να χάνουν την πραγματική αίσθηση του χρόνου και του τόπου, στον οποίο βρίσκονται και να μην επικοινωνούν με τα μέλη της οικογένειάς τους που κάθονται ακριβώς δίπλα τους. Όσο περισσότερο σερφάρουν στην αρχική σελίδα του Facebook, βλέποντας φωτογραφίες άλλων που διασκεδάζουν ή επικοινωνώντας απρόσωπα με φίλους, παίζοντας διαδικτυακά παιχνίδια ή βλέποντας σειρές και ταινίες για πολλές ώρες τόσο πιο μόνοι μπορεί να αισθανθούν.

Μεγάλη απήχηση έχουν πλέον διάφορες σελίδες στο Facebook, όπως για παράδειγμα η σελίδα ανομολόγητων του Α.Π.Θ,  όπου γράφει ο καθένας ανώνυμα τα παράπονα, τους προβληματισμούς και τις σκέψεις του κυρίως για προσωπικά θέματα και ζητάει τη γνώμη άλλων άγνωστων ανθρώπων.  Μπορεί κάποιες φορές να γελάμε με όσα γράφονται, καθώς είτε δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα είτε δείχνουν την αφέλεια κάποιων ατόμων. Άλλες φορές όμως διαφαίνεται το πρόβλημα της σημερινής κοινωνίας: Οι άνθρωποι φοβούνται να εξωτερικεύσουν σκέψεις και συναισθήματα ακόμη και σε αγαπημένα πρόσωπα ή δεν έχουν ανθρώπους δίπλα τους να μοιραστούν όλες τις ανησυχίες και τις χαρές τους, οπότε μελαγχολούν, κλείνονται στον εαυτό τους και αναζητούν παρηγοριά στα κοινωνικά δίκτυα για παράδειγμα.

Μία λύση θα μπορούσε να είναι η ενασχόληση με εναλλακτικές δραστηριότητες που  γεμίζουν τον χρόνο αλλά και το ίδιο το άτομο και συνεπικουρούν στην γνωριμία με νέα πρόσωπα, ώστε να μην νιώθει κανείς μόνος του και να μην στροβιλίζεται αέναα γύρω από τις ίδιες σκέψεις. Το διάβασμα ευχάριστων και χρήσιμων για τον καθένα βιβλίων αν και είναι μοναχική δραστηριότητα προσφέρει όμορφη παρέα.

Εν κατακλείδι, όση μοναξιά και αν αισθάνεται κάποιος αντί να στραφεί στα social media που ενδέχεται να εντείνουν αυτό το αίσθημα, μπορεί να απευθυνθεί σε κάποιον φίλο του ή να ασχοληθεί με ό,τι τον ευχαριστεί και τον γεμίζει. Ένιωθαν άραγε περισσότερη μοναξιά παλιότερα οι άνθρωποι που δεν διέθεταν τους σύγχρονους τρόπους επικοινωνίας;

No related posts.