Θεματικη

ΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ;

Σχετικα αρθρα

Μοιρασου το!

Πήγαμε να πάρουμε πίσω την… Πόλη

Όλα ξεκινούν ένα μήνα πριν περίπου, όταν αποφασίσαμε να φύγουμε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Οι συζητήσεις πολλές… Ο καθένας να λέει το μακρύ του και το κοντό του…(σε σημείο… Γιατί να μην πάμε Αμερική;). Τελικά αποφασίζουμε πως τελικός μας προορισμός είναι το Παρίσι της Ασίας (έχουμε και ποιητικό ύφος τι να κάνουμε…)

Τελικά, έφτασε η μέρα της αναχώρησής μας. Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου, 23:00 από το μουσείο Αθλητισμού. Και ενώ όλα κυλούσαν ομαλά και νομίζαμε πως θα φύγουμε με βάση το πρόγραμμα, το οποίο τελικά δεν ακολουθήθηκε, προς Θεού, βρισκόμαστε στα ΜΜΕ, τα οποία δεν έχουν ποτέ πρόγραμμα, ξεκινήσαμε εν τέλει στη 1 (!) το βράδυ, καθώς περιμέναμε να φτάσουν οι επισκέπτες μας εξ Αθηνών. Για κακή – καλή μας τύχη όμως βρεθήκαμε για ακόμη μια φορά αδιάβαστοι, καθώς μόλις άνοιξε η πόρτα του οδηγού του λεωφορείου αντικρίσαμε σαν έναν άλλον Ηρακλή, σαν έναν άλλον Άγιο Γεώργιο πάνω στο άλογό του, τον «Χριστέ μου κάνε με να μην τον ξανασυναντήσω στη ζωή μου» Billy (τον οδηγό προς τη Ρώμη, ντε…)!!! (βλέπε «Buon Viaggio», Τεύχος 3, Δεκέμβριος 2006). Μετά από δυο ώρες αναμονής και εκνευρισμού ταυτόχρονα, ξεκινήσαμε.

Μέσα στο λεωφορείο επικρατεί νεκρική σιγή… Τι στο καλό…; Σκάβατε όλη μέρα;;; Χέρια δεξιά, πόδια αριστερά, κεφάλια σχεδόν καρατομημένα…Κατάσταση πολέμου. Το σκηνικό, όμως, αλλάζει, όταν για καλή μας τύχη βρέθηκαν μπροστά μας τα πρώτα duty free . Όλοι ξύπνησαν από τον ύπνο του δικαίου, στον οποίο μέχρι τότε βρίσκονταν και εκεί… λίγο πριν φτάσουμε στην Τουρκία έδειξαν το ελληνικό μπρίο και τεμπεραμέντο που μας χαρακτηρίζει.

Μετά από πολλές στάσεις, καθώς ο Billy – σίφουνας κουραζόταν κάθε μισάωρο, και πολλές ώρες ταξιδιού φτάνουμε στην Κωνσταντινούπολη. Μπαίνουμε στα δωμάτια και αφού επικρατεί ένας μικρός εκνευρισμός για τα διπλά κρεβάτια, καθώς η εκδρομή κατάντησε κρουαζιέρα των ζευγαριών και μήνας του μέλιτος, ο καθένας πήρε τον δρόμο του προς την εξερεύνηση της Πόλης. Άλλοι για καφέ, άλλοι για φαγητό, άλλοι για «αγελαδοπάζαρο» και άλλοι για… χλωρίνες συνθέτουν το σκηνικό της πρώτης μέρας. Το βράδυ όλοι ψόφιοι…

Μαγευτική θέα στο Βόσπορο είχαν οι Σουλτάνοι από το παλάτι Ντολμά Μπαχτσέ

Παρασκευή… Ημέρα της ξενάγησης. Ντολμά Μπαχτσέ, Αγία Σοφία, Μπλε Τζαμί, Πατριαρχείο (το οποίο βρίσκεται στο

Φανάρι και όχι σ’ αυτό το φανάρι, όπως ακούστηκε!). Στη συνέχεια… Καπαλί Τσαρσί… Το παζάρι των Παζαριών. Και εκεί φυσικά δε μείναμε αδιάφοροι, καθώς οι υπομονετικοί και πρόθυμοι μαγαζάτορες έφτασαν σε σημείο να μας… σιχτιρίσουν (κυριολεκτικά).

Η επόμενη μέρα ήταν άλλο φρούτο. Κρουαζιέρα στα στενά του Βοσπόρου, τα οποία δεν ήταν και τόσο στενά όσο φανταζόμουν… Φυσικά, εκεί, επειδή ακριβώς βρίσκεσαι στα ΜΜΕ υπήρξαν και… αντάρτες και ακολούθησαν το δρόμο τους και τις επιλογές τους σ’ άλλα καράβια και λιμάνια…

Κυριακή πρωί… ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ… Κλάματα, οδυρμοί, μοιρολόγια, σκίζω τα ρούχα μου… Ένα τέτοιο πράγμα γιατί…. ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΥΠΕΡΟΧΑ!!!

 

Βαγγέλης Στολάκης

stolakis@gmail.com

No related posts.