Βασίλης Τσικάρας: «Όσο με κρατούν οι δυνάμεις μου, θα κάνω ιστορικό κινηματογράφο»

Η ιστορία του δημοτικού τραγουδιού «Παιδιά της Σαμαρίνας» αποτελεί την έμπνευση για την ταινία «Έξοδος 1826» του Βασίλη Τσικάρα, μια ανεξάρτητη παραγωγή που γεμίζει της κινηματογραφικές αίθουσες, συγκινεί το κοινό και κάνει τον σεναριογράφο και σκηνοθέτη αυτής να νιώθει περήφανος γιατί κέρδισε το στοίχημα με τον εαυτό του.

-Θεωρείτε πως πήρατε μεγάλο ρίσκο με την ταινία «Έξοδος 1826»;
Η «Έξοδος 1826» αποτελεί την πρώτη μου ταινία μεγάλου μήκους ενώ το crash test είχε γίνει με την ταινία «Φρυκτωρία», η οποία έχει βραβευτεί κιόλας. Ωστόσο, o κινηματογράφος δεν ήταν ένας άγνωστος για μένα χώρος αφού η εμπλοκή μου με τη σκηνοθεσία είναι μακρά. Έχω σκηνοθετήσει πάνω από 20 θεατρικές παραστάσεις ενώ συμμετείχα από το 1994 σε τηλεοπτικές παραγωγές. Αξίζει να σημειωθεί πως η ενασχόλησή μου με τις «Ιστορικές Σελίδες» στο κανάλι 4Ε και η αγάπη μου για την ιστορία με ώθησαν να εξωτερικεύσω την επιθυμία μου, να εκφραστώ με αυτό τον τρόπο και να δείξω στο κοινό μια ιστορική σελίδα, όχι τόσο γνωστή αλλά πολύ σημαντική.

-Πόσο εύκολο είναι να φτιάξει κανείς μια ιστορική ταινία;
Αν σκεφτεί κανείς πως η «Έξοδος 1826» είναι μια ανεξάρτητη παραγωγή, η οποία δεν στηρίχθηκε παρά σε εμένα και μερικούς ακόμα γενναίους, τότε είναι κάτι πραγματικά δύσκολο. Η «Έξοδος 1826» υπάρχει χάρη στη βοήθεια κάποιων φίλων μου από το θέατρο και του Συλλόγου Φίλων Ιστορίας και Αναπαράστασης αυτής Γιαννιτσών». Κανένας κρατικός φορέας δεν μας στήριξε αλλά το αποτέλεσμα και το ότι ο κόσμος γεμίζει τις αίθουσες των κινηματογράφων που προβάλλεται η ταινία, με κάνει να ξεχνώ όλες τις δυσκολίες και να νιώθω πως οι κόποι των 200 ανθρώπων που συνεργάστηκαν δεν πήγαν χαμένοι.

Ξέρετε για να γυριστεί μια ιστορική ταινία πρέπει να σκεφτείς και να πράξεις τα δέοντα ακόμα και για την παραμικρή λεπτομέρεια. Πρέπει να φροντίσεις για την συγκέντρωση του υλικού, τα σκηνικά, τα κουστούμια, τον οπλισμό, τα άλογα, να βρεις τους κατάλληλους ηθοποιούς, να οργανώσεις όλο αυτό τον κόσμο που θα δουλέψει για μια παραγωγή που έχει ειδικές απαιτήσεις. Ακόμα και ο χώρος και ο χρόνος που θα γίνουν τα γυρίσματα θέλει ιδιαίτερη προετοιμασία.

Εγώ, για παράδειγμα, επιθυμούσα να γυριστεί η ταινία στην περιοχή της Σαμαρίνας, πράγμα που δεν κατέστη εφικτό και όχι με ευθύνη δική μου ή των συντελεστών, με αποτέλεσμα τα γυρίσματα τελικώς να γίνουν στα Γιαννιτσά. Πέρα όμως από όλα αυτά, θεωρώ πως τα τέσσερα χρόνια που εργάστηκα πάνω σε αυτή την ταινία με γέμισαν με συναισθήματα ενώ τα μηνύματα που δέχομαι για αυτήν με γεμίζουν ελπίδες.

-Θεωρείτε πως χρειαζόμαστε ταινίες σαν την «Έξοδο 1826» σήμερα;
Η «Έξοδος 1826» δεν θέλει να εντυπωσιάσει παρά μόνο να παρουσιάσει τη θυσία κάποιων γενναίων ανθρώπων σε μια πολύ δύσκολη στιγμή για την Ελλάδα. Σκοπός της είναι να περάσει ένα μήνυμα αισιοδοξίας, να καταδείξει πως εάν θέλουμε, μπορούμε να συνεργαστούμε και να βγάλουμε προς τα έξω τον καλό μας εαυτό. Θεωρώ πως σήμερα διανύουμε μια περίοδο κρίσης όχι μόνο οικονομικής αλλά και ηθικής, η καχυποψία, η άρνηση και το αίσθημα απογοήτευσης κυριαρχεί. Σκοπός αυτής της ταινίας είναι να ωθήσει το θεατή να πλησιάσει τις ρίζες του, να δει τη θυσία κάποιων ανθρώπων που δεν φοβήθηκαν αλλά αγωνίστηκαν μέχρι τέλους, να νιώσει πως μπορεί αρκεί να το πιστέψει. Με αυτή την έννοια, λοιπόν, πιστεύω πως η «Έξοδος 1826» φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα λιθαράκι προς την αναπτέρωση του ηθικού των Ελλήνων και ως εκ τούτου, θεωρώ πως ναι, χρειαζόμαστε τέτοιες ταινίες.

-Φοβάστε την κριτική;
Ένας άνθρωπος που έχει εργαστεί επί 18 χρόνια στο χώρο της δημοσιογραφίας και επί 10 σχεδόν χρόνια στο θέατρο και στον κινηματογράφο δεν μπορεί παρά να έχει μια ιδιαίτερη σχέση με την κριτική. Η ουσία είναι να ξέρουμε από ποιόν γίνεται η κριτική και σε τι αποσκοπεί αυτή. Μια ανεξάρτητη παραγωγή, η οποία αφορά στις ρίζες μας και καταφέρνει να γεμίζει τις αίθουσες παρά την ελάχιστη διαφήμιση γύρω από αυτήν, δεν έχει να φοβηθεί την κακοπροαίρετη κριτική. Πιστεύω πως ελληνικός κινηματογράφος χρειάζεται στήριξη και αυτή πρέπει να του παρασχεθεί. Τα μηνύματα άλλωστε που δεχόμαστε καθημερινά από ανθρώπους που ρωτούν πότε θα προβληθεί η ταινία στις πόλεις τους ή ακόμα και από ομογενείς του εξωτερικού δείχνουν το ενδιαφέρον του κόσμου.

-Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
Αναφορικά με την «Έξοδο 1826», αυτή πρόκειται να ταξιδέψει σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, των οποίων ο αριθμός αυξάνεται συνεχώς ενώ πρόκειται να προβληθεί και στη Γερμανία. Τον Απρίλιο θα συμμετάσχει σε διεθνή φεστιβάλ και θα υλοποιηθεί και ένα 30λεπτο ντοκιμαντέρ αναφορικά με το σχετικό δημοτικό τραγούδι. Παράλληλα, επιδιώκουμε την προβολή της ταινίας σε σχολεία, αφού η «Έξοδος 1826» δεν έχει σκηνές με αίμα και ως εκ τούτου θα μπορούσε να την παρακολουθήσει παιδικό ή νεανικό κοινό. Όσον αφορά στα προσωπικά μου σχέδια, ήδη έχω βρει το θέμα της επόμενής μου ταινίας, η οποία θα είναι ιστορική μυθοπλασία και πρόκειται να γυριστεί το 2017. Θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς τους συντελεστές της ταινίας που πίστεψαν στην «Έξοδο 1826» αλλά και το κοινό που προσέρχεται για να τη δει ενώ υπόσχομαι πως όσο με κρατούν οι δυνάμεις μου, θα κάνω ιστορικό κινηματογράφο.
_______
Ο Βασίλης Τσικάρας γεννήθηκε το 1972 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε δημοσιογραφία και εργάζεται στο χώρο από το 1994. Επί δώδεκα έτη εργάστηκε στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης, ενώ συνεργάστηκε με διάφορα τηλεοπτικά κανάλια. Η αγάπη του για το θέατρο και τον κινηματογράφο τον οδήγησε να κάνει τις ανάλογες σπουδές ενώ ξεκίνησε τη συγγραφή θεατρικών έργων και σεναρίων. Η «Έξοδος 1826», σε σενάριο και σκηνοθεσία δική του, αποτελεί την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους.

Πληροφορίες για τη ταινία θα βρείτε:

No related posts.