Φάκελος Μπαρτσελόνα: ανάγκη αλλαγής!

Η ήττα της Μπαρτσελόνα στη Γαλλία με 4-0 από την Παρί Σεν Ζερμέν στον πρώτο αγώνα των δύο ομάδων για τη φάση των «16» του Champions League αναμφίβολα προκάλεσε αίσθηση, όμως πέρα από αυτό, οδηγεί τους φίλους του ποδοσφαίρου σε μία γενικότερη παραδοχή: οι «μπλαουγκράνα», έτσι όπως τους ξέραμε, τελείωσαν!

Το απόλυτο, κυριαρχικό ποδόσφαιρο που έπαιζαν οι Καταλανοί στην εποχή του Πεπ Γκουαρδιόλα δεν το παίζουν πια. Είχαν μία αναλαμπή πρόπερσι, όταν έκαναν το τρεμπλ στην πρώτη χρονιά με τον Λουίς Ενρίκε στον πάγκο τους, παίζοντας ανά διαστήματα όμορφο ποδόσφαιρο, και πέρυσι όταν πανηγύρισαν το νταμπλ, αλλά φέτος επέστρεψαν στην εσωστρέφεια της μετά Γκουαρδιόλα εποχής.

Αποκορύφωμα ασφαλώς ο αγώνας του “Parc des Princes”, την Τρίτη 14 Φεβρουαρίου, όπου οι Παριζιάνοι τους σκόρπισαν στους πέντε ανέμους, κάνοντας το απόλυτο ματς, την ίδια ώρα που η παρέα του Λιονέλ Μέσι ήταν αγνώριστη. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι, ο Λουίς Ενρίκε, του οποίου η προπονητική αξία δε θα έπρεπε να αμφισβητείται (ήταν αυτός που βοήθησε πρόπερσι τα μέγιστα στην αγωνιστική ανάταση της «Μπάρτσα»), έκανε πολλά και, κυρίως, κρίσιμα λάθη. Το βασικότερο εξ αυτών ήταν η χρησιμοποίηση του Αντρέ Γκόμεζ έναντι του Ιβάν Ράκιτιτς στην αρχική ενδεκάδα. Η Μπαρτσελόνα έπαιζε έτσι με τρία αργά χαφ. Τον Σέρχιο Μπουσκέτς, που έτσι κι αλλιώς είναι αργός, τον Αντρές Ινιέστα, που είναι πια 33 και σε καμία περίπτωση δεν έχει τη φρεσκάδα του παρελθόντος και τον «βαρύ» Πορτογάλο. Απόλυτα λογικά λοιπόν, η Παρί, που είχε στη μεσαία της γραμμή τους Αντριέν Ραμπιό, Μάρκο Βεράτι και Μπλες Ματουιντί, κατάφερε να θριαμβεύσει.

Αν όμως κανείς αφήσει στην άκρη την ποδοσφαιρική ανάλυση της ευρείας ήττας της «Μπάρτσα» στη Γαλλία, το αποτέλεσμα αυτό είναι η αφορμή για να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και να αναπτυχθεί μία γενικότερη φιλολογία γύρω από το αν έχει έρθει το οριστικό τέλος εποχής για την Μπαρτσελόνα της δεκαετίας 2006-2015. Ίσως όμως το σωστότερο θα ήταν να μη βάζαμε την ταμπέλα της έκφρασης «τέλος εποχής», αλλά να πούμε αυτό που ήδη έχει καταγραφεί από την πρώτη παράγραφο του παρόντος κειμένου, ότι δηλαδή η Μπαρτσελόνα, έτσι όπως την είχαμε συνηθίσει, δεν υπάρχει πια! Η εν λόγω διαπίστωση είναι περίπου το ίδιο δεδομένη όσο η διαπίστωση ότι η γη γυρίζει γύρω από τον άξονα της.

Για την ομάδα του Λουίς Ενρίκε προέχει πλέον να ηρεμήσει και να προσπαθήσει να «σώσει οτιδήποτε αν σώζεται» από την εφετινή χρονιά. Ένας καλός τρόπος θα ήταν να κατακτήσει το Copa del Rey, όπου είναι το απόλυτο φαβορί παίζοντας στον τελικό με την Αλαβές, αλλά και να δώσει το 100% των δυνάμεών της στη ρεβάνς με την Παρί Σεν Ζερμέν, έστω για να αποχαιρετήσει το Champions League με ψηλά το κεφάλι. Στην Primera Division, η κατάσταση μάλλον δεν μπορεί να αλλάξει, καθώς η Ρεάλ Μαδρίτης έχει μία καλή διαφορά και δείχνει να είναι σοβαρή. Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι εύκολα, διότι η ψυχολογία των παικτών της καταλανικής ομάδας είναι διαλυμένη, γεγονός που εύκολα μπορούσε να παρατηρήσει κανείς στα πρόσωπά τους στο παιχνίδι πρωταθλήματος με τη Λεγκανές, όπου μάλιστα χρειάστηκαν ένα -το λιγότερο- αμφισβητούμενο πέναλτι για να κερδίσουν με 2-1 στις καθυστερήσεις.

Το καλοκαίρι βέβαια πρέπει να γίνει μία ειλικρινής συζήτηση γύρω από το τι θέλει και το τι μπορεί να κάνει η Μπαρτσελόνα τα επόμενα χρόνια. Είναι βέβαιο ότι έτσι όπως είναι, αυτήν τη στιγμή, δεν μπορεί να συνεχίσει. Ο πρόεδρος Ζοζέπ Μαρία Μπερτομέου έχει να επιλέξει ανάμεσα σε δύο δρόμους: είτε θα αποφασίσει να στηρίξει τον Λουίς Ενρίκε, προχωρώντας όμως σε γενναία ανανέωση του ρόστερ, με τουλάχιστον 7-8 αλλαγές παικτών σε μεσαία και αμυντική γραμμή, είτε θα αποφασίσει να αντικαταστήσει τον προπονητή της ομάδας του με κάποιον που θα προτιμά ένα διαφορετικό στυλ ποδοσφαίρου.

Στην πρώτη περίπτωση, η λογική έχει να κάνει ναι μεν με τη διατήρηση του “MSN” (Μέσι-Σουάρες-Νεϊμάρ) στην επίθεση, αλλά και με την ανάγκη δε να υπάρχουν πιο φρέσκα άτομα στο κέντρο και στην άμυνα, που θα μπορούν να ακολουθήσουν τον ρυθμό τυχόν γρήγορων αντιπάλων τους και δε θα γίνονται έρμαιο στις ορέξεις της Παρί και της… κάθε Παρί. Στη δεύτερη περίπτωση, μιλάμε για αλλαγή συστήματος, όπου όμως εκεί θα σπάσει το “MSN”, οπότε θα πρέπει να αντιμετωπιστεί επιπλέον και η δυσαρέσκεια των οπαδών του καταλανικού συλλόγου. Να φύγει, με άλλα λόγια, ο Νεϊμάρ και να αποκτηθεί ένα ογκώδης φορ, στο στυλ του Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι ή του Έντινσον Καβάνι, που θα κάνει δίδυμο με τον Λουίς Σουάρες, ενώ ο Λιονέλ Μέσι θα κινείται πίσω τους σε ρόλο «δεκαριού». Μιλάμε δηλαδή για 4-4-2 σε μορφή ρόμβου, με άλλον προπονητή, αλλά και με λιγότερες αλλαγές στο ρόστερ.

Όπως και να ‘χει πάντως, η «Μπάρτσα» πρέπει να αλλάξει! Και όπως κάθε αλλαγή απαιτεί χρόνο για να αφομοιωθεί, έτσι και αυτή των «μπλαουγκράνα» δεν μπορεί να γίνει ομαλά από τη μια στιγμή στην άλλη. Τα υπόλοιπα είναι συζήτηση για το καλοκαίρι, μίας και ακόμη η σεζόν βρίσκεται σε εξέλιξη…

No related posts.