Το Α.Π.Θ. δίπλα στους πρόσφυγες

Το Α.Π.Θ., σε συνεργασία με τον Δήμο Θεσσαλονίκης, στέλνει δύο φορές καθημερινά ομάδες δημιουργικής απασχόλησης στο Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων στα Διαβατά και στο Λιμάνι.

Μαθήματα Αγγλικών, μαθήματα Ελληνικών σε ενήλικες, ζωγραφική, αθλητικές δραστηριότητες για εφήβους και θέατρο είναι μόνο κάποιες από τις δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα από τις αρχές Μαρτίου στους καταυλισμούς προσφύγων, χάρη στους εθελοντές φοιτητές και συντονιστές. Με αφορμή ένα e-mail που στάλθηκε στον πανεπιστημιακό λογαριασμό των φοιτητών, δήλωσαν συμμετοχή περίπου 500 φοιτητές από τους οποίους ένας μεγάλος αριθμός δραστηριοποιείται ενεργά. Στις αποστολές συμμετέχουν φοιτητές από όλα τα τμήματα του Α.Π.Θ. με μία από τις κυριότερες ομάδες να είναι αυτή της Παιδαγωγικής Σχολής. Στα Διαβατά και στο Λιμάνι, εκτός από τις ομάδες δημιουργικής απασχόλησης που συγκρότησε το Α.Π.Θ., δρα μια πλειάδα ομάδων: τα Παιδικά Χωριά SOS, οι Crazy balloons, το Σώμα Ελληνίδων Οδηγών, η Χ.Α.Ν.Θ., το Χαμόγελο του Παιδιού, η Άρσις, η Αντιγόνη, ο Σύλλογος Φίλων-Εθελοντών της Εταιρίας Προστασίας Ανηλίκων Θεσσαλονίκης και ανεξάρτητες ομάδες.

Το ραντεβού δίνεται στο Δημαρχείο στις 9:30 για τις πρωινές ομάδες και στις 14:30 για τις απογευματινές. Η μεταφορά γίνεται είτε με οχήματα του Δήμου είτε με οχήματα του Αριστοτελείου και οι δράσεις διαρκούν γύρω στις τρεις με τέσσερις ώρες. Το ε.ΜΜΕ.ίς συνόδευσε την ομάδα ζωγραφικής στα Διαβατά, υπεύθυνη της οποίας είναι η Φωτεινή Καργιωτάκη.

Με την άφιξη του λεωφορείου τα παιδιά έτρεξαν γεμάτα ενέργεια και με ένα πλατύ χαμόγελο στην είσοδο του πρώην «Στρατοπέδου Αναγνωστοπούλου» για να υποδεχτούν την ομάδα. Εκείνη, μέχρι να τακτοποιηθεί και να οργανωθεί, έπαιξε μαζί τους μουσικοκινητικά παιχνίδια. Τα περισσότερα από τα παιδιά έχουν μάθει ήδη κάποια τραγούδια, όπως το «Χαρωπά τα δυο μου χέρια», ενώ και εθελοντές έχουν μάθει δικά τους τραγούδια.

Αυτήν τη φορά, το θέμα ήταν η θάλασσα και οι μικροί πρόσφυγες καλούνταν να ζωγραφίσουν ψαράκια με νερομπογιές και στη συνέχεια να τα κολλήσουν πάνω σε ένα ύφασμα, τον βυθό της θάλασσας. Αναπάντεχα, ένας κύριος μεγαλύτερης ηλικίας ζήτησε κηρομπογιές για να συμμετέχει και αυτός. Ζωγράφισε ένα πλοιάριο με πρόσφυγες που ρυμουλκείται από πλοίο της ελληνικής ακτοφυλακής. Λίγο πιο πέρα σχεδίασε τις σκηνές του καταυλισμού να καίγονται, όπως ακριβώς συνέβη πρόσφατα. Πρώτη φορά η ομάδα είχε μαζί της μεταφραστή, τον Ομράν Κασσιέρ, φοιτητή Ιατρικής, που διευκόλυνε τη συνεννόηση σε μεγάλο βαθμό, καθώς κάθε φορά που κρινόταν απαραίτητο έδινε οδηγίες στα παιδιά. Παράλληλα, μια νεαρή Σύρια μητέρα, απόφοιτος Βιολογίας, που μιλούσε αγγλικά, βοηθούσε στη μετάφραση, κάτι που κάνει κάθε εβδομάδα.

Φοιτητές εν δράσει

Ο Παναγιώτης Γιαννακός, φοιτητής του τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, συμμετέχει στην ομάδα ζωγραφικής από τότε που ξεκίνησε. «Οι εμπειρίες αυτές είναι για μένα πρωτόγνωρες. Τα παιδιά είναι τρέλα. Τα παιδιά έχουν πολλή όρεξη για παιχνίδι, μάλλον επειδή βαριούνται» σημείωσε και πρόσθεσε: «Γενικότερα, όλη η αραβική νοοτροπία νομίζω μας μοιάζει. Είμαστε ίδιοι σε πολλά πράγματα». Ο Παναγιώτης αναλαμβάνει συνήθως τον συντονισμό των ομαδικών παιχνιδιών και τα καταφέρνει περίφημα αν κρίνουμε από τα πρόσωπα των παιδιών. Παρατηρεί: «Τα παιδιά μαλώνουν πιο επιθετικά. Δεν είναι κοκορομαχία, θα χτυπήσουν το ένα το άλλο. Μου είπαν ότι έτσι έχουν μεγαλώσει».

«Οι εμπειρίες του πολέμου δεν θα έλεγα ότι φαίνονται πάνω στις ζωγραφιές. Τα παιδιά είναι χαρούμενα όταν πηγαίνουμε εμείς. Ζωγραφίζουν ό,τι θέλεις, αλλά πολύ χαρούμενα πράγματα. Είναι και ορισμένα που μπορεί να ζωγραφίζουν τανκς ή κάτι τέτοια, αλλά είναι λίγα αυτά τα παιδιά» σχολίασε η Μαρία Τσίγκου, φοιτήτρια του τμήματος Πολιτικών Επιστημών. Την αντίθεσή της πάνω σε αυτό εξέφρασε η Θεοδώρα Στόικου, απόφοιτη του τμήματος Πολιτικών Επιστημών: «Θεωρώ ότι κάποια παιδιά αυτά που έχουν βιώσει δεν τα έχουν ξεχάσει ακόμη, οπότε μέσα από τις ζωγραφιές μπορείς να δεις πολύ χαρούμενα χρώματα αλλά και να δεις και πιο σκοτεινά».

Η Στέλλα Καρατζιάννη, φοιτήτρια Φαρμακευτικής, εμφανίστηκε αρκετά προβληματισμένη: «Γενικά το θεωρώ μια πολύ ωραία εμπειρία και το έκανα, επειδή πιστεύω ότι υπάρχει ανάγκη να προσφέρουμε και η αλληλεγγύη είναι τρόπος και για κοινωνική αλλαγή, αν και συνειδητοποιώ ότι αυτό που κάνουμε δεν είναι η λύση στο πρόβλημα που υπάρχει. Εμείς ‘χαϊδεύουμε’ το πρόβλημα, το κάνουμε πιο ανθρώπινο».

Το μεράκι, οι άφθονες ιδέες και ο προσωπικός χρόνος που αφιερώνουν χαρακτηρίζουν τους εθελοντές και συντονιστές των ομάδων. Περνώντας κανείς μερικές ώρες με τη Φωτεινή, τη Λίλη, τον Παναγιώτη, τη Δώρα, τη Στέλλα, την Αργυρώ, τη Μαρία, την Άννα, την Κατερίνα και όλους τους υπολοίπους και βλέποντας τα προσφυγόπουλα να διασκεδάζουν, καταλαβαίνει πόσο σημαντικό είναι να προσφέρεις στο κοινωνικό σύνολο.

*Να σημειωθεί πως προηγήθηκαν δύο επιμορφωτικές συναντήσεις που εισήγαγαν κάποιους προβληματισμούς και ενημέρωσαν για βασικά ζητήματα που αφορούν τους προσφυγικούς καταυλισμούς, καθώς και ευρύτερα θέματα που άπτονται του προσφυγικού φαινομένου σήμερα. Η εποπτεία των δραστηριοτήτων στον καταυλισμό των Διαβατών γίνεται από επιστημονική ομάδα με υπεύθυνες την Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Ελένη Χοντολίδου, και την Επίκουρη Καθηγήτρια, Εύχαρι Παναγοπούλου.

No related posts.