Τελικά, ο Έλληνας αγαπάει το τένις…

Σερίνα Γουίλιαμς, Μαρία Σαράποβα, Ράφαελ Ναδάλ, Νόβακ Τζόκοβιτς, Ρότζερ Φέντερερ, Άντι Μάρεϊ… Οι παλιότεροι: Αντρέ Αγκάσι, Μπγιορν Μποργκ και πάει λέγοντας. Για τους πιο μυημένους: Κέι Νισικόρι, Νικ Κύργιος, Τζο-Βιλφρίντ Τσονγκά… Αυτά είναι τα ονόματα που θα αναφερθούν, λίγο-πολύ, σε feedback που θα λάβει κάποιος όταν θα προσπαθήσει να ανοίξει συζήτηση για τένις. Και η κουβέντα θα πάει στα Grand Slam και στα Masters, στους τραυματισμούς του «Ράφα», στα κατορθώματα του αειθαλή Ελβετού, στις επιδόσεις του εξωπραγματικού «Νόλε» και στο ντοπάρισμα της «Μάσα».

Τένις, ναι, όντως, είναι είναι όλα αυτά. Και δικαίως, θα πει κανείς, αφού πρόκειται για τα κορυφαία ονόματα στο γυναικείο και στο αντρικό ταμπλό. Ωστόσο, επειδή, καλώς ή κακώς, ζούμε στην Ελλάδα, πολλούς από εμάς ίσως μας ενδιαφέρει να μάθουμε κάποια πράγματα για το πώς υπάρχει το άθλημα αυτό στη χώρα μας. Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, συναντήθηκα με τον πρόεδρο του Ομίλου Αντισφαίρισης Θεσσαλονίκης (Ο.Α.Θ.) και τον Γενικό Γραμματέα της Ελληνικής Φίλαθλης Ομοσπονδίας Αντισφαίρισης (Ε.Φ.Ο.Α.), Δημήτρη Σταματιάδη, και τον Υπεύθυνο Προπονητή Ακαδημιών του Slice Tennis Club (υπό τον Ναυτικό Όμιλο Θεσσαλονίκης), Νίκο Τάτση.

Ο.Α.Θ., Ε.Φ.Ο.Α. και προσπάθεια ανάπτυξης του τένις στην Ελλάδα

Στην καρδιά της Καλαμαριάς, στην οδό Κύπρου και στον αριθμό 12 στεγάζεται ο Όμιλος Αντισφαίρισης Θεσσαλονίκης (Ο.Α.Θ.). «Υπάρχει από το 1927 και είναι ο πιο παλιός και ο πιο ιστορικός όμιλος της Βόρειας Ελλάδας. Περιλαμβάνει εγκαταστάσεις με τέσσερα χωμάτινα γήπεδα, δύο γρήγορα γήπεδα πράσινης επιφάνειας και κερκίδες 300 θεατών. Αριθμεί πάνω από 300 μέλη, ενώ οι εν ενεργεία αθλητές του είναι γύρω στους 30» δηλώνει αρχικά ο πρόεδρος του Ο.Α.Θ., κ. Δημήτρης Σταματιάδης.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του κ. Σταματιάδη, ο Ο.Α.Θ. αποτελεί ένα σημαντικότατο κεφάλαιο για το ελληνικό τένις, αναδεικνύοντας τενίστες και τενίστριες που πρωταγωνιστούν σε διεθνές επίπεδο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί «η Λένα Δανιηλίδου που έφτασε μέχρι το Νο14 στον κόσμο». «Οι μεγαλύτεροι Έλληνες αθλητές είναι αθλητές του Ο.Α.Θ. Αυτή τη στιγμή, έχουμε τη Βαλεντίνη Γραμματικοπούλου, το Νο2 στην Ελλάδα, που πρωταγωνιστεί παντού, αλλά και τον Κωνσταντίνο Οικονομίδη, τον μεγαλύτερο σύγχρονο Έλληνα αθλητή» τονίζει στη συνέχεια. Άλλοι σπουδαίοι Έλληνες αθλητές, που δεν προέρχονται από τον Όμιλο αλλά διαπρέπουν σε διεθνές επίπεδο είναι ο Στέφανος Τσιτσιπάς και η Μαρία Σάκκαρη.

Κατά το παρελθόν, όταν δεν υπήρχε οικονομική κρίση, ο Όμιλος Αντισφαίρισης Θεσσαλονίκης ήταν σε θέση να διοργανώνει ένα εξόχως σημαντικό τουρνουά, αυτό των 50.000 δολαρίων, με τη συμμετοχή κορυφαίων αθλητών απ’ όλο τον κόσμο. «Είχαν ξεκινήσει να γίνονται διάφορα πράγματα, τα οποία τώρα έχουν σταματήσει λόγω της οικονομικής κρίσης» αναφέρει, με μία δόση νοσταλγίας, ο κ. Σταματιάδης. Επρόκειτο μάλιστα για ένα τουρνουά το οποίο προσέλκυε το ενδιαφέρον του κόσμου και απόδειξη γι’ αυτό, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, είναι το γεγονός ότι «κατά το παρελθόν, υπήρξαν αγώνες στους οποίους οι κερκίδες δεν επαρκούσαν και τοποθετούνταν λυόμενες κερκίδες για να εξυπηρετηθεί ο κόσμος».

Φαίνεται, λοιπόν, πως το ελληνικό φίλαθλο κοινό αγαπάει το τένις και ακριβώς εδώ δημιουργείται η παραδοξότητα για την όχι και τόσο μεγάλη δημοσιογραφική κάλυψη της οποίας τυγχάνει το άθλημα από τα Μέσα. «Το τένις δεν παίρνει το κομμάτι που του αξίζει στα ελληνικά Μέσα. Το θέμα είναι ότι ο κόσμος το βλέπει. Άνθρωποι καναλιών που μεταδίδουν αγώνες τένις μου λένε ότι τα ποσοστά τηλεθέασης είναι πολύ πιο αισιόδοξα απ’ όσο φαντάζονταν. Ο κόσμος παρακολουθεί πολύ τένις στην τηλεόραση και το ίδιο ισχύει και με τα sites, έχουν μεγάλη επισκεψιμότητα» ήταν τα λόγια του κ. Σταματιάδη.

Ο Δημήτρης Σταματιάδης, όπως προαναφέρθηκε, είναι και ο Γενικός Γραμματέας στην Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Αντισφαίρισης (Ε.Φ.Ο.Α.), που συνδέεται άμεσα με τον Ο.Α.Θ., ο οποίος ανήκει και στα ιδρυτικά της μέλη. «Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν πάνω από 300 σωματεία που είναι εγγεγραμμένα στην Ομοσπονδία, υπάρχουν όμως και πάρα πολλά άλλα που λειτουργούν ως επιχειρήσεις. Υπάρχει η Ένωση που αποφασίζει τοπικά και η Ομοσπονδία που αποφασίζει πανελλαδικά. Ο Ο.Α.Θ. είναι από τα ιδρυτικά μέλη της Ομοσπονδίας, βασικό μέλημα της οποίας είναι η ανάπτυξη του τένις σε οποιαδήποτε μορφή» μας πληροφορεί ο κ. Σταματιάδης.

Μοιραία τότε, η κουβέντα πήγε στο ντόπινγκ, καθώς ο κ. Σταματιάδης είναι μεταξύ των ανθρώπων που έφεραν στην Ελλάδα κανόνες σχετικούς με αυτό στο τένις, αλλά και με αφορμή την πρόσφατη υπόθεση της Μαρία Σαράποβα η οποία ανακοίνωσε ότι έχει πιαστεί ντοπέ. «Το ντόπινγκ απομακρύνει τον κόσμο γενικά από τον αθλητισμό και, κατά συνέπεια, και από το τένις. Είναι μεγάλη μάστιγα και πρέπει να καταπολεμηθεί. Πρέπει να είμαστε σκληροί με αυτό. Πρέπει να δίνουμε εντελώς διαφορετικά πρότυπα στα παιδιά. Πολλοί μπορεί να παίρνουν ένα υγιές προϊόν ή να κάνουν μία σωστή διατροφή. Από το σημείο όμως αυτό μέχρι το ντόπινγκ υπάρχει μία απόσταση» υπογραμμίζει κατηγορηματικά ο κ. Σταματιάδης.

Όταν έφευγα από τον Όμιλο Αντισφαίρισης είχε βραδιάσει. Η αίσθηση της υγρασίας ήταν έντονη. Ησυχία επικρατούσε γενικότερα και το διαρκές «τάκα-τούκα» από τις ρακέτες συνόδευσε τα βήματά μου μέχρι να βρεθώ στη Βασιλίσσης Όλγας και να χαθώ στο «8» με κατεύθυνση το κέντρο…

Μία ακαδημία με θέα τον Θερμαϊκό

Λίγο πιο κάτω από τον Όμιλο Αντισφαίρισης Θεσσαλονίκης, λειτουργεί εδώ και περίπου επτά χρόνια η ακαδημία τένις, Slice Tennis Club, που υπάρχει υπό τη σκέπη του Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης. «Οι εγκαταστάσεις εδώ περιλαμβάνουν πέντε γήπεδα τένις, αποδυτήρια και εντευκτήριο» ήταν τα πρώτα λόγια που μου είπε ο κ. Νίκος Τάτσης, προπονητής στην ακαδημία και υπεύθυνος για την εν γένει λειτουργία της.

Η αλήθεια είναι πως όταν επισκέφτηκα το Slice Tennis Club, που βρίσκεται μέσα στο Ναυτικό Όμιλο Θεσσαλονίκης, στο μυαλό μου υπήρχε ακόμη η εικόνα του Ομίλου Αντισφαίρισης Θεσσαλονίκης, με τις εντυπωσιακές του εγκαταστάσεις και τη μορφή που αυτές έπαιρναν μέσα στη νύχτα. Εντέλει, είδα κάτι εξίσου ωραίο, αν και όχι τόσο μεγάλο σε έκταση, το οποίο μάλιστα είχα την ευκαιρία να το απολαύσω υπό το φως του ήλιου και ενώ στο φόντο ήταν διακριτός ο Θερμαϊκός.

Το Slice Tennis Club φιλοξενεί τμήματα παιδιών και ενηλίκων. Φυσικά, τένις στα πέντε γήπεδά του, τα οποία έχουν μαλακό-συνθετικό χλοοτάπητα για να απορροφούνται οι κραδασμοί, μπορεί να παίξει ο οποιοσδήποτε το θελήσει. «Τα τμήματα παιδιών είναι 4-16 χρονών, ενώ τα τμήματα ενηλίκων από 19 χρονών και πάνω. Μεταξύ 16 και 19 χρονών είναι πιο περιορισμένος ο αριθμός των παιδιών, διότι τα παιδιά έχουν σχολείο και αυτό περιορίζει την αθλητική τους δραστηριότητά» μας εξηγεί ο κ. Τάτσης.

Εν συνεχεία, τον ρώτησα για το αν η Πολιτεία παρέχει -και σε ποιο βαθμό- βοήθεια στο τένις και η απάντησή του σίγουρα δε με έκανε να πέσω από τα σύννεφα: «Η Πολιτεία, όπως και σε όλα τα αθλήματα, δεν παρέχει κάποια βοήθεια. Ποτέ δε συνέβη αυτό. Όχι στην κορυφή μόνο, αλλά κανείς από αυτούς που ξεχώριζε δεν μπορούσε, λόγω οικονομικών δυσκολιών, να κάνει το βήμα παραπάνω. Υπάρχει έλλειψη οργανωμένων ακαδημιών και πρέπει να εστιάσουμε σε αυτό».

Πάντως, ένα από τα παράπονα που εκφράζουν οι Έλληνες φίλοι του τένις είναι το γεγονός ότι σπανίως θα υπάρξει κάποιος Έλληνας πρωταθλητής που θα πρωταγωνιστήσει σε διεθνές επίπεδο. Ό,τι πιο κοντινό υπάρχει σε τενίστα κορυφαίο στο παγκόσμιο στερέωμα, αυτήν τη στιγμή, είναι ο Νικ Κύργιος, Ελληνοαυστραλός που δηλώνει Αυστραλός. Ο κ. Τάτσης εκφράζει την άποψή του: «Χρειάζονται ακαδημίες που θα δημιουργήσουν αθλητές, ανάλογα με τις κατηγορίες και τις ηλικίες τους, και αυτό το πράγμα όσο περισσότερο μεγαλώσει τόσο καλύτερη εξέλιξη θα έχει για τον κάθε αθλητή. Τα παιδιά 14-15 χρονών δεν μπορούν να συνδυάσουν αθλητισμό και σχολείο και για να προχωρήσει ένας αθλητής και να φτάσει σε ένα καλό επίπεδο θα πρέπει να αφιερώσει πολλές μέρες και ώρες ημερησίως. Αν μιλάμε για μαζικό αθλητισμό είναι πιο απλά τα πράγματα. Είναι άλλο το κάνω πρωταθλητισμό και άλλο το γνωρίζω το άθλημα και το κρατάω σε όλη μου τη ζωή».

Πώς, όμως, μπορείς να κάνεις πρωταθλητισμό σε μία Ελλάδα που ζει σε μία… μόνιμη κατάσταση έκτακτης ανάγκης, πολλώ δε μάλλον όταν οι ίδιοι οι άνθρωποι του τένις υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν οι οικονομικοί πόροι που απαιτούνται; Φαίνεται πως κάτι τέτοιο είναι δύσκολο, αλλά ίσως όχι και ακατόρθωτο. Ο κ. Τάτσης πάντως δίνει οδηγίες σε νεαρούς αθλητές και νεαρές αθλήτριες που ονειρεύονται στο μέλλον να πρωταγωνιστούν στα διεθνή courts: «Ένας αθλητής μπορεί να παίζει μια φορά την εβδομάδα και να το κάνει σοβαρά, ένας πρωταθλητής θα πρέπει να παίζει πέντε με έξι φορές την εβδομάδα και να το κάνει σοβαρά επίσης. Αυτή είναι η διαφορά».

Σύνδεση πρωταθλητισμού και ντόπινγκ σίγουρα υπάρχει, όμως, για τον κ. Τάτση, το πρώτο δε συνεπάγεται το δεύτερο. «Βλέπουμε κάποιους κορυφαίους αθλητές και βλέπουμε ότι αντέχουν συνέχεια από το πρώτο λεπτό μέχρι το τελευταίο, παίζουν την επόμενη εβδομάδα άλλο τουρνουά και μετά άλλο και μετά άλλο. Όλοι αυτοί οι αθλητές παίζουν από πάρα πολύ μικρή ηλικία, ακολουθούν ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, γυμναστική σωματικής καταπόνησης, ώστε να αντέχουν στην ένταση των αγώνων, και υπάρχουν και πάρα πολλές παράμετροι με το κομμάτι της τεχνικής και της απορρόφησης της δύναμης. Είναι ένα μεγάλο σύνολο και υπάρχουν πολλές παράμετροι τις οποίες κάποιος που βλέπει έναν παίκτη στην τηλεόραση δεν μπορεί να τις αντιληφθεί, δεν μπορεί να τις αναλύσει τόσο εύκολα. Πρωταθλητισμός δε συνεπάγεται αυτόματα και ντόπινγκ. Δεν μπορεί να παίζουν 1.000 αθλητές, να είναι στην παγκόσμια κατάταξη και να είναι και οι 1.000 ντοπέ» ήταν τα λόγια του.

Αφήνοντας πίσω μου τον Ναυτικό Όμιλο Θεσσαλονίκης και το Slice Tennis Club και φέρνοντας στο μυαλό μου όλα όσα συζήτησα με τους κ.κ Σταματιάδη και Τάτση, ένα πράγμα μου έμεινε και είμαι σίγουρος ότι θα το θυμάμαι εσαεί…

…Τελικά, ο Έλληνας αγαπάει το τένις. Απλά η αγάπη του αυτή δε βρίσκει πάντα τις συνθήκες που θα την κάνουν να φαίνεται…

No related posts.