Για όλους έχει ο Θεός

Τίτλος βιβλίου: Περισσότερo αίμα –  Πρωτότυπος τίτλος: Mere blod

Είδος: Αστυνομική Λογοτεχνία

Συγγραφέας: Jo Nesbo  –  Μετάφραση από τα Νορβηγικά: Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη

Εκδόσεις: Μεταίχμιο – Ημερομηνία έκδοσης: 16/9/2015

Σελίδες: 296 – Τωρινή τιμή: 12,96 Ευρώ

Ένας άγνωστος άνδρας καταφτάνει στο χωριό Κόσουν της Λαπωνίας, προσπαθώντας να πετύχει τον διττό σκοπό του. Σε μια κλειστή, απομονωμένη κοινωνία, έρχεται αντιμέτωπος με την αποξενωμένη τοπική κοινότητα και τις περιέργειές της, αλλά και με το ίδιο του το εγώ. Τα αμαρτήματα που έχει αφήσει πίσω στο Όσλο έχουν γίνει η σκιά του και θα τον κυνηγήσουν. Ξέρει ότι πρέπει να είναι σε εγρήγορση, αλλά ταυτόχρονα να μην προσελκύσει τα επικριτικά βλέμματα των ντόπιων. Το δεύτερο μέρος της διλογίας «Αίμα στο χιόνι», με μία δόση ρομαντισμού στη συγγραφή του.

Ο ομοδιηγητικός αφηγητής–πρωταγωνιστής του βιβλίου, ονόματι Ουλφ, δεν είναι ο κυνηγός–θύτης, τον οποίο θα επιχειρήσει να εντοπίσει ο επιθεωρητής Χάρι Χόλε από τη γνωστή σειρά βιβλίων του Jo Nesbo. Είναι ο φυγάς που πέρα από την επιβίωσή του, επιζητά και τη λύτρωσή του, ψάχνει να αγκιστρωθεί από κάπου. Η Λέα, μια κατ’ εξαναγκασμό σύζυγος, υπομονετική, αφιερωμένη στο παιδί της και στην Εκκλησία –χαρακτηριστικά μιας κλειστής κοινωνίας-, ίσως αποδειχθεί το αποκούμπι που ψάχνει ο Ουλφ. Η αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, δίνει διαφορετική χροιά από αυτή που έχουμε συνηθίσει από τον Νορβηγό συγγραφέα. Η αμεσότητα, αυτή η εσωτερική εξομολόγηση συναισθημάτων και σκέψεων του πρωταγωνιστή σε όλο το βιβλίο, χτίζει σταδιακά τη δομή του χαρακτήρα του, βοηθώντας τον αναγνώστη να εμπεδώσει την αντίληψη της ζωής από τον πρωταγωνιστή.

«Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» είναι η έκφραση που βρίσκει εφαρμογή στην περίπτωση του Ουλφ, ο οποίος δε δίστασε να συμβιβαστεί με τον βαρώνο των ναρκωτικών «Ψαρά», προκειμένου να κερδίσει το στοίχημα της ζωής για ένα αγαπημένο του πρόσωπο. Όταν όμως ο σκοπός του δεν επετεύχθη, ο χρόνος γι’ αυτόν σταμάτησε, δεν τον ενδιέφερε ούτε η «δουλειά» που άφησε στη μέση και εξόργισε το αφεντικό του. Η αδιάλλακτη οπτική του για τον Χριστιανισμό και τον Θεό, που συναντάται σε όλο το βιβλίο και την οποία ο πρωταγωνιστής εκφράζει συνεχώς, καθώς βρίσκεται σε ένα χωριό που έχει ασπαστεί τον Προτεσταντισμό με φανατικούς πιστούς, μαρτυρά την αδικία και την απόγνωση ενός ανθρώπου στη ζωή του, ο οποίος βρίσκει το εξιλαστήριο θύμα για τα δεινά της ζωής του στο πρόσωπο του Θεού. Κάτι στο οποίο συνέβαλαν και οι επιρροές του επίσης άθεου παππού του, όπως άλλωστε όλοι μας δεχόμαστε εκούσια ή ακούσια ερείσματα από το οικογενειακό μας περιβάλλον που διαμορφώνουν τον χαρακτήρα μας. «Καταφύγια ονόμαζε τις εκκλησίες του. Καταφύγια από τον φόβο του θανάτου, για την αδάμαστη ελπίδα των ανθρώπων για την αιώνια ζωή».

Το ιδιαίτερο αφηγηματικό χαρακτηριστικό του Nesbo σε κάθε του συγγραφική απόπειρα, το διδακτικό ύφος, κάνει για μία ακόμα φορά την εμφάνισή του. Η σύνδεση του τόπου, της ιστορίας και των παραδόσεών του, με την ιστορία που εκτυλίσσεται στο βιβλίο, αφήνουν διπλά αναζωπυρωμένο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Στη «Νυχτερίδα» ήταν οι Αβορίγινες. Τώρα, η Λαπωνία, οι Σάμι, ο Λαστεντανισμός θα είναι μερικά από τα αντικείμενα για τα οποία θα αναζητήσει περισσότερες πληροφορίες στην αέναη εγκυκλοπαίδεια του Διαδικτύου. Η εξονυχιστική περιγραφή των γραφικών τοπίων του χωριού Κόσουν, του νομού Φίνμαρκ, οπτικοποιεί στον αναγνώστη την περιοχή δράσης του Ουλφ, κάτι που επιτυγχάνεται αφενός από την αρμονική μετάφραση της Κρυστάλλης Γλυνιαδάκη, η οποία μεταδίδει με γλαφυρότητα την απλοϊκή και πολλές φορές ωμή γλώσσα που χρησιμοποιεί ο Nesbo και αφετέρου από το ζωντανό και οικείο ύφος του κειμένου, δίχως μακροσκελείς ή κουραστικούς διαλόγους, με εικόνες και ευφάνταστες παρομοιώσεις.

Πολλοί από τους εκατομμύρια θαυμαστές του Νορβηγού συγγραφέα έσπευσαν να επικρίνουν το βιβλίο. Προφανώς, οι εθισμένοι από τη σειρά βιβλίων με τον Χάρι Χόλε, τον μετρ εξιχνιασμού εγκλημάτων, απογοητεύτηκαν από την πλοκή. Οι αδιάλειπτες ανατροπές, ο ρόλος του αναγνώστη-ντετέκτιβ που επιζητά και αυτός τη λύση του εγκλήματος δεν είναι το χαρακτηριστικό αυτού του βιβλίου. Η ιστορία μοιάζει να είναι κλισέ και ενίοτε προβλέψιμη.

Ωστόσο, ο Nesbo -όχι τυχαία- φαίνεται να έχει μετενσαρκώσει τον Χάρι Χόλε σε Ουλφ. Η συντροφιά του αλκοόλ, ο πόνος για τα αγαπημένα του πρόσωπα, οι τάσεις αυτοκαταστροφής και φυσικά η ευρηματικότητα ενσωματόνονται στον ήρωα του βιβλίου. «Άρπαξα τα μπουκάλια και έφυγα δίχως δεύτερη κουβέντα […] εγώ θα με ξέκανα ως εδώ ήταν. Κανείς δε θα με έκλαιγε, κανείς δε θα συγκινούταν».

Η αγωνία και το ενδιαφέρον για την κατάληξη της ιστορίας και των προσώπων της είναι ατέρμονα. Όσο για την πιο ρομαντική απόχρωση; Ταιριάζει απόλυτα με το μήνυμα του βιβλίου. Αργά ή γρήγορα, όσοι νιώθουν ξεπουλημένοι από την ίδια τη ζωή, μπορούν να βρουν αυτό που χρειάζονται, εκεί που δεν το περιμένουν…

No related posts.