Ο δημοσιογράφος στην Ελλάδα σήμερα

Μέχρι τέσσερις τηλεοπτικές άδειες ελεύθερης μετάδοσης θα δίνονται από την κυβέρνηση σύμφωνα με το νομοσχέδιο που πέρασε πριν από περίπου 20 ημέρες από τη Βουλή. Παράλληλα, πριν από μια εβδομάδα άρχισε να εξαρθρώνεται σπείρα εκβιαστών δημοσιογράφων, ενώ την Πέμπτη είχαμε… ομορφιές στον χώρο της αθλητικής δημοσιογραφίας, στη μετάδοση του Ολυμπιακός-Άντερλεχτ.

Αυτό είναι πάνω-κάτω το τοπίο στο οποίο καλείται να δουλέψει ένας δημοσιογράφος στην Ελλάδα του σήμερα. Από πού να το πιάσει κανείς και τι να σκεφτεί για να μη χάσει την αισιοδοξία του; Το θλιβερά εντυπωσιακό είναι ότι οι τρεις παραπάνω καταστάσεις, αν και φαινομενικά μοιάζουν άσχετες μεταξύ τους, συνδέονται και, κατά κάποιον τρόπο, ενυπάρχουν κάτω από το ίδιο πέπλο. Δημιουργείται, πλέον, ξεκάθαρα σε όλους η εντύπωση ότι η επιβίωση στον χώρο της δημοσιογραφίας επιτυγχάνεται μόνο μέσω της εξυπηρέτησης των συμφερόντων της εκάστοτε εξουσίας.

Η αλήθεια είναι πως κανείς δε γίνεται σοφότερος από την παραπάνω παραδοχή, ωστόσο αξίζει να σημειωθεί πως είναι από τις ελάχιστες φορές που κάποια κυβέρνηση παραδέχεται έμμεσα (και ας το αρνείται) ότι θέλει να έχει τον απόλυτο έλεγχο στο τι θα λέγεται στην τηλεόραση. Διότι, αν θέλει να καταπολεμήσει τη διαφθορά των Μέσων, που πρέπει να το κάνει, υπάρχουν άλλοι τρόποι, περισσότερο δημοκρατικοί. Το να αποφασίζει, όμως, ο εκάστοτε Υπουργός Επικρατείας ποιοι θα πάρουν τηλεοπτικές άδειες και ποια κανάλια θα εκπέμψουν είναι το λιγότερο απαράδεκτο. Στην ουσία, η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ. λέει πως, εκτός από τους τέσσερις τηλεοπτικούς σταθμούς της Δημοσίας Τηλεόρασης, θέλει να έχει για φερέφωνά της και τα τέσσερα ιδιωτικά κανάλια τα οποία, βάσει του νομοσχεδίου που ψηφίστηκε, θα αδειοδοτήσει. Μοιραία, αυτό θα συμβεί, καθώς είναι λογικό οι καναλάρχες να θεωρήσουν ότι αν δεν την κανακέψουν δε θα μπορέσουν να επιβιώσουν. Είναι βέβαια πολύ πιθανό το νομοσχέδιο να ακυρωθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Ο δημοσιογράφος του σήμερα καλείται να υπάρξει σε ένα περιβάλλον στο οποίο επικρατούν οι πονηροί. Εκβιασμοί, εκμετάλλευση υπερόγκων διαφημιστικών κονδυλίων και ως αντάλλαγμα σύνταξη άρθρων υπέρ συγκεκριμένων κάποιων, οι οποίοι συνήθως έχουν μία μορφή υψηλής εξουσίας.

Συμφέροντα, συμφέροντα, συμφέροντα παντού! Συμφέροντα και στην αθλητική δημοσιογραφία. Ο Αλέξης Σπυρόπουλος απολύθηκε τον περασμένο φθινόπωρο, γιατί έχει γράψει και έχει πει πράγματα που αντίκεινται στα συμφέροντα του Ολυμπιακού. Σε κάποιον άλλον απαγορεύτηκε να μεταδώσει ξανά αγώνα των πρωταθλητών Ελλάδας, ενώ ένας τρίτος ήταν αναγκασμένος να τσιρίζει την περασμένη Πέμπτη, κατά την περιγραφή του, στο γκολ και στις ευκαιρίες των «ερυθρολεύκων» κόντρα στη βελγική Άντερλεχτ, ώστε να μην απομακρυνθεί και αυτός από το πόστο του.

Δεν είναι, λοιπόν, μόνο η οικονομική ή η προσφυγική κρίση που κάνει τα πράγματα δύσκολα στην Ελλάδα του 2016. Ολοένα και περισσότερο οι αξίες και τα ιδανικά -σε έναν τόπο που γέννησε τη δημοκρατία αλλά κατόπιν την παράτησε στο χαλάκι της εξώπορτας ενός σπιτιού κάποιου αγνώστου- χάνονται. Η ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί μόνο απαισιοδοξία μπορεί να εκπέμψει σε όλα τα επίπεδα. Η δημοσιογραφία δεν αποτελεί εξαίρεση…

No related posts.