Ο ευρωπαϊκός μπασκετικός διχασμός πιο κοντά από ποτέ

Τις τελευταίες εβδομάδες, το γόητρο του ευρωπαϊκού μπάσκετ, πληγώνεται συνεχώς. F.I.B.A. και Euroleague δεν κατέληξαν σε συμφωνία για την δημιουργία μιας κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, κοινής αποδοχής, και το σχίσμα μοιάζει ολοένα και πιο κοντά.


Το μπρα ντε φερ μεταξύ των δύο πλευρών

Κατ’ αρχάς, να αναφέρουμε πως όποιες αλλαγές προτάθηκαν εκατέρωθεν, αφορούν τη σεζόν 2016-17 και έπειτα και όχι τη φετινή η οποία ήδη τρέχει. Εκπρόσωποι της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας, της Euroleague, μεγάλων ευρωπαϊκών συλλόγων, αλλά και Εθνικών Ομοσπονδιών, συναντήθηκαν στην Ελβετία την 3η Νοεμβρίου, προκειμένου να συζητήσουν δια ζώσης την πρόταση της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας. Ποια ήταν αυτή; Η δημιουργία του Basketball Champions League. Μιας ευρωπαϊκής λίγκας, η οποία ουσιαστικά θα καταργούσε την υπάρχουσα Euroleague. Η νέα διοργάνωση, λοιπόν, θα ανήκε και θα διοικούταν 50% από τους κορυφαίους Ευρωπαϊκούς Συλλόγους και 50% από την F.I.B.A. και τους επενδυτές.

Οι συμμετέχουσες ομάδες επρόκειτο να είναι 16 στον αριθμό. Οι οχτώ (Μπαρτσελόνα, Ρεάλ Μαδρίτης, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Μακάμπι Τελ Αβίβ, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Αναντολού Εφές, Φενέρμπαχτσε) θα είχαν εγγυημένη συμμετοχή. Τέσσερις θα προέκυπταν από τις πρωταθλήτριες ομάδες Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας, Λιθουανίας και οι υπόλοιπες τέσσερις από προκριματικούς αγώνες στους οποίους θα συμμετείχαν 28 ομάδες. Ωστόσο, σύμφωνα με δηλώσεις του Γιώργου Βασιλακόπουλου στο Yellow Radio στις 17/11 «πολύ εύκολα οι 16 ομάδες θα μπορούσαν να γίνουν 24». Όλες οι ομάδες της διοργάνωσης θα μοιράζονταν 30 εκατομμύρια ευρώ ανά χρονιά, ενώ στα επόμενα χρόνια το ποσό αυτό θα μπορούσε να αυξηθεί.


Επτά μέρες μετά, ήρθε η πρόταση-απάντηση της Euroleague, η οποία ουσιαστικά μεγάλωσε ακόμα περισσότερο το χάσμα. Η Euroleague, λοιπόν (μαζί με τη στήριξη των 11 ομάδων που έχουν ήδη κλειστό συμβόλαιο μαζί της), ανακοίνωσε το δικό της νέο σύστημα διεξαγωγής. Μόνο που πρόσθεσε και έναν ισχυρό σύμμαχο στο πλευρό της. Την αμερικανική εταιρία I.M.G. (δραστηριοποιείται στα σπορ, στη μόδα και στα μίντια).

Στη διοργάνωση θα συμμετέχουν 16 ομάδες (όπως ίσχυε και στην πρόταση της F.I.B.A.), με τη διαφορά πως εδώ οι ομάδες που θα έχουν κλειστά συμβόλαια θα είναι 11 (Αναντολού Εφές, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Αρμάνι Μιλάνο, Μπαρτσελόνα, Φενέρμπαχτσε, Λαμποράλ Κούτσα Βιτόρια-Γκαστέις, Μακάμπι Τελ Αβίβ, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, Ρεάλ Μαδρίτης, Ζαλγκίρις Κάουνας) και όχι οχτώ.  Θα συμμετέχουν επίσης τρεις πρωταθλήτριες από εθνικά πρωταθλήματα (δεν έχει διευκρινιστεί ακόμα ποια), μία από τον προκριματικό γύρο στον οποίο θα συμμετέχουν οκτώ ομάδες και η πρωταθλήτρια του Eurocup. Η Euroleague υποστηρίζει ότι οι ομάδες θα λαμβάνουν περισσότερα από τα 30 εκατομμύρια τα οποία πρότεινε η F.I.B.A., ενώ, όπως δήλωσε ο Τζόρντι Μπερτομέου στο Euroleague Greece, σε βάθος δεκαετίας θα επενδυθούν 827(!) εκατομμύρια Ευρώ, τα οποία θα δοθούν στις ομάδες αλλά και γενικότερα στην ανάπτυξη του προϊόντος. Αυτά τα χρήματα προέρχονται από το τεράστιο deal που έκλεισε η Euroleague με την I.M.G.

Το σύστημα διεξαγωγής

Όπως αναφέρθηκε, η F.I.B.A. πρότεινε τη συμμετοχή 16 ομάδων οι οποίες θα αγωνίζονταν όλες μεταξύ τους σε διπλά παιχνίδια. Στην επόμενη φάση, οι οχτώ ομάδες που θα εξασφάλιζαν την πρόκριση στα πλέι οφ θα έπαιζαν σε ζευγάρια για την πρόκριση, η οποία θα κρίνονταν στις δύο νίκες (μάξιμουμ τρεις αγώνες). Έπειτα, στο Final 4, οι αγώνες θα ήταν νοκ-άουτ όπως δηλαδή συμβαίνει και σήμερα στην διοργάνωση της Euroleague.

Παράλληλα, θα υπάρχει και η δεύτερη τη τάξει διασυλλογική οργάνωση, δηλαδή το αντίστοιχο σημερινό Eurocup. Μάλιστα, έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον η δήλωση του Γιώργου Βασιλακόπουλου, στη συνέντευξη του στο Yellow Radio, όπου τόνισε πως «υπάρχει σκέψη για άμεση συγκοινωνία ανάμεσα σε Euroleague και Eurocup. Όπως είπα θα υπάρχει άνοδος και κάθοδος των ομάδων. Αυτό ευνοεί και τους νέους επενδυτές».


Η διοργάνωση της Euroleague, από την άλλη, έχει σχεδόν ίδιο σύστημα διεξαγωγής με αυτό της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας. Όπερ σημαίνει, 16 ομάδες οι οποίες θα παίξουν μεταξύ τους από δύο φορές. Ωστόσο, στα πλέιφ οφ ο νικητής κάθε ζευγαριού θα πρέπει να πάρει τρεις νίκες (μάξιμουμ πέντε αγώνες) και όχι δύο, όπως δηλαδή συμβαίνει στην πρόταση της F.I.B.A.

Όσον αφορά στο Eurocup, θα συμμετέχουν 24 ομάδες (21 από εθνικά πρωταθλήματα και τρεις με wild card). Στη συνέχεια, θα διεξάγεται Top 16, ενώ στα προημιτελικά και ημιτελικά θα διεξαχθούν διπλοί αγώνες, εντός και εκτός έδρας.

Οι χαμένοι της υπόθεσης

Ο πρώτος και βασικότερος χαμένος αυτού του διχασμού είναι το ίδιο το μπάσκετ. Φανταστείτε την ταυτόχρονη διεξαγωγή δύο κορυφαίων διασυλλογικών διοργανώσεων στην Ευρώπη, αλλά και των δύο μικρότερων που θα τις ακολουθούν. Ουσιαστικά, θα αναδεικνύονται δύο Πρωταθλητές Ευρώπης και δύο Κυπελλούχοι Ευρώπης. Θα φαίνεται ιδιαίτερα άσχημο, ξενέρωτο και μη ελκυστικό στα μάτια του μπασκετικού φιλάθλου.

Επόμενος χαμένος, κατά την προσωπική μου άποψη, είναι οι ίδιοι οι επενδυτές. Αν για παράδειγμα, εγώ θέλω να επενδύσω σε μια x ομάδα τα λεφτά μου, για ποιον λόγο να το κάνω όταν στη μεν διοργάνωση υπάρχουν οχτώ κλειστά συμβόλαια και στη δε 11; Όταν ξέρω ότι η ομάδα μου στο εθνικό της πρωτάθλημα μπορεί να τερματίσει πάνω από μία ομάδα που έχει κλειστό συμβόλαιο και παρ’ όλα αυτά να μη βγει η ίδια στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση αλλά η άλλη; Γιατί ωραία τα «θα» και τα «ίσως αυξηθούν οι ομάδες», αλλά τίποτα δεν είναι εγγυημένο.

Αυτό μου δίνει την πάσα για το τρίτο θύμα της ιστορίας, το οποίο είναι οι εθνικές λίγκες στις οποίες συμμετέχουν ομάδες που έχουν κλειστό συμβόλαιο, όπως είναι για παράδειγμα η ελληνική. Οι σύλλογοι που θα συμμετέχουν σε αυτές και δε θα κατέχουν κλειστό συμβόλαιο ουσιαστικά θα έχουν στόχο να τερματίζουν όσο πιο ψηλά γίνεται για να συμμετέχουν στην δεύτερη σε δυναμικότητα διοργάνωση, απ’ όπου θα διεκδικούν την προαγωγή τους στην πρώτη. Επίσης, η νέα μορφή της Euroleague εμπεριέχει πολύ δυνατά παιχνίδια από το ξεκίνημα της σεζόν. Οι ομάδες με τα κλειστά συμβόλαια θα δίνουν περισσότερη βάση σε αυτήν και όχι στα εθνικά τους πρωταθλήματα, τα οποία θα κινδυνέψουν με υποτίμηση.

Το παράθυρο της F.I.B.A.

Κάνοντας μια προσωπική υπόθεση, θεωρώ πως οι ομάδες οι οποίες έχουν πλέον ισχυρούς επενδυτές να τις στηρίζουν οικονομικά και δείχνουν να χτίζουν γερές βάσεις για το μέλλον είναι πολύ πιθανό να παραταχθούν στο πλευρό της F.I.B.A. Η Παγκόσμια Ομοσπονδία δε θα έβλεπε με κακό μάτι τη συμμετοχή ιστορικών και μη ομάδων, με οικονομική ευρωστία, μιας και οι παραδοσιακά ισχυρές ομάδες της Ευρώπης έχουν ήδη συμφωνήσει με τη Euroleague.

Από την Ελλάδα θα μπορούσαν να είναι η Α.Ε.Κ. του Μάκη Αγγελόπουλου, ο οποίος φαίνεται ιδιαίτερα αποφασισμένος στο έργο που έχει αναλάβει στην Ένωση, μιας και ήδη έχει επενδύσει ουκ ολίγα εκατομμύρια. Το ίδιο ισχύει και για τον Άρη του Νίκου Λάσκαρη, ο οποίος έχει ξεκαθαρίσει πως θέλει να προχωρήσει με σταθερά βήματα, με αποπληρωμή των χρεών και ταυτόχρονα σταδιακή ισχυροποίηση του ρόστερ. Ο ίδιος πάντως έχει συναντηθεί με τον Τζόρντι Μπερτομέου δύο φορές, θέλοντας προφανώς να δείξει πως ο Άρης απαλλάσσεται από τις αμαρτίες του παρελθόντος.

Δυσοίωνο το μέλλον

Μέχρι την ημέρα που γράφονται αυτές οι γραμμές (24/11), δεν έχει υπάρξει κάποια αλλαγή ή αναθεώρηση μεταξύ F.I.B.A. – Euroleague. Όπως διαφαίνεται, είναι πολύ πιθανό το ενδεχόμενο από την επόμενη σεζόν, να ζήσουμε στιγμές της περιόδου 2000-01, όταν διεξήχθησαν ταυτόχρονα δύο κορυφαίες διασυλλογικής διοργανώσεις. Η Suproleague (F.I.B.A.) και η Euroleague της ομώνυμης εταιρίας.

Related posts:

  1. Τώρα είναι η ώρα για ψυχραιμία!
  2. Ήττα για τον Π.Α.Ο.Κ. στο «Παλατάκι»
  3. Βασιλιάς στο… Παλατάκι του ο Π.Α.Ο.Κ.
  4. Η Βασίλισσα διεκδικεί ξανά το στέμμα της