Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια α λα… Αριστερά

«Αυτές οι εικόνες δε θα κατέβουν ποτέ» έλεγε ο Αντώνης Σαμαράς δείχνοντας μία εικόνα του Χριστού και της Παναγίας και εννοούσε ότι αν ερχόταν ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στην εξουσία θα καταργούταν η ύπαρξη χριστιανικών εικόνων από τις δημόσιες υπηρεσίες και τα σχολεία. Από την απέναντι, δε, πλευρά βρισκόταν ένας Αλέξης Τσίπρας που, μεταξύ όλων των υπολοίπων, υποσχόταν και διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας.

Εντέλει, ως γνωστόν, το Ιανουάριο του 2015 βγήκε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και έμενε να φανεί αν θα έκανε πράξη τα όσα υποστήριζε προεκλογικά αναφορικά και με αυτό το ζήτημα. Υπήρξε, μάλιστα, μια ολόκληρη φιλολογία κατά την περίοδο της Μεγάλης Εβδομάδας τον περασμένο Απρίλιο για το αν θα παραλαμβάναμε ως χώρα το Άγιο Φως το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου ή αν θα μας το στερούσε η κυβέρνηση «πρώτη φορά Αριστερά» επειδή ήταν άθεη. Φυσικά, ποτέ δεν υπήρξε ουσιαστικό θέμα. Αφενός μεν γιατί ο συγκυβερνήτης του Αλέξη Τσίπρα είναι ο Πάνος Καμμένος και αφετέρου δε γιατί κανέναν πολιτικό δε συμφέρει η ανοιχτή σύγκρουση με την Εκκλησία σε μία παλιομοδίτικη και ακραία συντηρητική χώρα όπως είναι η Ελλάδα. Θα προτιμήσουν να κόψουν από παντού, αλλά από την Εκκλησία ποτέ και για κανέναν λόγο.

Τελικά, βγήκε προφητικό το σποτάκι του κ. Καμμένου ενόψει των εκλογών του Σεπτεμβρίου. Ο πρόεδρος των ΑΝ.ΕΛ., γνωστός για τα ακροδεξιά του πιστεύω, έμαθε στον Πρωθυπουργό να «γράφει με το δεξί». Κάπως έτσι πήγε περίπατο η σκέψη για διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας, όπως και εκείνη για μη υποχρεωτική παρακολούθηση του μαθήματος των Θρησκευτικών στα σχολεία. Κάπως έτσι επίσης εξαιρείται η Εκκλησία από τα capital controls, που από το καλοκαίρι έχουν κάνει τεράστια ζημιά στην -ήδη γονατισμένη, είναι η αλήθεια- ελληνική οικονομία.

Ανάλογη είναι πάντως η εικόνα που δείχνει η κυβέρνηση «δεύτερη -πλέον- φορά Αριστερά» αναφορικά και με τα εθνικά ζητήματα της Ελλάδας. Οι παρελάσεις της 25ης Μαρτίου και της 28ης Οκτωβρίου όχι απλώς δεν καταργήθηκαν, αλλά επεκτάθηκαν με τελετές κλαπατσιμπάλων και παραδοσιακών χορών, στα πρότυπα των όσων λάμβαναν χώρα ως «άρτος και θεάματα» κατά την περίοδο της χουντικής επταετίας, ενώ η εικόνα του κ. Τσίπρα με στολή παραλλαγής για τις ανάγκες της άσκησης «Παρμενίων 2015» παραπέμπει ξεκάθαρα στην εποχή Κώστα Καραμανλή, Πρωθυπουργού του ελληνικού κράτους την πενταετία 2004-2009 και γνωστού θιασώτη του δόγματος «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια».

Όλα αυτά ασφαλώς φαντάζουν λογικά σε μία χώρα που είναι αγκιστρωμένη στο παρελθόν της, που έχει χτίσει έναν στιβαρό μύθο για το πόσο ένδοξη και περήφανη ιστορία τη χαρακτηρίζει. Αυτή είναι η εντύπωση με την οποία έχει εμποτιστεί η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων, από το νηπιαγωγείο ακόμη. Ότι είναι ο περιούσιος λαός αυτού του κόσμου. Και αν και είναι φανερό ότι ο κ. Τσίπρας δε νιώθει πολλά απ’ όσα λέει ή κάνει, ξέρει ότι πρέπει να τα κάνει. Γιατί αν επιλέξει να συγκρουστεί με τον συντηρητισμό, θα χάσει! Επιλέγει, λοιπόν, το «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια α λα… Αριστερά».

No related posts.