Η απόλυση Σπυρόπουλου αφορά τους πάντες

«Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες» έχει πει ο γνωστός Γάλλος συγγραφέας, ιστορικός και φιλόσοφος, Βολταίρος, και η αλήθεια είναι πως η φράση αυτή αποτελεί, ή καλύτερα θα έπρεπε να αποτελεί, με εξαίρεση ίσως κάποιες μη ανθρώπινες  απόψεις (στην Ελλάδα έχουν γίνει έντονες στην περίοδο της κρίσης, εκφραζόμενες μάλιστα από συγκεκριμένα πολιτικά μορφώματα), τον πυρήνα του δημοκρατικού πολιτεύματος. Η πραγματικότητα, ωστόσο, αποδεικνύεται καθημερινά πως είναι εντελώς διαφορετική…

Πιο συγκεκριμένα, την περασμένη Παρασκευή, το συνδρομητικό κανάλι του Ο.Τ.Ε. απομάκρυνε από το πόστο του τον δημοσιογράφο Αλέξη Σπυρόπουλο, γιατί έτσι επέβαλαν τα συμφέροντα των ισχυρών. Όσο λαϊκίστικο και αν ακούγεται αυτό, είναι αληθές, αφού ο έμπειρος σπορτκάστερ απολύθηκε διότι σ’ ένα άλλο μέσο στο οποίο εργάζεται, έγραψε ένα άρθρο γνώμης -και έχει σημασία το ότι ήταν άρθρο γνώμης- που… ενόχλησε. Και κάπως έπρεπε να τιμωρηθεί. Επιχειρήθηκε, λοιπόν, να φιμωθεί!

Και μπορεί ο ίδιος ο κ. Σπυρόπουλος (Κύριος με το «Κ» κεφαλαίο, λένε όσοι τον γνωρίζουν) να μη θέλησε να δώσει συνέχεια στο ζήτημα, επιλέγοντας έτσι να μη ρίξει την αξιοπρέπειά του, ωστόσο οι αρχές της ελευθερίας του Τύπου καταπατήθηκαν για ακόμη μια φορά βάναυσα και η δημοσιογραφία, που από καιρό χαροπαλεύει από τέτοιου είδους χτυπήματα, έφαγε άλλη μία σφαίρα και μάλλον όχι την τελευταία. Πάντως, καλά έκανε ο Αλέξης Σπυρόπουλος και δε χάρισε άρτο και θέαμα σε όσους περίμεναν να προσδώσει στην απόλυσή του χαρακτήρα μελό. Γιατί το θέμα δεν είναι να ηρωποιηθεί κάποιος και να ακουστούν φαμφάρες και τσιτάτα περί της ελευθεροτυπίας, αλλά να γίνει κάτι ουσιαστικό.

Οι δημοσιογράφοι είναι αυτοί που μπορούν να επιβάλλουν -αν το επιθυμούν- τους κανόνες τους. Παίρνοντας ως δεδομένο ότι κανείς τους δε θέλει να φιμώνεται, μπορούν όλοι μαζί να εδραιώσουν το απόλυτο δικαίωμά τους να εκφράζουν τη γνώμη τους, πολύ απλά γράφοντας και λέγοντας αυτό που πιστεύουν. Διότι ο κ. Σπυρόπουλος δεν απολύθηκε για κάποιο κακό ρεπορτάζ που έκανε, αλλά γιατί είπε την άποψή του. Χρειάζεται γερό στομάχι για να ρισκάρει κανείς τη δουλειά του, ωστόσο να μία γόνιμη επανάσταση που μπορεί να φέρει αποτέλεσμα και ίσως αξίζει τον κόπο να γίνει. Αρκεί να μαζευτούν πολλοί. Το να επαναστατήσουν εκφράζοντας τη γνώμη τους δυο-τρεις δεν έχει νόημα. Απλώς θα χάσουν τη δουλειά τους…

Ίσως, βέβαια, όλη αυτή η κουβέντα να είναι και ανούσια. Το παιχνίδι, αν δεν έχει ήδη χαθεί, χάνεται! Απολύθηκε ο Αλέξης Σπυρόπουλος από τον ΟΤΕ TV, γιατί έγραψε κάτι στο sdna.gr που δεν άρεσε στον Ολυμπιακό και το γεγονός θεωρήθηκε φυσιολογικό ή επιλέχθηκε να θεωρηθεί φυσιολογικό. Πέρασε στα ψιλά και, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, δε στηλιτεύτηκε. Η όποια αναφορά στο θέμα, δε, αφορούσε σχεδόν αποκλειστικά στο Διαδίκτυο, αφού τα παραδοσιακά Μέσα το θεώρησαν -αν όχι όλα, τα περισσότερα- ήσσονος σημασίας. Ούτε καν οι διάφορες Αριστερές ενώσεις και ομάδες ασχολήθηκαν. Λογικό κι αυτό μιας και ο κ. Σπυρόπουλος εργαζόταν σε ιδιωτικό και όχι δημόσιο Μέσο και οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα είναι για τους Έλληνες Αριστερούς παιδιά ενός κατώτερου Θεού.

«Όποιος δε φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει. Και η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά. […] Η μορφή του τέρατος είναι αποκρουστική. Όταν όμως το πρόσωπο του τέρατος πάψει να μας τρομάζει, τότε πρέπει να φοβόμαστε… γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε».

 

Μάνος Χατζιδάκις

No related posts.