Ο άνθρωπος admin των «Ανομολόγητων» Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τα «Ανομολόγητα Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης» είναι μία από τις σελίδες στο Facebook που -αν όχι όλοι, τουλάχιστον- οι περισσότεροι φοιτητές της Θεσσαλονίκης γνωρίζουν. Πρόκειται για μια σελίδα που λειτουργεί μέσω φόρμας google και ο καθένας μπορεί να γράψει ό,τι θέλει ανώνυμα.

Συζήτησα μέσω chat με τον διαχειριστή της σελίδας, τον περίφημο admin. Τα μυστήρια γύρω από το πρόσωπό του είναι πολλά. Είναι ένας ή περισσότεροι; Άντρας ή γυναίκα; Σε τι σχολή φοιτά; Τα περισσότερα δυστυχώς δε μας τα αποκάλυψε, γιατί, όπως είπε, «η μισή φάση βρίσκεται στα ‘Ανομολόγητα’ που μου καταλογίζουν συγκεκριμένη ταυτότητα, φύλο και σχολή και ανάλογα να βλέπω πόσο κοντά πέφτουν ή όχι». Μόνο το πολύ στενό οικογενειακό και φιλικό του περιβάλλον, πέραν εκείνων που βοήθησαν στα διαδικαστικά, γνωρίζουν ποιος είναι στον «διαδικτυακό κόσμο». Έτσι, λοιπόν, μόνο για λόγους συντομίας στο κείμενο χρησιμοποιείται το αρσενικό γένος.

Η ιδέα

Πώς του ήρθε, όμως, η ιδέα για τη δημιουργία της σελίδας; «Ένα πολύ ωραίο απόγευμα του Νοεμβρίου που βαριόμουν στο πατρικό μου, διάβαζα ποστ του ‘Φιλοσοφικού Απορρήτου’, του ‘ΕΜΠιστευτικού’ και λοιπών τέτοιων σελίδων. Έψαξα λίγο αν υπάρχει κάτι ανάλογο για τα Πανεπιστήμια, σχολές και Τ.Ε.Ι. της Θεσσαλονίκης, αλλά δε βρήκα κάτι. Και λέω, είναι δυνατόν να έχει μείνει τόσο πίσω η Σαλόνικα; Έψηνα γνωστούς να αναλάβουν κάτι τέτοιο, αλλά κανείς δεν ήταν πρόθυμος, οπότε το έκανα εγώ». Διευκρίνισε, επίσης, ότι η εν λόγω σελίδα είναι και τα πρώτα «Ανομολόγητα» που δημιουργήθηκαν.

Η σελίδα λαμβάνει καθημερινά 200-300 μηνύματα, τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες περισσότερα από 450, ενώ στην εξεταστική και στις διακοπές Χριστουγέννων και Πάσχα ακόμη περισσότερα. Αγαπημένα μηνύματα του admin είναι οι προσωπικές ιστορίες νέων στις οποίες αφού απαντά ο ίδιος, οι αποστολείς μερικές φορές έρχονται σε επαφή μαζί του. Με κάποιους μάλιστα έχει γνωριστεί και έχει κρατήσει επαφή. Βέβαια, και μηνύματα του τύπου «Έφαγα τυρόπιτα που βρήκα πεσμένη στο Αμφιθέατρο»,τα οποία αποπνέουν μια «καφρίλα», όπως ανέφερε, του αρέσουν.

Τα μηνύματα

Στη σελίδα διαβάζει κανείς μηνύματα πάσης θεματολογίας: απορίες για τις σχολές και τα τμήματα, το σεξ, αναζητήσεις προσώπων, ερωτικές εξομολογήσεις, γενικά παραδεκτές αλήθειες και ανέκδοτα. Όλα αυτά με μια γερή δόση χιούμορ και πολύ «τρολ» τις περισσότερες φορές. Υπάρχουν, όμως, και καταθέσεις ψυχής ή μηνύματα νέων με αυτοκαταστροφικές τάσεις. Τι κάνει ένας διαχειριστής σε αυτές τις περιπτώσεις; «Πάντα τους παροτρύνω να αναζητήσουν βοήθεια ειδικού, καθώς δεν έχω ούτε την απαραίτητη εμπειρία ούτε τις γνώσεις ώστε να βοηθήσω. Ωστόσο, λόγω της προκατάληψης που υπάρχει ως κάποιο βαθμό ακόμη στη χώρα μας για φορείς όπως οι γραμμές υποστήριξης χωρίς χρέωση ή και το οικονομικό θέμα που προκύπτει για να απευθυνθούν σε κάποιο ψυχολόγο, πάντα προτείνω το ευκολότερο και αμεσότερο: να στείλουν μήνυμα στο ίνμποξ της σελίδας αν νιώθουν ότι θέλουν να μιλήσουν κάπου». Με αυτό τον τρόπο «χάνεται» η ανωνυμία και υπάρχει η δυνατότητα ταύτισης ονομάτων και γεγονότων, προκειμένου να αποφευχθούν αρνητικές συμπτώσεις και καταστάσεις.

Παράλληλα, δεν είναι λίγες και οι φορές που νιώθει τύψεις για κάτι που ανεβάζει και δεν πρόλαβε να διαγράψει. Θεωρεί πως δικαίως διαμαρτύρονται παιδιά που θίγονται. «Θέλω να ζητήσω μια μεγάλη συγγνώμη από όσους μπορεί να ενοχλήθηκαν, στεναχωρήθηκαν, αναστατωθήκαν και γενικά να επηρεάστηκαν αρνητικά από ό,τι λαθεμένα δημοσιεύθηκε». Άλλες φορές πάλι εκνευρίζεται με κάτι που διαβάζει, απορώντας με τον τρόπο σκέψης ορισμένων νέων. Συχνά, σκέφτεται και να τα παρατήσει, αλλά συνεχίζει γιατί θεωρεί πως κάποιος πρέπει να κάνει κι αυτή τη «βρώμικη» δουλειά.

Ο admin προσπαθεί με νύχια και με δόντια να διατηρήσει την ανωνυμία του. «Η σελίδα είχε απρόσμενη ανταπόκριση και έχουν σταλθεί και δημοσιευθεί πολλά και διάφορα, που δε θα ήταν καλό να συνδεθούν με το άτομο που τα ποστάρει καθώς δεν αποτελούν προσωπική γνώμη πάντα. Άλλωστε πρωταγωνιστής της σελίδας δεν είναι ο admin, η ταυτότητα και η προσωπικότητά του, αλλά τα ‘Ανομολόγητα’ που στέλνουν τα παιδιά».

Ο διαχειριστής της σελίδας είναι ένας και θα παραμείνει ένας, όπως μας διαβεβαιώνει, αν και σίγουρα θα χρειαζόταν βοήθεια. Έχει μάθει να εμπιστεύεται το ένστικτό του, αγνοώντας πολλών ειδών ακατάλληλα μηνύματα. Άλλωστε, νιώθει μεγάλη ευθύνη για ό,τι δημοσιεύεται και προτιμά να επιφορτίζεται ο ίδιος περισσότερη δουλειά, έστω και αν αυτό είναι χρονοβόρο.

Τέλος, ζήτησα να μου πει αν σχεδιάζει κάτι για το μέλλον της σελίδας, μιας και στο παρελθόν έχουν οργανωθεί συνάντηση στον Λευκό Πύργο και απογεύματα με παλέρμο στον χώρο του πανεπιστημίου. «Η σελίδα θα έχει μέλλον όσο στέλνονται ‘Ανομολόγητα’ και διαβάζονται. Κάτι πιο μακροπρόθεσμο είναι δύσκολο να σχεδιάσω», ενώ πάντα αναμένει τις ιδέες των αναγνωστών.

Έκανα μια τελευταία προσπάθεια να μάθω περισσότερα για την ταυτότητά του, αλλά δε θέλησε να μας πει τίποτε, παρά μόνο ότι θα αποκαλυφθεί μετά από κάποια χρόνια σε ψυχίατρο. Στο τέλος της συζήτησης και μετά τις αλληλοευχαριστίες, με ρώτησε πού ακριβώς θα δημοσιευθεί η συνέντευξη, «για να το πει στη μάνα του, που ήθελε να τον στείλει στη Στεφανίδου…».

No related posts.