Σκέψεις μιας πρωτοετούς στο Τμήμα Δημοσιογραφίας & ΜΜΕ Oct03

Θεματικη

ΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ;

Σχετικα αρθρα

Μοιρασου το!

Σκέψεις μιας πρωτοετούς στο Τμήμα Δημοσιογραφίας & ΜΜΕ

Όταν μου είπαν να γράψω ένα άρθρο (το πρώτο μου!) για το on-line περιοδικό ε.ΜΜΕ.ίς ενθουσιάστηκα. Αμέσως τηλεφώνησα στη μητέρα μου, την αδερφή μου, τις φίλες μου και ευχαρίστησα το Θεό. Λες και μου απένειμαν το Oscar. Στο δρόμο περπατούσα μ’ ένα μόνιμο χαμόγελο. Και αυτό ήταν… Ως εκεί! Δεν είχα καμία απολύτως ιδέα σχετικά με το τι θα γράψω.

Τι να σκέφτεται, όμως, ένας πρωτοετής φοιτητής του τμήματος Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας; Οι ώρες περνούσαν και δεν ήξερα τι να γράψω. Για να πω την αλήθεια αυτές τις ημέρες το μυαλό μου είναι αλλού. Να πάω στη σχολή, να παρακολουθήσω τα μαθήματα, να κάνω νέες γνωριμίες με τους συμφοιτητές μου, να βγω για καφέ μαζί τους και γενικά να γνωρίσω τη ζωή στη Θεσσαλονίκη. Άραγε, θα μου αρέσει; Ποιος θα με βοηθήσει, αν δυσκολευτώ στην αρχή με τη σχολή; Όλες αυτές οι σκέψεις και απορίες υπήρχαν πριν από λίγο καιρό μέσα στο μυαλό μου.

Γι’ αυτό το λόγο βγήκα έξω από το σπίτι να περπατήσω, μήπως μου έρθει κάποια ιδέα. Διασχίζοντας την Εγνατία βρέθηκα έξω από ένα ροζ κτίριο που δεν ήταν άλλο από τη σχολή μου. Με κατέβαλε άγχος και ανυπομονησία παράλληλα. Ανέβηκα τα σκαλιά και άρχισε να με κυριεύει η αγωνία. Επιτέλους, έφτασα! Ξαφνικά ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό μου, ενώ οι υπεύθυνοι της γραμματείας και οι συμφοιτητές μου με βοήθησαν. Αυτό ήταν! Είχα χαλαρώσει. Ένιωθα πλέον άνετα σαν να ήμουν σε γνώριμο περιβάλλον.

Κι αμέσως ήρθε στο μυαλό μου όλη εκείνη η προσπάθεια της περσινής, αν μη τι άλλο ψυχοφθόρας χρονιάς. Κόπος, κούραση, νεύρα, άγχος, αγωνία, ανυπομονησία και μετά χαμόγελα, χαρά, ανακούφιση! «Λες να έχω φτάσει τις 300 λέξεις;», αναρωτιέμαι. Τελικά δεν ήταν και τόσο δύσκολο…
Μ.Μ.Ε. σας έρχομαι! (Και σκέφτομαι: Μ ‘αρέσει Μαριάννα Ευτυχώς)

Μαριάννα Ταμπάκη

emmeis.jour@gmail.com

No related posts.