Τα Χριστούγεννα δεν είναι mainstream!

Αθήνα, η μεγαλούπολη στην οποία μεγάλωσα και ήρθα να περάσω τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές με την οικογένεια μου και τους φίλους μου, από την πόλη που σπουδάζω.

Όπως σε κάθε μεγάλη πόλη, έτσι και στην Αθήνα, τα Χριστούγεννα μπορείς να δείς δύο πλεύρες. Από τη μία τους Αθηναίους να διασκεδάζουν στα «in» μαγαζιά του κέντρου και των προαστίων, αλλά από την άλλη τους ανθρώπους που ζούν σιωπηλά στη φτώχεια,τη στέρηση και την εγκατάλειψη, εκείνους που ζούν στο κοινωνικό περιθώριο λόγω των ναρκωτικών ή άλλων προβλημάτων, αλλά και την εγκληματικότητα, η οποία έχει αυξητικές τάσεις κατά την περίοδο των εορτών.

Ως φοιτήτρια σε άλλη πόλη, μου ‘χει λείψει η Αθήνα, η πόλη μου! Η πολή που για να μετακινηθείς χωρίς αυτοκίνητο θα αλλάξεις σίγουρα πολλά μεταφορικά μέσα και θα αργοπορήσεις.  Κι όμως,  μού ‘χει λείψει αυτό και τούτη τη φορά αντί να αγανακτώ για την αργοπορία των μέσων απολάμβανα για πρώτη φορά τη διαδρομή που άλλοτε θεωρούσα δεδομένη. Δεν είναι μόνο ο τόπος που νοστάλγησα, αλλά και τα πρόσωπα που βρίσκονται εδώ και με περιβάλλουν, που τα έχω συνδυάσει με την πόλη μου.

Όπως κάθε χρόνο, αυτή τη «γιορτινή» περίοδο μπήκα σε σκέψεις που κάνει αρκετός κόσμος, όπως τα κλισέ του τύπου: Ήμουν αρκετά καλός άνθρωπος; Κατάφερα κάτι αξιοσημείωτο; Τι καλύτερο μπορώ να κάνω; Και άλλα τέτοια κλασσικά! Όμως, λόγω της απομάκρυνσής μου από τη θαλπωρή του σπιτιού μου αυτή τη χρονιά, την πρώτη μου ακαδημαική χρονιά, αναγνώρισα πράγματα γύρω μου, που πριν τα θεωρούσα δεδομένα και μένοντας μόνη μου ανακάλυψα ότι δεν είναι. Το κυριότερο από όλα είναι ότι αντιλήφθηκα την προσπάθεια των ανθρώπων, που βρίσκεται πίσω απο τα πράγματα ακόμα και τα μικρά καθημερινά που τα έβρισκα έτοιμα, όπως από ένα πιάτο ζεστό φαΐ μέχρι τη δυνατότητα σπουδών σε άλλη πόλη σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.

Όσο πλησίαζαν οι μέρες της επιστροφής στην πόλη των σπουδών μου, που είναι το δεύτερο σπιτικό μου πλέον,  μια θλίψη άρχιζε και καταλάμβανε μεγάλο μέρος μέσα μου. Θλίψη καθώς θα αποχωριζόμουν τα αγαπημένα μου πρόσωπα.

Τα Χριστούγεννα αυτά ήταν διαφορετικά, με έκαναν να αξιολογήσω και να εκτιμήσω σωστά πρόσωπα και καταστάσεις, κάτι που τα προηγούμενα χρόνια δεν είχα την ευκαιρία αλλά και τους λόγους να το κάνω. Αυτές τις γιορτές η ενδοσκόπηση, η περίσκεψη αλλά και η παρατήρηση των γεγονότων γύρω μου είναι κάτι το οποίο βοήθησε τη σκέψη μου να απεγκλωβιστεί από την προσωπική μου καθημερινότητα, τη ρουτίνα και τα προβληματά μου.

Είναι κάτι που αν γίνει από πολλούς σαν και εμένα, θα έχει αποτέλεσμα να στρέψουμε το ευρύτερο ενδιαφέρον σε αυτούς που το χρειάζονται περισσότερο από εμάς και έτσι να πραγματοποιήσουμε το ουσιαστικό νόημα των γιορτών, δηλαδή την προσφορά και τη βοήθεια στους άλλους, «εν ανθρώποις ευδοκία», όπως εκφράζεται από το Αγγελικό μήνυμα, από τη θέση που ο καθένας μας βρίσκεται!

Υ.Γ:                                                                                   

…. ή και όχι ;

No related posts.