Ποδόσφαιρο: έκκληση για αλλαγές…

Σημαίες, κασκόλ, πανό και το βασικότερο όλων, το εγχειρίδιο του σωστού φιλάθλου. Όχι εντάξει, προφανώς και αστειεύομαι…

Τα παραπάνω αντικείμενα, εκτός φυσικά του εγχειριδίου, αποτελούν δείγμα ύπαρξης υγιούς φιλάθλου, αλλά και δείγμα ύπαρξης ανθρώπου που πραγματικά «γουστάρει» το ποδόσφαιρο, ο οποίος και βρίσκεται στο γήπεδο με μοναδικό όπλο τη θέληση του να παρακολουθήσει μια ποιοτική αναμέτρηση. Ο άνθρωπος αυτός, λοιπόν, αποφασίζει πως θέλει να είναι ένας από αυτούς που προσπαθούν να προσδώσουν μια κάποια ποιότητα στον αγώνα και τα καταφέρνει. Στην αντίπερα όχθη βρίσκονται οι «άλλοι». Αυτούς, συνήθως συνοδεύουν πολεμικά εργαλεία, γιατί μόνο με αυτόν τον – ίσως αντιφατικό για ποδοσφαιρικό αγώνα – όρο θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν τα μαχαίρια, αυτοσχέδια και μη, οι λοστοί, οι σιδερογροθιές και οι μολότοφ.

Οι δύο αυτές πλευρές συναντιούνται αρκετά συχνά σε διάφορους χώρους. Ένας από αυτούς ήταν το γήπεδο του Ηροδότου στην Κρήτη, όπου οι γνωστοί-άγνωστοι φρόντισαν να προσθέσουν στο ιστορικό τους άλλη μια στιγμή, για την οποία ύστερα θα μετανιώσουν ή θα καυχιούνται, νομίζοντας πως πέτυχαν κάτι σπουδαίο. Και πραγματικά νομίζω πως όντως πέτυχαν κάτι σπουδαίο… Φρόντισαν να αποδείξουν με τον πιο αποτρόπαιο και άσχημο τρόπο πως το ελληνικό ποδόσφαιρο νοσεί και μάλιστα βαρύτατα. Φυσικά δεν γίνεται λόγος για το αγωνιστικό μέρος, το οποίο και αυτό με τη σειρά του παρουσιάζει πολλαπλά προβλήματα αλλά για το έξω-αγωνιστικό.

Η φυσική τάξη των πραγμάτων υπαγορεύει πως όταν οι αθλητές βρίσκονται στο γήπεδο και αγωνίζονται, οι οπαδοί βρίσκονται στις κερκίδες και υποστηρίζουν την ομάδα τους, παρατηρούν, απολαμβάνουν. Την φυσική αυτή τάξη πολλές φορές διαταράσσουν θερμοκέφαλοι οπαδοί, οι οποίοι σπάνε, χτυπάνε, καταστρέφουν και ξεσπούν, έχοντας ποικίλλες αντιδράσεις. Σε μια αντίδραση τους, λοιπόν,  ορισμένοι οπαδοί στο γήπεδο του Ηροδότου αποφάσισαν πως ήταν σωστό να επιτεθούν στη μικρή μερίδα οπαδών του Εθνικού που είχαν ταξιδέψει για να παρακολουθήσουν την ομάδα τους. Οι συνέπειες της επίθεσης έγιναν γνώστες, αφού αποτελούν εστία εκδήλωσης διαφόρων συζητήσεων και διαμαχών. Για όσους δεν γνωρίζουν ο τραγικός απολογισμός ήταν ένας νεκρός και κάποιοι τραυματίες.

Επιγραμματικά, η πρώτη μερίδα οπαδών πραγματοποίησε μια εκδρομή, έφτασε στο γήπεδο, παρακολούθησε μεγάλο μέρος του αγώνα, ώσπου ξαφνικά δέχτηκε ένα «πέσιμο», όπως λένε και οι οπαδοί. Βέβαια, αυτή η ενέργεια διέφερε από τα συνηθισμένα «πεσίματα». Ήταν περισσότερο μια άνανδρη επίθεση, αφού αυτός είναι ο κατάλληλος όρος για μια συμπλοκή, στην οποία η μια εκ των αντίπαλων παρατάξεων υστερεί αριθμητικά. Θυμάμαι τα γεγονότα και κάτι με πιάνει, ένα σφίξιμο ίσως, σκέφτομαι πως  θα μπορούσα να ήμουν εγώ στη θέση του άτυχου οπαδού, εσύ, ο καθένας !

Τα λόγια περιττά, οργή και θυμός μόνο. Η αλήθεια είναι πως αρκετές ομάδες έχουν μετρήσει τους δικούς τους νεκρούς, νεκρούς που χάθηκαν στο βωμό του ποδοσφαίρου, νεκρούς που χάθηκαν δίχως λόγο και αιτία, Νεκρούς που δεν θα τους ξεχάσει ποτέ κανείς.

…Και πράγματι οι άνθρωποι αυτοί θα μείνουν αθάνατοι τουλάχιστον στη ψυχή και τη συνείδηση των οπαδών. Ετήσια μνημόσυνα θα λαμβάνουν χώρα, παράλληλα με άλλες ποικίλες εκδηλώσεις, όπως ποδοσφαιρικούς αγώνες στη μνήμη των θυμάτων ή ακόμα και συλλαλητήρια κατά της οπαδικής βίας. Σκέφτομαι ξανά τι έγινε, αναλογίζομαι την κατάσταση και ξαφνικά συνειδητοποιώ πως αυτή την πραγματικότητα βιώνω εδώ και τόσα χρόνια που παρακολουθώ ποδόσφαιρο. Η ιστορία λένε επαναλαμβάνεται και κάθε φορά πονάει πιο πολύ, νομίζω. Ο πόνος δεν έγκειται στην εκάστοτε ανθρώπινη απώλεια. Άλλοι την βιώνουν σε μεγαλύτερο και άλλοι σε μικρότερο βαθμό, όμως όλοι θρηνούμε σαν μια συλλογική ψυχή. Δεν θρηνούμε μόνο για τα θύματα αλλά και για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το ποδόσφαιρο, ένα άθλημα που «φωνάζει» πως χρειάζεται αλλαγές και φροντίδα, ένα άθλημα που χρειάζεται πάνω απ’ όλα προστασία. Προστασία μέσα από νόμους, διατάξεις, μεταρρυθμίσεις, θέματα, τα οποία οι κυβερνώντες καθημερινά θίγουν αλλά … μηδέν εις το πηλίκο. Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη μέτρων αλλά η ύπαρξη ημιμέτρων. Δεν θέλουμε άλλα ημίμετρα για το ποδόσφαιρο, θέλουμε νόμους, ριζοσπαστικούς, καινοτόμους που θα χτυπήσουν το κακό στη ρίζα του. Θέλουμε ότι καλύτερο για το ποδόσφαιρο που αγαπάμε.

No related posts.