ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΓΩΝΙΑ | EMMEIS website

Ηλεκτρισμός

Ηλεκτρισμός διαπερνά το σώμα μου Όταν τυχαία χαϊδεύεις τον κρόταφό μου Καθώς περνάς το χέρι σου απ’ τα μαλλιά μου τρυφερά Ενώ μπαίνεις στις σκέψεις σου Και το βλέμμα σου χάνεται τριγύρω Όταν τυχαία με κοιτάς καθώς μιλάς με άλλους Το βλέμμα σου ζεστό, γεμάτο...

Το προφίλ της δολοφόνου...

«Η δράστης είναι νέα τριάντα πέντε ετών. Φοράει ξανθιά περούκα, ντύνεται προκλητικά και προτιμάει κόκκινες γόβες. Συχνάζει τις μικρές ώρες στα μπαρ της παραλιακής όπου και ψωνίζει τα θύματά της. Γνωρίζετε αρκετά για να ξεχυθείτε στη Βουλιαγμένη και να τη...

Τίποτα δεν τελειώνει εδώ!...

«Αύριο η θερμοκρασία θα είναι τρεις βαθμούς χαμηλότερη στην περιοχή σας». «Και γιατί να μας νοιάζει άλλωστε; Μήπως θα βγούμε»; σκέφτεσαι. «Καληνύχτα ♥»! Αυτό όντως σε νοιάζει. Ένα χαμόγελο σχηματίζεται στα χείλη σου και κλείνεις το πορτατίφ. Όμορφες σκέψεις...

Ένας άλλος Οδυσσέας (μέρος 1ο)...

Χρώμα είναι η ένταση. Το κόκκινο, για παράδειγμα, είναι πιο έντονο από το μαύρο. Είναι ένα χρώμα εκρηκτικό. Κόκκινο. Υπάρχουν πολλές αποχρώσεις κόκκινου χρώματος. Είναι τα συνηθισμένα και αδιάφορα, αλλά είναι και εκείνα τα ξεθωριασμένα, που αφήνουν την υπόνοια...

«Καλή μου»

«Γαμήθηκα», λες. Στον ώμο μου κλαις. Κλάψε… …και γράψ’ τους μετά. *Αναδημοσίευση από...

Ο Ιδεοκλόπος

Τον παρακολουθούσα. Σαν φίλος του στα κοινωνικά δίκτυα σημείωνα τις κοινοποιήσεις τοποθεσίας, αποθήκευα φωτογραφίες και διάβαζα τα κείμενα του. Τα δημοσίευε μετά την επιτυχία σε διαγωνισμούς. Είχα καταλήξει σε ετυμηγορία: ο τύπος ήταν Ιδεοκλόπος. Κατέγραφε...

Ημέρα Νο «Άγνωστο»...

Το ξυπνητήρι δεν χτυπάει πια! Μα γιατί να χτυπήσει άλλωστε; Ποιος σε περιμένει; Η δουλειά έχει σταματήσει εδώ και μέρες! Μη ρωτήσεις τον εαυτό σου πόσες… Δεν θυμάσαι… Το τηλέφωνό σου δεν χτυπάει πια! Οι εκκρεμότητες είναι πλέον στοιβαγμένες και αραχνιασμένες,...

Απών και Παρών

Η παρουσία σου σαν ήχος από μήνυμα της Πολιτικής Προστασίας στην καρδιά μου. Μάλλον είναι σοβαρά τα πράγματα. Το διάγγελμα έχει σπείρει πανικό, αλλά εγώ θα είμαι μαζί σου και δεν βλέπω τίποτε άλλο. Ημέρα 1η Αναστενάζω μόνο για να σου τραβάω την προσοχή. Ημέρα...

Εμείς ολιγωρήσαμε...

Όταν σπάσαμε την πόρτα και μπήκαμε στο δωμάτιο, καθόταν γυμνός στην άκρη του κρεβατιού. Τα γένια του ακουμπούσαν τη στύση του, ενώ το κοριτσάκι στεκόταν όρθιο και ολόγυμνο μπροστά του. Του επιτρέψαμε, με σκαιό τρόπο είναι αλήθεια, να φορέσει μόνο το ράσο για να...

Ανάγκη

Έλα να χαϊδεψεις το πρόσωπο μου Θέλω να νιώσω τα ζεστά χέρια σου στα μάγουλα μου Κοίταζε με στα μάτια καθώς με αγγίζεις Μη σπάσεις την οπτική επαφή, σε χρειάζομαι Πάρε με αγκαλιά και μίλησε μου για ότι θέλεις, για τη μέρα σου Κι εγώ θα βάλω το κεφάλι μου στον ώμο...

Μόνο οι τρελοί

Πάντοτε απορούσα πώς, ο δαιμόνιος του σκακιού εφευρέτης, ενώ τον αντάμειψε με τίτλο και βαθμό χρίζοντας τον αξιωματικό, οι σκακιστές τον έλεγαν τρελό. Ίσως σκέφτηκα γιατί, στο σκάκι που ’ναι μάχη εικονική, ο στρατιώτης μόνος του δεν εφορμεί, εάν από τρελό ηγέτη...

Σε παιχνίδι στημένο...

Πίστευα πως δεν άξιζε να τον διαβάζω, πως καθώς στη ζωή του επέλεξε Αριστερά, που εμένα δεν μου ταίριαζε, δεν θα μιλούσε στη ψυχή μου ο ποιητής. Μα ένας διαγωνισμός, την αλαζονεία μου προκαλώντας, με το έργο του με έφερε σε επαφή. Και μία Έκθεση με αντικείμενα του...

Προς τιμήν του πρωτοπόρου Howa...

Πέντε μικρά ποιήματα Περίμεναν εκεί οι Μεγάλοι Παλαιοί από τη Γη την τροφή. Όνειρο Λαβκράφτ μυαλά ταξιδεύουν άχρηστα σκάφη. As Lovecraft said you can travel to the stars without leaving bed. Lovecraft suggest to call “Dreamquest” our new spaceship. In Lovecraft trust to guide us to the stars he was in...

Leap of faith

Αισθανόμαστε ως λάθος Κάθε προσωρινή απομάκρυνση Κι αυτή με τη σειρά της Τροφοδοτεί μικρούς μας πανικούς Όμως δύο βήματα πίσω Δίνουν χώρο σε κάθε αθλητή Να πάρει φόρα Πριν το μεγάλο άλμα (Πίστης)   *Αναδημοσίευση από...

Λαμαρίνες

Μέσα σε μια στιγμή Σε τρία αστραπιαία δευτερόλεπτα Έτσι απλά Πριν καν το καταλάβω Τόσο γρήγορα Χωρίς καμία συναίσθηση Θα μπορούσα Να σου έχω στερήσει τη ζωή Χαρίζοντας την ψυχή σου Στο άπειρο Βυθίζοντας στον πόνο Τους γονείς σου Μοιράζοντας θλίψη Σ’ αυτές που...

Πως είναι το φθινόπωρο εκεί;...

-Θα είναι σαν να πέθανες νέα. -Όχι, θα είναι σαν να πέθανες εσύ, του είπε γελώντας. -Σημασία έχει πως δεν θα ειδωθούμε ποτέ. Έκανε μία ακόμη προσπάθεια να την αποτρέψει από αυτό το ταξίδι. -Θα βγεις τρομακτικός στις φωτογραφίες, μην κλαις. Σκούπισε τα δάκρυα του....

Να σε ακούω

άλλων ανθρώπων η σιωπή είναι ένα πέπλο μυστηρίου καλύπτει απαλά και όμορφα ανά στιγμές τις σκέψεις τους μα εσύ _____δε μοιάζεις __________με εκείνους _________________με κανέναν αν είχε ήχο η σιωπή σου (απουσία θορύβου προσωρινή παύση πυρός σιγή ασυρμάτου) θα έμοιαζε...

Επτά χρόνια στο Θιβέτ...

Είπαν πως ήρθαν απ’ την Ινδία, η έπαρση τους και η αλαζονεία, μου προκαλούσαν αηδία. Χωρίς να με βλέπουν, να με κοιτάν, οι Έλληνες Δάσκαλοι και οι Σιφού με τα δεκάδες νταν. Μαθητεύσαν είπαν, κοντά σε κάποιο Δάσκαλο σοφό, σε κάποιον τόπο μακρινό, σε μία βουδιστών...

Ζώντες Ζάννες

Πως βρέθηκαν τα αγάλματα στα άδεια βάθρα πάνω, ο φύλακας δεν μπόρεσε να εξηγήσει. Μα ούτε οι αρχαιολόγοι και ο Υπουργός, που κάθιδρος από το γυμναστήριο, με έκτακτη ήρθε πτήση. Τα πρόσωπα των αγαλμάτων ήταν όλα τους γνωστά σε εμάς, Ολυμπιονίκες και πρωταθλητές,...

Refresh

εξαφανίστηκες λίγο κι έχω μπει κατά πολύ στο mode του refresh __________________________ αν δεν φοβόμουν μήπως φανώ υπερβολική θα σε αναζητούσα __________________________ μα εγώ απλά πατάω το F5 μανιακά, με μια ελπίδα να μη χάθηκες εσύ __________________________ να χάθηκε η σύνδεση (αλλά το...

(θα έχω) χρώμα

ξέρω εγώ είμαι αυτή που σου έδωσα την άδεια να πάρεις το γκρι μυαλό μου στα δυο χέρια σου και την ελευθερία να το αγγίζεις τεστάροντας λίγο την υγρασία του πριν χώσεις μέσα του ό,τι θέλησες άκου όταν σου έδωσα απλόχερα αυτήν την άδεια πήρα ένα ρίσκο με μια τυφλή...

Rage

ένα κλάσμα του δευτερολέπτου ένα δευτερόλεπτο ένα λεπτό μια ώρα ρολόγια μια μέρα μια βδομάδα ένας μήνας μια εποχή του χρόνου περίοδος ένας χρόνος μια δεκαετία ένας αιώνας μια χιλιετία ημερολόγια μονάδες μέτρησης του τίποτα απεικονίσεις του άπιαστου και ο...

«Ο υπαινιγμός είναι η υψηλότερ...

(H. P. Lovecraft προς τον R. E. Howard στις 4/10/1930) Στη Θεσσαλονίκη βρίσκεται το μοναδικό βιβλιοπωλείο-εκδοτικός οργανισμός που υπηρετεί την κληρονομιά του μεγάλου Αμερικάνου συγγραφέα του Φανταστικού, Howard Phillips Lovecraft. Με το όνομα «Άγνωστη Καντάθ», από τη νουβέλα του...

«Είμαι καλά. Μην ανησυχείς»...

«Πρέπει να ενημερώσω τη σύζυγο μου, να μην ανησυχήσει», φώναξε προς τα βάθη του σκοτεινού διαδρόμου και σήκωσε το ακουστικό. «Ξέχασα τα χάπια μου για τον θυροειδή, γι’ αυτό σε πήρα». Σκέφθηκε πως αυτό είναι το σημαντικότερο. Να την ενημερώσει πως ήταν υγιής....

Η λακκούβα με το αίμα...

  Το καλοκαίρι του 1969 περπάτησε στη Χιροσίμα. Τα φαντάσματα των θυμάτων του «μικρού παιδιού» της Ενόλα Γκάι τον περίμεναν: «Γιατί ζεις εσύ και όχι τα παιδιά μου;», τον κατηγόρησε μια σκελετωμένη φασματική μορφή. «Γιατί πήρες το Νόμπελ από τα χέρια των φονιάδων;...

Η «λιγότερο υλική ζωή»...

Είχε βρει έναν τρόπο, για να κοιμάται. Χωρίς χάπια. Πρόβαλε στο μυαλό του μία ταινία και βυθιζόταν σε βαθύ ύπνο. Αν διάβαζε Λαβκράφτ θα πίστευε και αυτός πως ο ύπνος είναι η αληθινή ζωή. Ονειρευόταν πως βουτούσε στα κρυστάλλινα νερά μιας ακύμαντης θάλασσας και...

Η «Κομψών Αιλούρων Τάξις» του…...

«Λαχταρώ έναν κόσμο εξαίσιου και γιγάντιου μυστηρίου, λάμψης και τρόμου, στον οποίο δεν βασιλεύει άλλος περιορισμός εκτός από τα όρια μίας ανεμπόδιστης φαντασίας» (επιστολή του Χάουαρντ Φίλλιπς Λάβκραφτ στον Μπέλναπ Λονγκ). Ο Χάουαρντ Φίλλιπς Λάβκραφτ...

Το νήμα της ζωής μας...

Κάθε μέρα μου έλειπε. Κάθε καταραμένη μέρα που η γη έκανε τον κύκλο της γύρω από τον ήλιο, η ίδια ρουτίνα της φύσης, αποτελούσε και δική μου ρουτίνα. Ξύπνησα με το συναίσθημα της έλλειψης, όπως συνέβαινε εδώ και κάποιους μήνες. Τα μάτια μου ήταν για ακόμη ένα πρωί...

Το δικό του γκραφιτι...

Το έβαψε δεκάδες φορές. Πιο πρόσφατα προχθές το μεσημέρι. Ήταν Τρίτη και έπρεπε να πάει στο γραφείο. Τηλεφώνησε πως ήταν αδιάθετος και έτρεξε στο χρωματοπωλείο να αγοράσει νέα χρώματα. Τα έλεγε «φάρμακα» και ” «αλοιφές», γιατί οι αγαπημένοι τοίχοι της...

Ο Έντγκαρ Άλαν Πόε και τα φοβε...

Οι αναγνώστες του Έντγκαρ Άλαν Πόε (Βοστώνη 1809 – Βαλτιμόρη 1849) γνωρίζουν κυρίως ως το πιο γνωστό ζώο που αναφέρεται στο έργο του, το θρυλικό «Κοράκι». Το εξαιρετικό αυτό ποίημα μπορεί κανείς να το διαβάσει μαζί με το δοκίμιο του, «Η φιλοσοφία της σύνθεσης», σε...

#IamTheVillainInMyOwnStory

Στην ιστορία που πλέκει το μυαλό του καθενός μας κάθε μέρα, είμαστε όλοι θύματα. Δεν φταίξαμε εμείς σε κάτι, οι άλλοι οι κακοί μας το προκάλεσαν. Ως παιδιά φταίνε οι γονείς μας. Ως εργένηδες φταίνε άλλοι στα γκομενικά μας. Ως παντρεμένοι φταίει το ταίρι μας. Ως...

Ο.Α.Σ.Θ.: Εποχούμενο Σχολείο Δ...

Χρονογράφημα Θεσσαλονίκη, Δεκέμβριος 2018 Στις σύγχρονες πόλεις, όπως βαυκαλίζονται οι πολιτικοί της πως είναι η Θεσσαλονίκη, οι κάτοικοι τους ζούνε απομονωμένοι στα διαμερίσματα τους στα οποία και ανυπομονούν να γυρίσουν μετά από μια μέρα με μαθήματα, εργασία,...

«Χριστουγεννιάτικες καρδιές» ή...

Το ελικόπτερο προσγειώθηκε στην οροφή της φαραωνικής έπαυλης που δέσποζε στο κέντρο του κτήματος. Το μέγαρο ήταν φωταγωγημένο. Το ιατρικό προσωπικό κατέβηκε και άρχισε να τρέχει για το εσωτερικό του κτηρίου, μεταφέροντας με αγωνία το πολύτιμο τρόπαιό του. Οι...

Στην οροφή του τρούλου...

Σαν τον Παρείσακτο*, ένοιωσα σαν βγήκα κάποιο βράδυ από του Άι Δημήτρη την κρύπτη, Σε ανίερο πτωματοφάγο γλέντι, γοητευμένος από ένα γυναικείο χάδι, καλεσμένος κάποιων φοιτητών στη φρίκη. Στην εβδομαδιαία συνάντηση των θρησκευτών, γνωστή μεταξύ τους ως Κόκκινη...

Απλά c’est la vie

Στο μυαλό της σιωπή και τριγύρω της κρότοι Επιφανιακές πληγές και κοψίματα Γρήγορη επούλωση – Ψυχραιμία στον πυρήνα Ανεξήγητη αντίθεση; Ο αγώνας για επιβίωση Στο πρόσωπό άλλων οργή, στα μάτια της μόνο μαύρο Θα πεις: Συμβιβασμός ή αποδοχή; Όχι… απλά c’est la...

Η Συντρόφισσα Γραμματέας του Ά...

Όχι, δεν υπογράφω τίποτα που δεν ομολόγησα. Σας διαβεβαιώνω σύντροφοι πως τα όσα έκανα είναι αρκετά για να με εκτελέσετε εκατό φορές. Τις ξέρω καλά αυτές τις «ομολογίες» που γράφει το Πολιτικό Γραφείο και βάζει τους συντρόφους μας να υπογράψουν. Αφού...

Το ελληνικό «Τρένο του Μεσονυχ...

Με γερές δόσεις… κινηματογράφου Διαβάσατε ποτέ με προσοχή το εισιτήριο του τρένου; Είδατε εκείνη την ανεκδιήγητη προκαταβολική δικαιολογία για τις πιθανές καθυστερήσεις των δρομολογίων, που τονισμένη και με φωσφορούχο ψαμμίδι, κλαψουρίζει: «Στις...

Να με φωνάζετε «Ατυχία»...

Είμαι μια από τις πιο άτυχες γυναίκες που ξέρω. «Σοβαρά τώρα;», θα αναρωτηθείτε και θα το αμφισβητήσετε. Ξέρω, ξέρω… Ως άνθρωποι της λογικής θα χρειάζεστε αποδείξεις και στατιστικές για να πειστείτε. Ε, λοιπόν, ακούστε! Από τις 365 ημέρες του έτους, τις 350 το Todaylicious...

Ο Λάβκραφτ* στο ρινγκ...

Μία μόνο βρήκα στο έργο του αναφορά, στον Επαναβιωτή**, για κάποιον νέγρο αθλητή, μία πυγμάχου περιγραφή εξαιρετική. Ο ήρωας του μπόρεσε να τον επαναφέρει στη ζωή, με ένα πείραμα αποτυχημένο, που του χάρισε βίο στοιχειωμένο. Κι όμως, ακόμη κι αν ο Χάουαρντ, δεν ήταν...

Σε κίνηση

Αμέτρητες εντολές ξεκινούν απ’ το εγκέφαλό σου, διαχέονται στο σώμα σου φτάνουν στα άκρα σου κινείσαι Μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις δίνεις ώθηση στα πόδια σου και στον ρυθμό της μουσικής χορεύεις Κάποιες φορές απαλά αντιδράς και άλλες η κίνησή σου σκάει σαν...

Στις μικρές ερασιτεχνικές ομάδ...

Στων μικρών ερασιτεχνικών ομάδων τις κοινωνίες, με τα λίγα μέλη, τα όσα πρέπει, όπου ξεχνούν να σημειώσουν τις αποδημίες στα βιβλία τους, και οι ενηλικιώσεις των παιδιών τους, με χαρά γίνονται δεκτές μιας κι αυξάνονται τα μέλη. Εκεί, κι’ ας το επεδίωξαν στη...

Ποιος φεύγει από τον Παράδεισο...

Στο χωριό μένω μόνος εννέα μήνες το χρόνο. Στην Ήπειρο έρχονται μόνο το καλοκαίρι. Είναι υπέροχο και δεν το αλλάζω. Ανάβω τα φώτα στους δρόμους, κλειδώνω τις πόρτες, φτιάχνω τους σωλήνες και ταΐζω τις αρκούδες. Ζω στο βουνό, αλλά πιστεύω πως είμαι πάνω σε ένα νησί....

Η Σκουριά και ο Ράπτης...

Πράξη Πρώτη Θίασος: -Σκουριά ως Ετοιμοθάνατη -Ράπτης ως Λεπιδοφόρος Σκηνικό: Σπλάχνα ενός καμένου εργοστασίου Ώρα: Απόγευμα Η Ετοιμοθάνατη κείτεται στο πάτωμα. Είναι ραγισμένη, ξέπνοη και ματωμένη. Στα φρύδια της φωλιάζει σκόνη και στα μαλλιά της στάχτη. Στα...

Τους ανοίξαμε τα μάτια...

Ήμουν και εγώ στο Ρόσγουελ. Ήμουν ο γιατρός με τον σκούφο και τη στολή του χειρουργού που είδατε πίσω από το γυάλινο χώρισμα, σε εκείνη την ταινία του βρετανικού καναλιού τον Αύγουστο του 1995. Την 16λεπτη ταινία την διέρρευσε η ίδια η Υπηρεσία! Είμαι σίγουρος πως...

Πρίσμα

Πήρα μια γερή δόση ήλιου την κράτησα σφιχτά μες στη γροθιά μου Και όταν βάδιζα ξανά σε μονοπάτια σκοτεινά Τόσο τρομακτικά όσο αυτά που μόνο το μυαλό ακολουθεί Άπλωσα το χέρι μου μπροστά έστρεψα την παλάμη μου προς τα πάνω ξεδίπλωσα τα δάχτυλά μου _____________________ Φως...

Ένα ανείπωτο στοίχημα...

Πάντα αποστρεφόταν τα στοιχήματα. Ίσως γιατί δεν της άρεσε να ρισκάρει. Ήθελε να είναι σίγουρη για ό,τι κάνει, να νιώθει ασφάλεια, να μην αμφιταλαντεύεται. Ώσπου ένα αθώο στοίχημα την έκανε να αλλάξει γνώμη. Μια ανοιξιάτικη βραδιά φόρεσε το αγαπημένο λουλουδάτο...

Μελαγχολία

-βίωσαν, αγκαλιάστηκαν και έκλαψαν και χαμογέλασαν και έκλαψαν ξανά. Η Μελαγχολία χάθηκε, όχι όμως το όνομά της. ΣΤΟΠ! Επείγον μήνυμα! ΑΠΟ: Αφηγητή. ΠΡΟΣ: Αναγνώστη Αγαπητέ αναγνώστη, ζητώ ταπεινά συγγνώμη. Ανοησία μου, το ξέρω. Ντροπή. Είχα τόση αγωνία βλέπεις να...

Οι δυο που ήταν ένας...

Φόλκι Σαντ «Μαζί είμαστε ένα»: Θυμάσαι; Αυτό μου είχες πει. Μια Τρίτη ήταν ενός χειμώνα. Θυμήσου. Μπορεί να ‘ταν και Τετάρτη βέβαια, ή και Πέμπτη ακόμη, γιατί θυμάμαι μυρωδιά ψαρίλας. Και ψάρι μυρίζει στη λαϊκή, μαζί με ελιές και ρίγανη. Σίγουρα όχι Δευτέρα όμως,...

Πρίσμα

Πήρα μια γερή δόση ήλιου την κράτησα σφιχτά μες στη γροθιά μου Και όταν βάδιζα ξανά σε μονοπάτια σκοτεινά Τόσο τρομακτικά όσο αυτά που μόνο το μυαλό ακολουθεί Άπλωσα το χέρι μου μπροστά έστρεψα την παλάμη μου προς τα πάνω ξεδίπλωσα τα δάχτυλά μου _____________________ Φως...

Φυσικές σχέσεις

F=Δp/Δt Για κάθε δυναμική δράση αναπτύσσεται μια δύναμη αντίδρασης Βασική αρχή στη Φυσική Μα φαίνεται πως εσύ την ξέχασες όταν έθετες τις αρχές σου Και τι έγινε; ρωτάς αδιάφορα Α, μην ανησυχείς δεν έγινε και κάτι Απλά επί καιρό έκανες τόση φασαρία Που δεν...